انگلستان و اتحادیه اروپا /حامد رشیدی

در دوران نخست وزیرى تونى بلر،سیاست لندن در قبال اتحادیه اروپا سیاستى شفاف نبود.بر این اساس نخست وزیر سابق انگلستان همواره سعى داشته است تا مجرى سیاستهاى نومحافظه کاران ایالات متحده آمریکا در اروپا باشد.جک استراو،وزیر امور خارجه اسبق انگلستان سهم زیادى در دورى میان لندن و اتحادیه اروپا داشت.همراهى مطلق با سیاستهاى بین المللى کاخ سفید،سبب شده بود تا در روندى خودکار فرمول”گذار از اروپا”در دستور کار حرب کارگر قرار گیرد.اما پس از شکست حزب حاکم انگلستان در انتخابات شهرداریها،حزب کارگر به این نتیجه رسید که نیازمند بازتعریف روابط خود با اتحادیه اروپاشت.مسئله اى که به هیچ عنوان از سوى بلر مورد پذیرش قرار نگرفت.حضور افرادى بى اراده و خودباخته مانند آنگلامرکل و نیکولاس سارکوزى در راس معادلات سیاسى آلمان و فرانسه نیز این روند را تقویت نمود.تروئیکاى اروپایى ،با وجود برکنارى بلر از معادلات قدرت هنوز در مسیر تامین نیازهاى و خواسته هاى جمهوریخواهان آمریکا حرکت مى کنند و همین مسئله چشم انداز سیاسى و استراتژیک اروپا را تحت تاثیر قرار داده است.

با برکنارى بلر و سرکار آمدن “گوردون براون”،کشورهاى اروپایى خواهان شفاف شدن سیاست لندن در قبال اتحادیه اروپا شده اند.دولت انگلیس اخیرا اولویت‌هاى مهم مورد نظر خود را در چارچوب برنامه کار ریاست دوره‌اى پرتغال در اتحادیه اروپا اعلام کرده است.

مقابله با تغییرات مخرب آب و هوایی، امنیت انرژی، مقابله با مهاجرت غیرقانونى و حمایت از توسعه بین‌المللى به ویژه توجه به آفریقا، مواردى هستند که وزارت خارجه انگلیس آنها را برشمرده است. “جیم مورفی” معاون امور اروپاى وزارت خارجه، روز گذشته این اولویت‌ها را در گزارشى در اختیار نمایندگان مجلس عوام گذاشته است.

در این گزارش که “چشم انداز اتحادیه اروپا نام دارد، علاوه بر مواردى که مقام انگلیسى به عنوان اولویت‌هاى لندن ذکر کرده، به موضوعاتى از قبیل برگزارى همایش آفریقا-اروپا در لیسبون، صلح خاورمیانه و تلاش براى حل بحران‌هاى عراق، افغانستان و کوزوو به عنوان سرفصل‌هاى برنامه کار ریاست دوره‌اى پرتغال اشاره شده است. همچنین برگزارى نشست شوراى بین‌الدولى براى بررسى پیمان اصلاحات در اتحادیه اروپا بر اساس مصوبه آخرین نشست سران این قاره در آلمان دیگر محور کارى پرتغال به عنوان رییس دوره‌اى این اتحادیه اعلام شده است.

واقیت امر این است که گوردن براون مسیر سختى را در پیش دارد.براون نیز همانند تونى بلر از روحیه اى افراط گزایانه برخوردار است.با این تفاوت که سعى در مخفى ساختن این روحیه دارد.نخست وزیر انگلستان یا گماشتن افرادى مانند جک استراو در کابینه خود،نشان داده است که تفاوت چندانى با تونى بلر ندارد.سیاستهاى غیر شفاف گوردون براون در خصوص عراق نیز در این راستا مزید بر علت شده است .حزب کاگر انگلستان،حتى باوجود استعفاى بلر وضعیت بهترى پیدا نکرده است و چالشهاى درونى آن همچنان لاینحل باقى مانده است.در صورت شکست احتمالى جمهوریخواهان در انتخابات ریاست جمهورى سال 2008 آمریکا،دولت و حزب حاکم در انگلستان با مشکلات عدیده اى رویه رو خواهند شد.حزب کارگر ،هم اکنون ادامه حیات سیاسى خود را مرهون ادامه حیات ننگین نومحافظه کاران ایالات متحده آمریکا مى داند و همین مسئله مى تواند در آینده اى نه چندان دور به پاشنه آشیل دولت براون تبدیل شود.در چنین شرایطى تحرک احزاب مخالف حزب کارگر در انگلستان نیز افزایش یافته است.در نهایت اینکه افراطیگرى براون و همراهى وى با سیاستهاى کاخ سفید در نهایت به ضرر حزب کارگر تمام خواهد شد.براون نیز همانند بلر به کارشکنى در قبال اتحادیه اروپا ادامه مى‌دهد و با همراهى افرادى تندرو و نژادپرست مانند نیکولاس سارکوزى “اروپا”را از مسیر قطبیت دورتر و دورتر خواهد ساخت.