سوئیس؛ زندانى برای انکار هولوکاست

در صورتى که رقم شش میلیون صحیح است واتاق‌هاى گاز نیز وجود داشته‌اند، نیازى به سرکوب مخالفان با سلاح قانون نیست. در چنین شرایطى باید بتوان دلایل را نشان داد

آمائودروز اولین کسى نیست که براساس قانون ضدنژادپرستى تنبیه مى‌شود. در ماه ژوییه 1998، یک دادگاه سوئیسى دو تجدیدنظر طلب به نام‌هاى یورگن گراف و گردهارد فورستر را به جریمه و زندان به دلیل نوشتن وانتشار کتاب‌هاى ضدیهود محکوم کرد

در تاریخ 10 آوریل 2000 یک دادگاه سوئیسى معلم بازنشسته و متخصص تبلیغات 79 ساله‌اى به نام گاستون آرماند آمائودروز را به دلیل انکاروجود اتاق‌هاى گاز در اردوگاههاى آلمان در جنگ جهانى دوم محکوم به زندان کرد.

آمائودروز به جرم بى‌اعتنایى به قانون پنج ساله ضد نژادپرستى سوئیس که براساس آن “انکار، تقلیل یا هرگونه توجیه نسل کشى یا سایر جنایات برعلیه بشریت” جنایت تلقى مى‌شود، مجرم شناخته شد. براساس حکم دادگاه او قانون را با توزیع کتابهاى تجدیدنظرطلبى در تاریخ و نیز با انتشار دو مقاله در سال 1995 در خبرنامه کوریر دوکانتیننت نقض کرده بود. در یکى از آن مقالات او نوشته است: “به نوبه خود من موضع خود را اعلام مى‌کنم؛ من اعتقادى به اتاق‌هاى گاز ندارم. اگر دلیلى مبنى بر وجود آنها ارائه شود من آن را باور مى‌کنم ولى از آنجا که چند دهه منتظر این دلیل بوده‌ام، فکر نمى‌کنم به این زودى ارائه شود.”

علاوه بر حبس غیرتعلیقی، دادگاه جنایى لوزان او را محکوم به پرداخت جریمه‌اى بالغ بر 1000 فرانک سوئیس (در حدود 600 دلار) به هریک از چهار طرف غیرنظامى دعوا کرد: فدراسیون جوامع یهودى سوئیس، اتحاد بین‌المللى بر علیه نژادپرستى و ضدیت با یهود که مقر آن در پاریس است، انجمن پسران و دختران یهودیان رانده شده از فرانسه و یک بازمانده اردوگاههاى مرگ یهودیان. آمائودروز همچنین ممکن است محکوم به پرداخت هزینه محاکمه و نیز هزینه‌هاى انتشار اطلاعیه مربوط به حکم دادگاه در سه روزنامه و یک بولتن رسمى شود.

گروههاى یهودى رضایت خود را از این قضاوت که آمائودروز براى آن تقاضاى استیناف داده است، اعلام کرده‌اند.

محاکمه سه روزه (آوریل 3-5) اولین حضور او در دادگاه براى مطالبى است که نوشته و منتشر کرده بود. به مدت نیم قرن آمائودروز در خبرنامه کوریر خود را بدون ناراحت کردن یهودیان کشور یا جامعه سوئیس منتشر کرده است.

زنده باد تجدیدنظر طلبی!

کمى قبل از شروع محاکمه آمائودروز یک مقاله تعمدا تحریک آمیز با عنوان “زنده باد تجدیدنظر طلبی”‌نوشت که در شماره آوریل 2000 (شماره 418) خبرنامه کوریر وى منتشر شد. در آن مقاله آمده است: “تجدیدنظر طلبى آمده است تا “قطعیات” ما را به چالش بکشد، حتى آنهایى که ظاهرا از بقیه محکم‌ترند. این روش شناسى که دانشمندان با آن آشنایى کامل دارند، در تمام زمینه‌هاى دانش مصداق دارد.

در برخى کشورها تعصب خاصى بر روى رقم شش میلیون یا اتاق‌هاى گاز وجود دارد. در سوئیس بخش 261 قانون جنایی... که هدف ظاهرى آن ممانعت از “تبعیض نژادی”‌است، تعریفى از جرم ارائه نداده است و تعریف آن را به عهده قضات گذاشته است که مى‌توانند متهم را به اختیار خود محکوم کرده یا تبرئه کنند. ولى یکى به من بگوید بحث در مورد رقم شش میلیون چه ارتباطى با تبعیض نژادى دارد؟...

