آخرین گزارش البرادعی منتشر شد

ماموریت تمام شدآقای مدیرکل!

انتشار آخرین گزارش محمد البرادعی مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی در حالی صورت گرفت که واشنگتن و تروییکای اروپایی تلاش گسترده ای را جهت وارونه نمایی فعالیتهای

صلح آمیز هسته ای کشورمان بروز داده بودند.اگرچه آخرین گزارش محمد البرادعی مانند سایر گزارشهای او دستمایه ای از ابهام و دوگانگی داشت،اما نکات مثبتی نیز در آن گنجانده شده بود که کاخ سفید توانایی مشاهده آنها را نداشت.غرب متعاقب ناکامی در ماجراهای انتخاباتی کشورمان  و پس از شکست در برابر اراده ملت ایران،در صدد برآمده بود تا با سندسازی های خود در قالب مطالعات ادعایی ایران را در نظام بین الملل منزوی نماید اما انتشار گزارش البرادعی اهداف آمریکا و متحدانش را محقق نکرد.

محمد البرادعی  برای بیستمین بار عدم انحراف هسته ای ایران از برنامه های هسته ای خود را مورد تاکید قرار داده است.در اینجا باید سوالی اساسی را مطرح نمود.اینکه اثر وضعی تائید عدم انحراف هسته ای ایران در گزارش محمد البرادعی چیست ؟این اثر وضعی  باید خروج پرونده

هسته ای کشورمان از دستور کار شورای امنیت سازمان ملل متحد باشد.البته این در صورتی است که بخواهیم نسبت به پرونده هسته ای کشورمان نگاهی حقوقی داشته باشیم.اساسا ارسال پرونده هسته ای کشورمان به شورای امنیت سازمان ملل متحد بر پایه یک سری سندسازیها و ملاحظات سیاسی بوده است.انتشار گزارش البرادعی مهر تائیدی بر این ادعاست.زمانی که  یک سازمان بین المللی برای بیستمین بار متناوب عدم انحراف هسته ای کشوری را تائید می کند اصولا نباید محلی برای مانور کشورهای زورگو و سلطه گر باقی بماند. درگزارش اخیر محمد البرادعی  صراحتا آمده  که  آژانس توانسته است به راستی آزمایی عدم انحراف مواد و برنامه های هسته ای اعلام شده در ایران ادامه دهد. البرادعی در گزارش خود تاکید نموده است که ایران با آژانس همکاری می کند و دسترسی به رآکتور آب سنگین اراک را نیز برای بازرسان این نهاد فراهم کرده است.البته جمهوری اسلامی ایران در رابطه با آژانس

 بین المللی انرژی اتمی و پایبندی به تعهدات خود در این زمینه خویشتنداری زیادی نموده است.بر این باور هستیم که آژانس بین المللی انرژی اتمی به عنوان یک سازمان بین المللی از حقوق حقه جمهوری اسلامی ایران دفاعی به عمل نیاورده است.اما همین سازمان بین المللی مدام بر لزوم رعایت تکالیف تهران در قبال آژانستاکید

 می ورزد.برهم ریختن توازن حقوق و تکالیف در آژانس بین المللی انرژی اتمی معلول دخالت قدرتهای بزرگ در کالبد سازمانهای بین المللی می باشد.

در این خصوص البرادعی مانندهمیشه مفری هم برای بهره برداری کشورهای1 +5 علیه فعالیتهای هسته ای کشورمان ایجادنموده و از اینکه ایران غنی سازی اورانیوم را تعلیق نکرده و پروتکل الحاقی را نیز اجرا نمی کند،ابراز نارضایتی نموده است.!آیا این نارضایتی مبنایی حقوقی دارد؟شاید لازم باشد البرادعی قبل از اینکه وین را به مقصد قاهره ترک کند به این سوال پاسخ دهد که چگونه ممکن است یک کشور را به طور در خصوص پیوستن به یک پروتکل ملزم نمود؟پس تکلیف استقلال این کشور در نظام بین الملل چه

