جرم آن است که .../ حسین شریعتمداری

آقای حسین مرعشی با اعتراض به موضوع ستون گفت و شنود کیهان -25/4/86- که نقدی طنزگونه به اظهارات ایشان بود، طی یادداشتی در روزنامه کارگزاران می نویسد؛

"اخیراً گفت وگویی کردم با یک نشریه اصولگرا- نشریه ذکر- و در آن با شفافیتی که در قاموس "طنزنویسان جدید"(!) جرم است نظر خود را درباره نظامات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی و نسبت آنها با دین تشریح کردم. در آنجا به صراحت گفتم و حالا تکرار می کنم که کار دین دستگاه سازی در زمینه امور سیاسی، اقتصادی و فرهنگی نیست، بلکه کارش روشن کردن چراغ هدایت است و نشان دادن راه و بیراهه به مؤمنان..."

امیدواریم جناب مرعشی متوجه مفهوم اظهارات خود نباشد چرا که آنچه ایشان در مصاحبه با نشریه داخلی حزب مؤتلفه اسلامی اظهار داشته و در یادداشت دیروز خود در روزنامه کارگزاران بر آن تأکید ورزیده اند، نشانه های خطرناکی از استحاله فکری است و یا نشانه ای از یک انحراف که تاکنون سعی در مخفی کردن آن داشته اند.

جناب آقای مرعشی! وقتی با صراحت اعلام می کنید که "اسلام نظام سیاسی ندارد"، مشروعیت جمهوری اسلامی ایران و تمامی خون ها و خون دل خوردن های امام راحل، خلف حاضر ایشان و مردم مسلمان این مرز و بوم را زیر سؤال برده اید.

حضرتعالی که در یادداشت دیروز خویش، کیهان را - بدون ذکر نام- به کم دانی متهم کرده اید آیا نمی دانید مفهوم نظام اسلامی چیست؟ و گفته حضرتعالی که "اسلام نظام سیاسی ندارد."! به مفهوم آن است که جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک نظام سیاسی برخاسته از اسلام، بی معنی است! و مطابق تعریفی که شما از "شرع" ارائه می دهید "نامشروع" است؟!

پرسیده اید مگر اظهار نظری که در این باره داشته اید جرم است؟ که در پاسخ باید گفت؛ اگر فقط یک ابراز عقیده باشد، بدیهی است که جرم نیست، مگر اعضای انجمن حجتیه که سال ها قبل از جنابعالی این عقیده انحرافی و غیر اسلامی را داشته اند، صرفاً به دلیل ابراز عقیده، مجرم- به مفهوم قابل پی گرد قضایی- شناخته شده اند؟ ... جرم اصلی شما و حزب کارگزاران- اگر آنها نیز چنین عقیده ای داشته باشند- این است که علی رغم بی اعتقادی به نظام اسلامی، سال های متمادی با پنهان کردن عقاید باطل خود در نظام جمهوری اسلامی ایران که به گفته جنابعالی اسلامی نیست، بر مسئولیت های حساس و کلیدی تکیه زده بودید و اکنون نیز برای کسب قدرت در همین نظام- به تعبیر شما- غیر اسلامی تلاش می کنید!

جناب آقای مرعشی به صراحت باید پرسید؛

الف: آیا اخیراً به این نتیجه رسیده اید که اسلام نظام سیاسی ندارد؟ اگر پاسخ مثبت است، چرا برای کسب کرسی های قدرت در یک نظام اسلامی سر از پا نمی شناسید؟! آیا این حرکت شما نیرنگ با مردم و نظام اسلامی نیست؟
ب: آیا از ابتدا چنین دیدگاهی داشته اید؟ در این صورت چرا سالهای متمادی در مسئولیت های گوناگون یک نظام اسلامی که آن را مشروع نمی دانستید حضور داشته اید؟ آیا این نیز، نیرنگ با مردم و نظام و انقلاب نیست؟

ج: آیا سایر اعضای حزب متبوع شما- حزب کارگزاران- نیز مانند جنابعالی معتقدند که اسلام نظام سیاسی ندارد؟ اگر پاسخ مثبت است که حزب کارگزاران یک حزب بیرون از حلقه احزاب معتقد به نظام اسلامی تلقی می شود و هیچ یک از اعضای آن و یا احزاب و گروههایی که با این حزب ائتلاف می کنند صلاحیت حضور در انتخابات و نشستن بر کرسی های مسئولیت جمهوری اسلامی ایران را ندارند.

و اما اگر پاسخ منفی است و حزب کارگزاران با دیدگاه جنابعالی موافق نیست، سؤال این است که چرا این حزب اظهارات شما را به عنوان سخنگوی حزب کارگزاران نفی نکرده و حتی در ارگان حزب- روزنامه کارگزاران- این عقیده سخیف را پوشش داده و تایید کرده است؟!

د: فرض چهارم که امیدواریم همین فرض صحت داشته باشد آن است که حضرتعالی متوجه نبوده و نیستید که چه می گوئید در این حالت، اگرچه به دلیل بی خبری از ابتدایی ترین الزامات مسئولیت پذیری در یک نظام اسلامی، صلاحیت حضور در مسئولیت های نظام را ندارید ولی حداقل، می توان جنابعالی را در حلقه طرفداران نظام اسلامی تلقی کرد و این بهترین گزینه قابل تصور برای شماست.

هـ: و بالاخره، با توجه به حساسیت و اهمیت فراوان مسئولیت ها در جمهوری اسلامی، چنانچه حزب کارگزاران با صراحت، از اظهارات سخنگوی خود تبری نجوید، بدیهی است که شورای محترم نگهبان حق ندارد هیچیک از اعضای این حزب را برای نامزدی در هیچیک از انتخابات ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی، خبرگان و... تأیید صلاحیت کند.