مروری بر دیدگاههای رسانههای بیگانه دردوسوی ۲۳تیر
امروز که هشتمین سالگرد پایان حوادث تلخ مرتبط با حادثه ۱۸تیر در کوی دانشگاه است، شاید موقعیت مناسبی باشد که پس از گذشت زمان کافی به ریشه یابی و آسیب شناسی آن پرداخت.
در این میان آنچه که تا کنون در طول این ۸سال در بین طیفهای مختلف سیاسی کشور مورد تاکید و تایید قرار گرفته، نقش و تاثیر عملکرد رسانههای بیگانه در ملتهب نمودن فضای به وجود آمده بوده است.
رسانههای بیگانه که از همان ابتدای به پیروزی رسیدن انقلاب اسلامی همواره مترصد به دست آوردن فرصت و بهانهای برای ایجاد شکاف بین نظام جمهوری اسلامی و مردم و ایجاد یاس و بدبینی نسبت به انقلاب بوده اند، تلاش نمودند از این موقعیت پیش آمده بیشترین استفاده ممکن را بکنند. به تعبیری عامتر از آبی که خود در گل آلود شدنش نقش بارز و اساسی داشتند بیشترین و درشترین ماهیها را بگیرند.
ارائه سیلی از گزارشها و تحلیلهای شتابزده و نادرست در غالب عبارات و اصطلاحات مهیج و غیر کارشناسانه را میتوان حاکی از نوعی شادمانی و خرسندی گردانندگان اصلی این رسانهها دانست.
"وضعیت نگرانکننده "، "بحران عظیم"، "بزرگترین تظاهرات بعد از انقلاب"،"انقلاب علیه انقلاب"، "جهش تاریخی برای توازن قوا درایران"، "شکاف عمیق در ساختار قدرت در ایران"، "تشدید اختلافات بین جناحهای سیاسی در ایران"، "سرکوبی خونبار طرفداران آزادی"، "سرکوب خونین هزاران دانشجو "، و... از جمله تیترهای انتخاب شده رسانههای مذکور درباره حوادث تیرماه ۷۸تهران میباشد.
نکتهای که نباید در این میان نادیده گرفته شود، فتنه انگیزی برخی از عناصر و رسانههای وابسته و غیر متعهد داخلی در دامن زدن به فضای ملتهب اطلاع رسانی بود. در واقع این رسانهها با پوشش جهت دار این حوادث و ارائه اخبار تحریککننده همسو با رسانههای غربی دانسته و ندانسته آب به آسیاب دشمنانانقلاب ریختند.
رسانههای بیگانه تحت تاثیر سیاستهای ضد ایرانی کشورهای متبوعشان و با زیر پا گذاشتن اصول و رسالت حرفهای خود و ارائه اخبار و گزارشهای کذب و غیر واقعی ، مصاحبه با عناصر ضد انقلاب داخلی و خارجی، برگزاری میزگردها و حتی نظرسنجیهای ساختگی سعی در تحریک هر چه بیشتر عوامل اغتشاشها و انحراف افکار عمومی داخل و خارج ایران داشتند.
در این روزها افراد و گروههای ضد انقلابی که سالها از ایران خارج شده و هیچ جایگاه مردمی نیز در داخل کشور نداشتند نظیر گروهک منافقین و سلطنت طلبان با انجام حرکات مضحک و بینتیجهای همچون صدور بیانیه و تجمع به اظهار همدردی و اعلام حمایت از آشوب طلبان داخلی پرداختند.
عناصر وطن فروشی که پس از پیروزی انقلاب اسلامی به تدریج به کشورهای مختلف از جمله آمریکا فرار کردهاند و همواره و بزعم خود در انتظار تحولی در ایران میباشند در آن چند روز با انتشار بیانیه و بولتنهای مختلف ، مصاحبه با رسانههای همگانی غرب و یا برپایی اجتماعات سیاسی به تجزیه و تحلیل تحولات ایران پرداخته و برای مخاطبانشان چنین نتیجهگیری میکردند که نظام جمهوری اسلامی ایران روزهای آخرین خود را سپری میکنند.
این عناصر با برگزاری برنامههای متنوع به بزرگنمایی رویدادهای منفی ایران در محافل سیاسی آمریکا و جلب توجه و حمایت آنها پرداختند.
پوشش مبالغ آمیز این گونه خیمه شب بازیها توسط رسانههای خارجی و تلاش برای بزرگنمایی وقایع جاری در کوی دانشگاه و نپرداختن به همه ابعاد آن، دادن آمارهای غیر واقعی از کشتهشدگان و زخمیشدگان این حوادث، موجه جلوه دادن خواستههای اغتشاشگران و معرفی آنان به عنوان دانشجویان آزادی خواه و در مقابل نشان دادن چهرهای منفی از نیروی انتظامی و پلیس کشور، از جمله استراتژیها و ترفندهای رسانههای مورد بررسی در قبال حوادث کوی دانشگاه بود.
