نقش بسیج در تامین امنیت اجتماعی/مهدی بهشتی نژاد

مقوله امنیت اجتماعی امری تک بعدی نیست که باگماردن پلیس در نقاطی حساس بتوان آن را تامین کرد.امنیت اجتماعی رابطه ای تنگاتنگ با آسودگی خیال و ذهن شهروندان یک جامعه دارد. هر موضوعی که ذهن مردم را مشوش نماید و دین و دنیای مردم را نشانه رود مخل امنیت اجتماعی است.

همانگونه که دفاع از کیان نظام جمهوری اسلامی ایران نیروی نظامی فراتر از ارتش را طلب می کند، تامین امنیت اجتماعی نیز مقوله ای نیست که به تنهایی از عهده نیروی انتظامی برآید. این امر به منزله ضعف آن نیرو نبوده بلکه عمق توطئه و تهدید دشمن فراتر از توان آن می باشد. به همین منظور ضرورت وجود بسیج در صحنه تامین امنیت اجتماعی انکارناپذیر است. سالها پیش وقتی فرمانده نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران در مسئولیت قبلی خویش که جانشینی فرماندهی نیروی مقاومت بسیج را برعهده داشت طرح هماهنگ سازی حوزه های مقاومت و فرماندهان کلانتری های ناجا را به عنوان یک ضرورت در تهران شروع و آن را به سراسر کشور تسری داد، در نوع خود اقدامی کم نظیر و یا بی نظیر بود.

به نظر می رسید نگاهی نو به عملکردها، هماهنگی ها یا ناهماهنگی ها و بررسی وضعیت گذشته اجتناب ناپذیر باشد. وقتی از سوی دولت آمریکا و ضد انقلاب خارج نشین، اپوزیسیون، کنگره آمریکا و... این اتفاق نظر برای برهم زدن امنیت اجتماعی ایران وجود دارد و صدها میلیون دلار بودجه اختصاص پیدا می کند قطعا خنثی سازی توطئه های دشمنان انقلاب اسلامی فراتر از توان نیروی انتظامی است و نیازمند حضور بسیج درصحنه می باشد.

به عنوان نمونه هنگام اعلان خبر سهمیه بندی بنزین از سوی مسئولین امر و اقدام خرابکارانه اراذل و اوباش در تهران، در کمتر از 15 دقیقه تصاویر آن را ماهواره های دشمنان نظام پخش نمودند در حالیکه فرایند تصمیم گیری مسئولان ذی ربط برای برخورد با خرابکاران، زمان زیادی برد و انتظار مردم از بسیج و ناجا بیش از این بود اگرچه عدم اعلان سهمیه بندی بنزین از سوی دولت به نیروی انتظامی مزید برعلت شد.

از سوی دیگر مقامات آمریکایی چهار گزینه را برای مقابله با دولت اصولگرای ایران پیش روی بوش قرار داده اند و به وی اعلان کرده اند قبل از ترک کاخ سفید می بایست در این خصوص تصمیم بگیرد. این چهار گزینه عبارت است از:

1- شورش داخلی یا خیابانی با حمایت مالی از بخشهای صنفی و دانشجویی و گروه های مخالف برای مهارت قطار هسته ای ایران؛

2- فشار دیپلماتیک و تقویت تحریم های اقتصادی؛

3- عملیات سری (جنگ وکالتی) همانند بازداشت گروهی ایرانیان، قتل ماموران ایرانی در عراق و درگیری نظامی در خلیج فارس؛

4- عملیات نظامی علیه تاسیسات هسته ای و استراتژیک ایران؛