افغانستان ; اشغالگران در بحران

بسم الله الرحمن الرحیم

کمیسیون دفاعی مجلس عوام انگلیس در گزارشی که به این مجلس ارائه کرده خواستار کمک جمهوری اسلامی ایران برای حل مشکلات غربی ها در افغانستان شد.

منظور از عنوان « غربی ها » در این گزارش دو کشور اشغالگری که افغانستان را از سال 1380 تاکنون در اشغال نظامی خود دارند یعنی آمریکا و انگلیس می باشد. دقت در عبارت اصلی بکار برده شده در اخبار منتشره از این گزارش نشان میدهد تهیه کنندگان گزارش کمیسیون دفاعی مجلس عوام انگلیس خواستار حل مشکلات افغانستان نیستند بلکه میخواهند مشکلاتی را که خودشان در افغانستان دارند حل کنند.

فهم صحیح این واقعه را در چند نکته میتوان خلاصه کرد.

1 ـ آمریکا و انگلیس بجای آنکه براساس آنچه ادعا کرده بودند با اشغال نظامی افغانستان این کشور را از بحران نجات دهند خودشان دچار بحران شده اند . این واقعیتی است که 5 سال بعد از آن ادعا اکنون خود اشغالگران به آن رسیده اند و چاره ای جز اعتراف به آن ندارند. ماجرا آنقدر مهم است که نمایندگان مجلس در اثر بی اعتمادی به دولت راسا دست به کار شده و تعدادی از آنها به افغانستان رفتند تا از نزدیک با اوضاع آشنا شوند و فارغ از ادعاهای دروغین دولتمردان انگلیس به بررسی مسائل بپردازند و راهی برای خروج از بحرانی که کشورشان دچار آن شده است پیدا کنند.

این واقعیت در پاکستان نیز خود را نشان داده است بطوری که مشاور ارشد رئیس جمهور آمریکا در امور مبارزه با تروریسم آشکارا اعتراف کرده است : « طرح آمریکا برای مقابله با القاعده در پاکستان شکست خورده است » . روزنامه نیویورک تایمز از قول « فرانسیس فراگوس تان سند » اعلام کرد : « برخلاف اخبار منتشر شده طرح مبارزه با القاعده در پاکستان که هدف اصلی آن از بین بردن اسامه بن لادن بوده با شکست مواجه شده است » . فارغ از مناقشاتی که ممکن است در تعبیرات این اعتراف وجود داشته باشد اعتراف این مشاور ارشد بوش نشان میدهد ناکامی اشغالگران در افغانستان و سپس عوارض آن که پاکستان را نیز دربرگرفته همچون کابوسی اکنون آرامش را از آنها سلب کرده و آنها را گرفتار بحرانی بزرگ نموده است .

2 ـ این اقدام کمیسیون دفاعی مجلس عوام انگلیس به بررسی مسائل افغانستان و تهیه گزارش از این بحران نشان میدهد نمایندگان مجلس این کشور به دولت اعتماد ندارند. این اقدام البته مربوط به زمان نخست وزیری « تونی بلر » است که گزارش آن اکنون ارائه شده است . عدم اعتماد نمایندگان مجلس به دولت به معنای نگران بودن افکار عمومی انگلیس از همکاری دولت بلر با آمریکا در اشغال افغانستان است . همین عدم اعتماد و نگرانی بود که سرانجام با ضمیمه شدن آنچه دولت بلر در همکاری با آمریکا در اشغال عراق مرتکب شد وی را وادار به کناره گیری کرد و نخست وزیر جدید انگلیس اکنون درحال بازنگری سیاست سلف خود می باشد.

3 ـ توسل کمیسیون دفاعی مجلس انگلیس به جمهوری اسلامی ایران نیز واقعیت مهمی را آشکار می کند که تاکنون دولت های اشغالگر حاضر نبودند به آن اعتراف کنند. درخواست کمک از جمهوری اسلامی ایران برای حل بحران اشغالگران در افغانستان بدین معناست که ایران اسلامی وزنه مهمی در منطقه می باشد و هیچ قدرتی نمیتواند این وزنه مهم را نادیده بگیرد.

نمایندگانی که گزارش کمیسیون دفاعی مجلس عوام را تهیه کرده اند در گزارش خود به نکات جالبی اشاره دارند که اهمیت نقش جمهوری اسلامی ایران در منطقه را نشان میدهد. این گزارش با تصریح به اینکه ایران همواره نقش قابل توجهی در حوزه های فرهنگی و اقتصادی افغانستان داشته تاکید می کند : « ایران برای تمام مردم منطقه آسیای میانه مرکزیتی تاریخی و فرهنگی است و در زمان هائی نیز مرکزیت سیاسی داشته است و نقش مهمی در توسعه منطقه ایفا می کند » .

تهیه کنندگان این گزارش با اشاره به سفری که سه ماه قبل به افغانستان و هند داشتند تصریح کرده اند : « ما به نقشی که ایران در توسعه افغانستان برعهده گرفته واقفیم و از تعهد ایران نسبت به توقف عبور مواد مخدر از مرز مشترک با افغانستان استقبال می کنیم و از انجام چند طرح توسعه در غرب افغانستان توسط ایران مطلع شده ایم . این موارد بر نیاز عاجل غرب بویژه آمریکا و انگلیس به انجام گفتمان سازنده و اعتمادسازی در روابط با دولت ایران تاکید می نماید » .

جالب است بدانیم که حضور اشغالگران در افغانستان در طول 5 سال گذشته نه تنها هیچ نقشی در جهت عمران و آبادانی برای این کشور نداشته بلکه تولید و قاچاق مواد مخدر را سه برابر کرده ناامنی را افزایش داده و وابستگی های سیاسی و اقتصادی این کشور به بیگانگان را بیشتر کرده است . درست به همین دلیل است که مردم افغانستان اکنون از اشغالگران بشدت متنفرند و شورش ها برای اخراج آنها هر روز بیشتر اوج میگیرد.

4 ـ آخرین نکته که از ماهیت پلید دولتمردان غربی و رسانه های وابسته به آنها پرده برمیدارد و در این گزارش مشهود است اینست که چهره ای که از جمهوری اسلامی ایران در غرب ترسیم می شود با آنچه واقعیت دارد بسیار متفاوت است . در غرب تبلیغات ضد ایرانی بقدری زیاد است که حتی نمایندگان مجلس انگلیس نیز قبل از سفر به افغانستان و بررسی وضعیت از نزدیک نمیتوانند واقعیت ها را درک کنند و تصویری که آنها بعد از سفر به منطقه در ذهن دارند درست برعکس آن چیزی است که قبل از سفر داشتند.

این مشکل ما نیست بلکه محرومیتی است که دولتمردان غربی و رسانه های وابسته به آنها بر مردم خود تحمیل می کنند و به آنها اجازه نمیدهند واقعیت های این جهان را آنطور که هست ببینند و بشنوند. با توجه به پیشرفت های شگرفی که در جهان ارتباطات مشهود است این یک ننگ بزرگ برای قدرتهای غربی است که ملت های خود را این چنین بی خبر میگذارند و محرومیت اطلاعاتی را که زشت ترین محرومیت هاست بر آنها تحمیل می کنند. اگر هیچ دلیلی بر سقوط قریب الوقوع قدرتهای غربی وجود نداشته باشد همین خیانت که به ملت های خود روا میدارند سرانجام آنها را به سقوط خواهد کشاند