به عنوان کسى که به دلیل تجدیدنظر طلبى کیفرخواست بر علیه او صادر شده است، تکرار مى‌کنم:

‌* رقم شش میلیون غیر ممکن است!

‌* من اعتقادى به اتاقهاى گاز ندارم چون دلیلى بر وجود آنها نیست.

محاکمه من یک محاکمه کاملا سیاسى است؛ حکم دادگاه کاملا مبتنى بر ملاحظات مقطعى است.

من ترجیح مى‌دهم از وجدان خود تبعیت کنم تا این قانون غیراخلاقى و جنایى و اتهام خود را مى‌پذیرم. “زنده باد تجدیدنظر طلبی!”

آمائودروز در شهادت هنگام محاکمه خود ضمن تکرار تردیدهاى خود در رابطه با فقدان دلیل براى وجود اتاق‌هاى گاز گفت امکان ندارد شش میلیون یهودى توسط مقامات آلمانى طى جنگ جهانى دوم کشته شده باشند.

از آمائودروز پرسیدند چرا بعد از اعمال قانون ضدنژادپرستى سوئیس در سال 1995 همچنان به تکرار عدم اعتقاد خود به رقم شش میلیون و وجود اتاق‌هاى گاز ادامه داده است، او پاسخ داد که در این قانون چیزى در مورد اتاق‌هاى گاز یا رقم شش میلیون نیامده است و او نمى‌دانسته که پرداختن به این دو موضوع ممنوع است. او اضافه کرد:

“در صورتى که رقم شش میلیون صحیح است واتاق‌هاى گاز نیز وجود داشته‌اند، نیازى به سرکوب مخالفان با سلاح قانون نیست. در چنین شرایطى باید بتوان دلایل را نشان داد .وجود بخش 261 (قانون ضد نژادپرستی)‌بهترین استدلال در مقابل نسخه استاندارد سرنوشت یهودیان در جنگ جهانى دوم است. با توجه به اهتمامى که رسانه‌ها به تبلیغ آن نسخه دارند، تردید کردن در آن یک تکلیف است.”

از او پرسیده شد که چرا همچنان در مورد هولوکاست ابراز تردید مى‌کند؟ وى پاسخ داد:‌”چون گروه فشار همچنان به تبلیغات خود ادامه مى‌دهد.”

نیم قرن از خودگذشتگی

آمائودروز متولد لوزان در دسامبر 1920 مولف سه کتاب است. داراى مدارک دانشگاهى در زمینه علوم سیاسى و اجتماعى است و مدتى به عنوان معلم زبان کار کرده است. زمانى که 28 سال داشت، تردید خود را در رابطه با اتاق‌هاى گاز زمان جنگ آلمانى‌ها در کتاب خود به نام بازپرس اولین محاکمه نورنبرگ (پاریس، 1949) ابراز کرد. او نقش مهمى در تاسیس سازمان “نظم اروپایى جدید” که مقر آن در زوریخ است، در سال 1951 داشت. این سازمان یک سازمان ضد سرمایه‌دارى و ضدکمونیستى با چشم‌اندازى نژادگرایانه است که تا حدودى از نوشته‌هاى فیلسوف ایتالیایى ژولیوس اوولا (1898-1974) تاثیر پذیرفته است.

از سال 1946 او دبیر و ناشر خبرنامه کوریر دوکانتیننت بوده است که خبرنامه‌اى فرانسوى زبان با شمارگانى در حدود 400 است که سالى ده بار منتشر مى‌شود.

نکته مهم آن محاکمه شهادت مهندس اتریشى ولفگانگ فروهلیش بود که به دادگاه گفت کشتار جمعى با استفاده از گاز زیکلون در اردوگاههاى زمان جنگ آلمان از نظر فنى غیرممکن است.

هنگامى که او صحبت مى‌کرد از طرف دادستان تهدید به متهم شدن به مخالفت با هولوکاست به دلیل اداى شهادت تحت سوگند شد. حتى وکلاى مدافع نیز در این مورد خطر متهم شدن را به جان خریدند تا به دادگاه نشان دهند نقطه نظرات موکل آنها مبتنى بر حقیقت است.