نکته قابل تامل و عجیب دیگر در این میان حمایت صریح و ضمنی برخی از کشورها و سازمانهای بینالمللی از مسببان اصلی این حوادث بود، هرچند خیلی زود و بلافاصله بعد از ۲۳تیر تقریبا همه کسانی که با اظهارات مداخله جویانه با حمایت از اغتشاشگران سعی دردامن زدن به ناآرامی ها داشتند، از موضع پیشین عقب نشینی کرده و نقش خود را انکار کردند.
این در حالی بودکه مقامات این کشورها، اتحادیهها و برخی سازمانهای بینالمللی ناآرامیها و ناامنیهای آن روزهارادرایران نوعی "نهضت دموکراسی خواهی" علیه "فضای اختناق و فشار" در نظام جمهوری اسلامی توصیف می کردند.
عمدهترین محورهایی که توسط این رسانهها مطرح و برجستهسازی شده، عبارتند از:
*** قرار دادن دانشجویان در مقابل نیروهای انتظامی و پلیس.
*** نیروی انتظامی و پلیس مجوز قانونی برای مقابله با آشوبگران نداشتند.
*** ارائه آرزوها و خواستههای شوم خود در قالب پیش بینیها در مورد احتمال گسترش و ادامه ناآرامیها و تعمیم و نسبت دادن این خواستها به جامعه دانشجویی کشور.
*** تلاش برای مرتبط کردن ناآرامیها به شکاف و اختلاف بین مقامات و مسئولین نظام.
*** ارائه آمار دروغین و غیرواقعی از تعداد کشته و زخمی شدهها و ابعاد خسارات. (تعداد کشتهشدگان آن حوادث از دو تا صدها دانشجو ذکر شده بود، در حالی که تنها کشته آن حوادث سرباز وظیفهای بود که به شکل مشکوکی از فاصله نزدیک در صف معترضان هدف گلوله سلاح کمری قرار گرفت)
*** القای این نکته که ناآرامیهای کوی دانشگاه در واقع نوعی جنبش دانشجویی و برای احقاق حقوق و آزادی خواهی بوده است.
اما حضور میلیونی مردم در روز ۲۳تیر به منظور حمایت از نظام جمهوری اسلامی و تجدید میثاق با آرمانهای انقلاب و نیز ابراز انزجار از سیاست های مداخله جویانه بیگانگان، یک بار دیگر به دفع و خنثیسازی توطئه ها و دسسیسههای دشمنان و منافقان و به آشکارسازی دستهای پنهان و چهره عناصر نفوذی و مشکوک منجر شد.
رسانههای بیگانه که در این مقطع پی به سطحی و نادرستی تمامی تحلیل ها و پیش بینیهای خود برده بودند ناامیدانه این بار با تغییر موضع خود، ناچار به اعتراف به ماندگاری و قوام و دوام نظام جمهوری اسلامی شدند، این رسانههای که پیش از این ذوق زده از حوادث بعد از ۱۸تیر ۷۸کار نظام و انقلاب را تمام شده تبلیغ میکردند، با تغییر محسوس لحن خود به موج گسترده و خروشان مردم را در خیابانها در روز ۲۳تیر را این گونه توصیف کردند:
"ایران آماده یک انقلاب دیگر نیست"، "نمایش قدرت اصولگرایان"،"ضد حمله محافظه کاران نشانگر وحدت ملی ایران"،"راهپیمایی ویژه"، "پاکسازی بزرگ "، "هشدارقاطعانه ایران به مداخله کشورهای خارجی "، "مرحلهای حساس در انقلاب اسلامی "، "اتحاد اصلاح طلبان و بنیادگرایان "، "در تهران سرنگونی آنی دولت تدارک دیده نمیشود" ، "این نظام قوی تر ازآن است که تصور میشد"...
شبکه خبری " سی .بی .سی " کانادا از راهپیمایی مردمی ایران برای حمایت از اصول نظام با عنوان راهپیمایی ویژه نام برد و گزارش داد که حکومت اسلامی ایران راهپیمایی "ویژه" خود را به صحنه آورد.
" سی .بی .سی " گزارش داد : حکومت اسلامی ایران از حامیان خود خواست که در مقابل " دانشگاه تهران " اقدام به راهپیمایی کنند.
رسانههای بیگانه همچنین از قاطعیت جمهوری اسلامی در برابر دخالت های بیگانگان در امور داخلی ایران خبر دادند.
خبرگزاری فرانسه در اینباره گزارش داد: ایران در برابر عکس العمل بسیاری از کشورهای خارجی ، قاطعانه علیه هر گونه "مداخله " هشدار داد.
