گزینه دوم/مهدی فضائلی

بصیرت: انتخاب وزرا از مهمترین مسئولیت های رئیس جمهور است چرا که سکان اداره کشور در حوزه های مختلف اجرایی از اقتصاد گرفته تا امنیت واز آموزش و فرهنگ گرفته تا صنعت و کشاورزی به عهده وزیرانی است که تعیین آ نها به عهده رئیس جمهور است.
طبق اصول مختلف قانون اساسی از جمله اصل یک صد و سی و چهارم “ریاست”، هیئت وزیران، نظارت بر هیئت وزیران و هماهنگ ساختن هیئت وزیران به عهده رئیس جمهور است. لذا هم بر اساس قانون اساسی و هم به اقتضای منطق و عقل باید رئیس جمهور را نه تنها در انتخاب همکارانش محق دانست بلکه او را حمایت و پشتیبانی کرد تا سریعتر همکاران خود را تعیین و چرخ های اجرایی کشور را به حرکت در آورد تا در خدمت رسانی به آحاد جامعه وقفه ای ایجاد نشود.
براساس همین قانون اساسی مجلس شورای اسلامی نیز در قبال وزرا مسئولیت ها و اختیاراتی دارد. براساس اصل هشتاد و هفتم
رئیس جمهور برای هیئت وزیران باید از مجلس رای اعتماد بگیرد. براساس اصل یک صد و سی و هفتم نیز هر یک از وزیران مسئول وظایف خویش در برابر رئیس جمهور و مجلس است... لذا به نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز باید حق داد تا در مورد وزیران حساس باشند.
این دوحق مصرح در قانون اساسی ضرورت تعامل و همدلی را برای انتخاب هیئت وزیران کارآمد و متناسب با ارزش های نظام اسلامی بین رئیس جمهور و مجلس آ شکار می سازد. تعامل و همدلی که اگر از طرف هر کدام نادیده گرفته شود می تواند در نهایت برای کشور خسارت بار باشد. اتکای صرف به حقوق قانونی و بی توجهی به
رویه ها و اخلاق که جنبه روغنکاری قوانین را دارند می تواند آثار نامناسبی داشته باشد.به هر حال وزرای پیشنهادی رئیس جمهور مشخص و به مجلس شورای اسلامی معرفی شدند. قطعا رئیس جمهور همه تلاش خود را برای تعیین کابینه ای کارآمد و هماهنگ از منظر خود به کار گرفته است. هرچند همان گونه که خود ایشان در گفتگوی پنج شنبه شب اذعان داشت افراد معرفی شده الزاما بهترین ها نیستند و الان نوبت مجلس شورای اسلامی است تا به وظیفه خود در این باره عمل کند.
نمایندگان مجلس می توانند با این استدلال که رئیس جمهور تعامل مورد نظر آنها را در انتخاب وزرا با مجلس نداشته است مقابله به مثل کرده و بی توجه به ضرورت حمایت از رئیس جمهور و شرایط کشور به وزرای پیشنهادی رای اعتماد ندهند و می توانند با اغماض از این مسئله و با تکیه بر وظایف قانونی و اخلاقی خود و ضرورت همراهی با رئیس جمهور با وزرای پیشنهادی مثبت برخورد کرده و اصل را بر اعتماد بگذارند مگر خلاف آن ثابت شود.
انتظار از نمایندگان فهیم مجلس شورای اسلامی انتخاب گزینه دوم است . البته انتخاب این گزینه همان گونه که روشن است به معنای رای اعتماد صد در صد به همه وزرای پیشنهادی نیست. قطعا وجه مهمی از همراهی و حمایت دولت در پالایش وزرایی است که مجلس به ناکارآمدی آنها اطمینان دارد یا توجه به مصالحی که رئیس جمهور در انتخاب خود آن مصالح را ندیده یا کمرنگ دیده است.
این را نیز همگان توجه دارند که شرایط کشور هم در عرصه داخلی و هم بین المللی شرایطی حساس و خطیری است که آغاز سریع کار دولت و سامان یافتن امور اجرایی می تواند اقدامی مناسب و کارساز برای کاهش حساسیت ها باشد. از طرف دیگر اختلاف و تقابل میان مجلس و رئیس جمهور همیشه و بخصوص امروز سم مهلک است.