سه شاهد یهودی

دادستان با اجازه دادگاه سه شاهد از بازماندگان هولوکاست به نام‌هاى تومان، رایش و کلاین را به جایگاه فرا خواند. دادگاه درخواست وکیل آمائودروز را براى قرائت شهادت‌هاى پروفسور رابرت فوریسون از پیشگامان نهضت تجدیدنظرطلبى در اروپا و اریک دلکروا وکیلى که در چندین مورد دفاع از طرفداران تجدیدنظر طلبى را در فرانسه بر عهده داشته است، رد کرد. شهادت فوریسون بدون هیچ دلیلى رد شد (هم در زمان تقاضا و هم در طى محاکمه و صدور حکم.) در مورد رد شهادت دلکروا نیز قاضى توضیح بسیار پیچیده‌اى داد.

پوشش رسانه‌هاى رسمى به محاکمه آمائودروز همان گونه که انتظار مى‌رفت، جهت دار بود. معتبرترین روزنامه سوئیس به نام اخبار زوریخ جدید در شماره مورخ 11 آوریل (صفحه 3) به خوانندگان خود گفت:‌”در عین حال که (آمائودروز) قبول دارد انسان‌ها در اردوگاهها عذاب کشیده‌اند، ولى اعتقادى به وجود اتاق‌هاى گاز ندارد. طبیعتا احضار سه شاهد به دادگاه که خود اتاق‌هاى گاز را تجربه کرده بودند، تاثیرى بر این اعتقاد آمائودروز نداشت.”

به گفته یورگن گراف که خود در جریان محاکمه حضور داشت، در حقیقت هیچ یک از سه شاهد یهودى گزارشى از تجربه خود در رابطه با اتاق‌هاى گاز ارائه نکرد. هیچ یک از آنها ادعا نکرد که شاهد کشتن انسانها با گاز بوده است.

شاهد رایش که زمان جنگ در اردوگاه اجبارى و نیز در اردوگاههاى گروس روزن و بوخنوالد زندانى بوده است، به دادگاه گفت که او هرگز اتاق گاز ندیده است. شهود دیگر تومان و کلاین که طى جنگ در اردوگاه آشویتس بیرکنو نیز حضور داشته‌اند، ادعاى دیدن کشته شدن افراد در اتاق گاز را نکرده‌اند. آنها صرفا عنوان کردند که دیده‌اند افرادى وارد ساختمان شده‌اند بدون اینکه خارج شدن آنها را ببینند.

تومان و کلاین همچنین شهادت دادند که شعله‌هاى برخاسته از دودکش‌هاى کوره آدم سوزى بیرکنو را دیده‌اند. (البته این ادعا به دلایل فنى غیرقابل قبول است.) به گفته گراف کاملا ممکن است این که شهود عمدا دروغ نگفته باشند بلکه آنچه را که 56 سال قبل دیده‌اند با آنچه که در سالهاى بعد شنیده یا خوانده‌اند اشتباه گرفته باشند.

گراف مى‌افزاید: “سرنوشت زمان جنگ این سه بازمانده هولوکاست به خودى خود با داستان اردوگاه‌هاى مرگ هولوکاست قابل جمع نیست.”‌ رایش در عین زندانى شدن در چهار اردوگاه آلمانى زمان جنگ جان سالم به در برده است. در حالى که تومان از دسامبر 1941 تا پایان جنگ در 1945 در اردوگاه‌هاى مختلفى بوده است، هم تومان و هم مادر او از آشویتس جان به در برده‌اند. با توجه به اینکه آمائودروز آماج حملات نه تنها دادستان بلکه چند سازمان یهودی، شامل سازمان‌هاى خارجى یهودى بوده است، گراف محاکمه وى را محاکمه استالینى خواند. به گفته وی:‌”این کار غیرقانونى و بدخواهانه است. محاکمه آمائودروز از حد تمام محاکمات قبلى بر علیه تجدیدنظرطلب‌ها از جمله محاکمه ناشر خود من، گرهارد فورستر (که اکنون در قید حیات نیست) و خود من فراتر رفته است.”خلاصه اینکه به گفته گراف:‌”آمائودروز با رفتار شرافتمندانه و محکمى که طى محاکمه از خود نشان داد ثابت کرد که فردى با شخصیت و با صداقت است. تفاوت بین او و متهم کنندگان او دیگر بیش از این نمى‌توانست باشد. آنها که محاکمه او را دیدند در واقع شاهد اعمال دوگونه کاملا متفاوت از انسان راست قامت بودند.”