هفته نامه ورمیا نیز که در مسکو منتشر میشود نوشت : آیت الله خامنه ای هشدارداد که به اوباشان که از خارج حمایت میشوند ،اجازه نخواهد داد که ایران را به دیکتاتوری آمریکایی بازگردانند .
از سوی دیگر زمانی که رسانههای بیگانه در جریان ۱۸تیر از آن به رویدادی در جهت تغییرات انقلابی در خاورمیانه سخن میراندند پی به اشتباه ونظریه پردازیهای مغرضانه خود بردند وجهت اخبار خود را به سمتی دیگر هدایت نمودند.
در جریان روزهای اول حادثه ۱۸تیر روزنامه اتریشی "کرونن " در مقالهای نوشت: بحران اخیر در ایران از سوی اسرائیل با دقت زیرنظر گرفته شده است زیرا"اهود باراک "اعلام کرده است که تحولات اخیر در ایران میتواند تغییرات انقلابی در خاورمیانه بوجود آورد و چهره منطقه را به کلی تغییر دهد.
اما روزنامه " کوریره دلا سرا چاپ ایتالیا" بعد از گذشت ۶روز از حادثه ۱۸تیر نوشت : سازمانهای مخفی اسراییل اعلام کردند که در تهران سرنگونی آنی دولت تدارک دیده نمیشود ولی بزودی تازگیهایی پدیدار خواهد شد.اما اوضاع تهران خلاف پیش بینی اسراییل را ثابت میکند.
تلویزیون عربی " ای.ان.ان " نیز در همان زمان به تظاهرات در تهران پرداخت و گفت : تحرکات مذکور نه فقط بمنظور تغییر خط مشی رژیم بلکه بمنظور دگرگون ساختن اوضاع وانحراف از خط مشی انقلاب اسلامی بوده است .
ای .ان .ان افزود:اینک دستگاه دولتی دست به یک اقدام فراگیر در کلیه سطوح زده است - هزاران تن از مردم موافق رژیم کنونی دست به تظاهرات گسترده در حمایت از رژیم زدند - تا اینکه از انچه که احتمال دارد ارکان نظام را متزلزل سازد پیشگیری گردد.
برخی رسانههای بیگانه هم در اخبار و گزارشها ی خوداعتراف نمودند که این اعتراضها بر خواسته از عموم مردم نبوده است .
روزنامه الوطن چاپ قطر نوشت :ناآرامیهای ایران یک نارضایتی عمومی علیه رژیم حاکم ایران نیست. این روزنامه تحولات آن روزها را به اختلاف دیدگاه دوجناح اصلی حاکم برجامعه ایران خواند.
روزنامه " الپائیس " اسپانیادر صفحه اول خود به جمعیت زیادی کهدر برای دفاع از نظام به خیابانها آمده اشاره کرده و نوشت:"هزاران تن در تهران و دیگر شهرهای ایران با شعارهای مرک بر آمریکا ، اسرائیل و منافقین دست به راهپیمائی زدند و خشونتهای شش روزه در ایران رامحکوم کردند.
از سوی دیگر برخی از رسانهای بیگانه این راهپیمایی را نشانه وحدت ملی، اتحاد بین اصلاح طلبان و اصولگرایان و نمایش قدرت مردم دانستند.
روزنامه سوئیسی "نویه زوریخر " درباره این تظاهرات نوشت: : انجام این تظاهرات بدنبال ناآرامیهای دانشجویی چند روز گذشته نشانگر وحدت ملی در ایران بود.
روزنامه اتریشی "کوریر" نیز نوشت : ترس از ناآرامی موجب اتحاد بین اصلاح طلبان و اصولگرایان شده است .
روزنامه بیزینس تایمز مالزی در گزارشی به نقل از رویتر خبر راهپیمایی مردم به سوی دانشگاه تهران را با عنوان "نمایش قدرت از سوی حکومت اسلامی ایران " درج کرده است .
این روزنامه با چاپ تصویری از این تظاهرات نوشت " ایرانیان به همراه روحانیان مسلمان همبستگی خود رابا آیت الله علی خامنهای اعلام کردند".
سرمقاله نویس روزنامه ایندیپندنت هم در آنزمان نوشت : هر رهبر سیاسی که بتواند دهها هزار نفر از حامیان خود را به خیابانها بکشاند که شعار می دهند خون خود را برای رهبر میدهند- باید جدی گرفته شود.
روزنامه " نزاویسیمیا گازتا" چاپ مسکو در مقالهای پیرامون وقایع اخیر تهران نوشت : " تظاهرات روز چهارشنبه در ایران که به حمایت از جمهوری اسلامی برگزار شد - نشان داد که این نظام قوی تر ازآن است که تصور میشد." پایان
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
