کژراهه‌هایی با لعاب معنویت (بخش نهم)

بسیاری از کارشناسان سیاسی جهان معتقدند که اغلب اقدامات حکام کشورهای غربی در حملات گسترده و وحشیانه نظامی به کشورهای اسلامی در راستای تصفیه های دینی و اعتقادی صورت می گیرد. به طور مثال حضور گسترده مبلغان انجیل در عراق و افغانستان در سایه بمب های چند تنی ارتش های آمریکا و انگلیس این بستر را فراهم می آورد تا کیسه های برنج و آرد با آرم صلیب و عبارات تبشیری توزیع شود. به عبارتی دست نوازشگر کشیشان مسیحی در کنار ضربات خرد کننده قنداق سلاح های ساخت کارخانه های آمریکایی و صهیونیستی بر صورت زنان و مردان مسلمان دو روی یک سکه شوم هستند.
کشورهای اسلامی در سال های اخیر پذیرای موج وسیع و پر دامنه ای از تبلیغات مسیحی بوده اند. در این میان ایران اسلامی به عنوان ام القرای جهان اسلام نیز از این قضیه مصون نمانده و همانند موارد مشابه، با بیشترین سهم از هجمه های این موج ضدفرهنگی رو به رو بوده است. سرمایه گذاری کلان امپراتوری رسانه های غربی با همراهی و تلاش برخی عناصر وابسته داخلی که کوچکترین ارتباطی با آئین مسیحیت و مسیحیان معتقد ایرانی ندارند به انحاء مختلف سعی در باورپذیری و القای شبه عرفان های مسیحی (صهیونیستی) به عنوان تنها دین نجات بخش عصر حاضر می کنند.
«مسیحیت دین نیست»، این جمله ای است که امروزه اغلب مروجان آئین مسیحیت در اقصی نقاط جهان برای دعوت و تبلیغ از آن بهره های فراوانی می برند. برای پی بردن به این موضوع که چرا مبلغان جدید انجیل علاقه مند هستند تا مسیحیت جدید و مورد نظرشان را به عنوان امری غیردینی معرفی کنند، باید به چندنکته مهم توجه کرد:
الف) فلاسفه غرب سالیان متمادی کوشیده اند تا اثبات نمایند که دین عامل انحطاط و عقب افتادگی جوامع بشری است. تبدیل شدن این جمله که »دین افیون توده هاست» به دکترین تقابل با ادیان مبین اهداف پنهان و آشکاری است که اندیشه غالب غربیان به دنبال تبیین آن است. به همین دلیل عاملان فرهنگی غرب مجبورند مسیحیت مورد نظر خود را به عنوان چیزی غیر از دین معرفی نمایند تا خود عامل انهدام دستاوردهای به اصطلاح اندیشه ای قرون اخیر اروپا و آمریکا نباشند.
ب) استفاده از این شعار به مسیحیت مورد نظر آنان کمک می کند تا نسبت به خنثی سازی تعصبات مذهبی نیز موفقیت هایی را به دست آورند. به عبارتی روشن تر استفاده از این شعار کمک می کند تا کسی در برابر مروجان مسیحیت موضع گیری نکند.
ج) لازمه یک دین برخورداری از فرهنگ و سیاست عمومی و خارج از پستوی خانه است، امری که به هیچ وجه مطلوب و مورد نظر سیاستمداران غربی نیست. گروه سلطه طلب جهانی نشان داده که بیشتر نیازمند یک آئین فلج، خانگی، پنهانی، خلسه آور و مخدر است تا یک دین جامع و جهان شمول.
د) در این میان نقش سکولاریسم و باز تولید آن از محافل مسیحی نباید مورد غفلت قرار گیرد. نگاه سکولاریسم به امر معنویت در برگیرنده تخیلات فردی، توهمات روحانی، برداشت های متکاثر و شخصی است که یک چارچوب منسجم دینی می تواند تمامی این آموزه ها را به چالش بکشد.
توجه به این نکته نیز خالی از لطف نیست که از منظر نگاه غرب به دین، دین می بایست در ساخت شخصیت فردی انسان ها نقش داشته باشد ولی در کنش با عموم جامعه این مدرنیته است که حرف اول و آخر را زده و این محقق نمی شود تا این که ادیان به روابط فردی و سکرآور میان قدرت های متافیزیکی و انسان ها تبدیل شود.          ادامه دارد...