رمزگشایی از گفتمان صهیونیسم (بخش دوم و پایانی)

6- استفاده از اصطلاحات به ظاهر بی گرایش؛ از دیگر حیله های بلاغی صهیونیستی، به کارگیری اصطلاحات به ظاهر بی طرف و بی گرایش است. از مهمترین این تلاش ها،اشاره به فلسطین به عنوان «سرزمین بدون ملت» است. با این کار توجیهی در برابر قطعنامه های شورای امنیت مبنی بر عدم جواز سلطه بر سرزمین با توسل به زور دست و پا می نمایند.
7- استفاده از اصطلاحات دینی یهود در سیاق های تاریخی و زمانی؛ این حیله بلاغی نیز تلاشی است برای جدا کردن پدیده از سیاق تاریخی خود. اصولا گفتمان دینی خدا و ملت را از یکدیگر جدا نمی کند. به همین دلیل میان تاریخ زمانی و تاریخ مقدس و نیز میان مطلق و نسبی تفاوتی قائل نیست . گفتمان صهیونیستی هنگام اشاره به فلسطین به عنوان سرزمین مقدس یا موعود در واقع همین شیوه را به کار می برد. به کارگیری این اصطلاحات دینی در سیاق زمانی، نوعی استمرار به وجود می آورد که بیرون از چارچوب تاریخ است. لذا واقعه خروج عبرانی ها از سرزمین تبعید یعنی مصر و صعود آنان به سرزمین کنعان الگویی تکرارپذیر می شود که بر تاریخ های اعضای گروه های یهودی در هر زمان و مکانی منطبق می شود.
8- به کارگیری نام هایی که بر اشیای گوناگون دلالت دارند؛ نام هایی مانند «ملت یهود» ، بدون تعریف این ملت و «ارتس یسرائیل» بدون سخن از محدوده و مرزهای سرزمین اسرائیل، به کار برده می شوند. در نتیجه هر صهیونیست تعریف خاص خود را از آن دارد. خود اصطلاح صهیونیست نیز همین طور است. اصطلاح مطلقی است که هم بر یهودی علاقه مند به گرایش صهیونیسم تعلق می گیرد و موجب جلب سرمایه او می شود و هم بر صهیونیست تندرویی که اسلحه به دست می گیرد و در فلسطین جنایت می نماید.
9- شمایل سازی عبارات؛ از حیله های اصلی صهیونیسم، شمایل سازی یعنی تبدیل اصطلاحات به شبه شمایل ها به طوری که اصطلاح خود مبنای خویش می گردد، است.. شمایل سازی برای عبارتهایی چون، «سرزمین بدون ملت برای ملت بدون سرزمین» ، « مذاکرات رو در رو»، «روند صلح» و «صلح در برابر زمین» رخ داده است. از مهمترین عبارات شمایل شده ، عبارت «شش میلیون یهودی» می باشد که فرض می شود این عبارت بیانگر تعداد قربانیان نابودسازی یهود توسط نازی ها است که تنها پرسش در مورد میزان دقت این آمار نوعی کفر و «انکار کشتار» براساس یهودی ستیزی نامیده می شود.
10- تغییر دستاویزها و گونه گون سازی آنها متناسب با تغییر مخاطب؛ گفتمان نیرنگ آمیز صهیونیستی توان زیادی در تغییر تبلیغات و دستاویزهای صهیونیستی دارد. مثلا در مرحله پیش از اعلامیه بالفور، تبلیغات صهیونیستی تنها بر نیاز یهود به سرزمین قومی در هر نقطه از جهان تاکید می کرد اما با تعیین استراتژی امپریالیستی انگلیس و تصویب طرح تقسیم حکومت عثمانی فقط فلسطین به عنوان سرزمین موعود یهودی شمایل سازی شد. دستاویز جدید این رژیم از پیمان اسلو به بعد نیز به دفاع از نظم نوین جهانی، تاکید بر روابط اقتصادی با خاورمیانه و تهاجم به جنبش های اسلامی تغییر یافته است.