 می شود؟

البرادعی در گزارش خود به  “عدم انحراف هسته ای ایران”اشاره می کند .این عدم انحراف چه نسبتی با  “تعلیق غنی سازی اورانیوم “به عنوان اصلی ترین خواسته غربی ها از کشورمان دارد؟آیا کشوری که با بازرسان آژانس همکاری داشته و عدم انحراف هسته ای آن مورد تاکید قرار گرفته است باید غنی سازی اورانیوم را متوقف نماید؟ممکن است کاخ سفید و سه کشور اروپایی این خواسته وقیحانه خود را در قالب “راستی آزمایی”مورد بحث قرار دهند اما این راستی آزمایی باید از سوی غرب صورت گیرد. باید اذعان نمود که گزارشهای آژانس تا درصدی تابع اراده وخواست قدرتهای بزرگ بوده است.قدرتهایی که نسبت “سیاست”و”حقوق بین الملل”رادر سازمانهای

بین المللی بر هم ریخته و نوعی سکون مزمن را در آنها حکمفرما کرده اند.در مسئله هسته ای کره شمالی نیز مشاهد کردیم که لجاجت کشورهای غربی و کارشکنی های سه کشور ایالات متحده،

کره جنوبی و ژاپن سبب قرار گرفتن پیونگ یانگ در موضعی کاملا تهاجمی شد.تا آنجا که امروزه خاوردور از بروز جنگ در این منطقه هراسان است.اما اگر کاخ سفید و مخصوصا دولت بوش در این خصوص کارشکنی نمی کرد،آژانس و پیونگ یانگ می توانستند اختلافات موجود را حل و فصل نمایند.جمهوری اسلامی ایران بارها صلح آمیز بودن فعالیتهای هسته ای خود را مورد تاکید قرار داده است اما با این وجود ایالات متحده و سه کشور انگلستان،فرانسه و آلمان همچنان سعی در تزریق تنشهای مزمن در مناسبات

 بین المللی کشورمان دارند.در هر حال انتشار گزارش البرادعی مهر تائید دیگری بر حقانیت ادعاهای مطرح شده از سوی تهران بود.

“گرت پورتر “ (Gareth Porter) یکی ازنویسندگان نشریه آنتی وار در این خصوص به نکته مهم و قابل تاملی اشاره می کند:

“ مسئولین غربی  تلاش کردند با تحت فشار گذاشتن “محمد البرادعی “ مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی، مطالبی را به نقل از وی در خبرگزاری های “آسوشیتدپرس “ و “رویترز “ منتشر نمایند که بیانگر تلاش ایران برای دستیابی به تسلیحات اتمی باشد. هدف از فشار وارده برای انتشار مطالب تحریک کننده و دروغ آمیز در گزارش البرادعی، از اعتبار انداختن نتایج تحقیقات “سازمان های اطلاعات ملی آمریکا “ (NIE) است که در نوامبر سال2007  میلادی منتشر شد. “

البرادعی دیگر پشت میز دبیر کلی آژانس

 بین المللی انرژی اتمی نخواهد نشست.او به خوبی می داند که اگر قرار باشد واقعیات به طور کامل در گزارشهای این سازمان بین المللی مطرح شود،قدرتهای بزرگ اصلی ترین متهمان جهان امروز هستند.البرادعی در جریان بسیاری از لابی های واشنگتن در شورای حکام علیه جمهوری اسلامی ایران بوده است. ممکن است در آینده ای نه چندان دورالبرادعی نیز به نوشتن کتاب خاطرات خود روی بیاورد یا در برخی مصاحبه های رسانه ای خود ناگفته هایی را در خصوص نفوذ قدرتهای بزرگ در آژانس بین المللی انرژی اتمی بگوید.به هر حال تا زمانی که قدرتهای بزرگ در ماورای سازمانهای بین المللی عرض اندام می نمایند نمی توان از کارآمدی این سازمانها در مقابله با بحرانهای موجود سخن به میان آورد.
سحاب فاطمی