ویکلی:پرس تی وی گرگی در لباس میش است!

در همان بعد از ظهر پرس تی وی برنامه ای را از نیویورک درباره یک زن یهودی پنجاه و چند ساله چندین بار پخش کرد. زنی که هر هفته به مدت چند ساعت در میدان یونیون علیه نحوه رفتار اسرائیل با فلسطینیها دست به اعتراض می زند. به فرض اینکه اعتراضات ضد اسرائیلی بتواند به طور بالقوه توجه ها را به خود جلب کند اما این مورد قطعاً اینطور نبود. افراد معترضی که همراه این زن بودند، 15 نفر هم نمی شدند و آنها بیش از یک دهه به این کار مشغول بوده اند.

 هفته نامه امریکایی ویکلی "استاندارد"، یکی از تندروترین ارگان های نئومحافظه کاران حاکم بر امریکاست. دفتر این هفته نامه با "انستیتو اینترپرایز" در یک مکان واقع است. انستیتو اینترپرایز، مؤسسه ایست که از کمک فکری افرادی نظیر "فرانسیس فوکویاما" و "پل ولفوویتز" بهره می برد. این مؤسسه پس از به قدرت رسیدن بوش، جایگاه قابل توجهی در وزارت خارجه و دفاع امریکا پیدا کرد.

 به گزارش رجانیوز، ویکلی استاندارد در آخرین شماره، به بررسی افتتاح شبکه پرس.تی.وی از سوی جمهوری اسلامی ایران پرداخته است. در این گزارش تلاش فراوانی برای نمایاندن عدم توانایی شبکه تازه تأسیس در رقابت با شبکه های بزرگ دنیا و القاء انتشار اخبار نادرست و غیرحرفه ای شده است.

 در این گزارش به سبک اغلب مطالب این نشریه در اتهام زنی علیه مخالف و رقیب، پرس.تی.وی گرگی در لباس میش معرفی شده و نارضایتی نگارنده این گزارش در قالب جملات خشمگینانه بروز کرده است. این درحالیست که روزنامه انگلیسی گاردین، چندی پیش، پرس.تی.وی را رقیبی جدی برای بی.بی.سی و فاکس نیوز دانسته بود. به کار بردن جملات استهزاگونه علیه این شبکه تازه تأسیس از سوی هفته نامه منتسب به نئومحافظه کاران امریکا، نیز نشاندهنده تأثیرگذاری این شبکه در مدت کوتاهی است که از آغاز به کار آن می گذارد.

 در گزارش ویکلی استاندارد آمده است: تصور کنید گرگی در لباس میش چه ظاهری دارد؟ یک موجود خطرناک به طول حدوداً 2 متر که با وقار روی پنجه های خود راه می رود و به سختی بع بع می کند و این درحالی است که پوست پشمی ظاهری اش از رویش کنار رفته و بدنش نمایان شده است. این تصویر بیشتر تمسخر آمیز است تا تهدید آمیز.

 ویکلی استاندارد در ادامه این مطلب نوشت: ایران که در فهرست دولتهای سرکوبگر مطبوعات که توسط گزراشگران بدون مرز در سال 2006 ارائه شده حتی از لیبی، سوریه و ازبکستان در مقام بالاتری قرار دارد، در تاریخ دوم ژوئیه شبکه بیست و چهارساعته انگلیسی جدید خود یعنی پرس تی وی را راه اندازی کرد و چهره ای همچون گرگی در لباس میش را به نمایش گذاشت.

مجریان این شبکه هر نیم ساعت آخرین اخبار مربوط به اقدامات رژیم صهیونیستی را می خوانند. وب سایت این شبکه که می توان بر روی آن برنامه ها را به طور زنده مشاهده نمود، شامل یک مشت اخباری است مبنی بر اینکه حادثه به اصطلاح تروریستی لندن و گلاسکو می تواند حیله انگلیس برای خدشه دار کردن وجهه مسلمانان باشد.

در حالیکه ارزشهای تولیدی این شبکه همچون تلاش آن برای کسب اعتبار پیچیده است، مجریان برنامه های گفتگوی این شبکه در صندلی های خود لم داده و در میکروفونهای مظلوم زیر لب سخنانی می گویند.

 این در حالی است که در زیرنویس عناوینی همچون مقامات آلمان ربوده شدن فرد آلمانی (که با دیکته اشتباه نوشته شده بود) را تایید کرده اند. به آسانی می توان به چنین عناوینی خندید و به آسانی می توان از ادعای این شبکه مبنی بر اینکه به اندازه سی ان ان و بی بی سی قابل پذیرش است، ابراز تعجب کرد.

 یوان ریدلی مجری برنامه شبکه پرس تی وی، با ابراز چنین عباراتی به کارفرمای خود مشروعیت می بخشد که دیدگاه این شبکه در مورد پوشش خبری با آنچه که از دیگر رسانه های مطرح و متدوال می بینید، متفاوت است.

 ویکلی استاندارد در ادامه نوشت: پرس تی وی می گوید ماموریتش شکستن انحصار رسانه های غربی و نشان دادن روی دیگر داستان است. شاید 20 سال پیش این مطلب قابل قبول بود اما سئوال بعدی که مطرح می شود اینست که آیا پرس تی وی بی طرف و واقع گراست؟

مشخصاً خیر و در این مورد باید پرس تی وی را کاملاً مردود دانست. امروزه پس از گسترش کمی منابع خبری و مبارزه فرهنگی بی پایان بر سر تعصب رسانه ای واقع گرایی و بی طرفی، استانداردهای مرده ای به شمار می آیند. در همین حال تعدادی از کشور ها به راه اند ازی شبکه های خبری ماهواره ای انگلیسی که از طریق دولت حمایت مالی می شوند، مبادرت نموده اند از جمله الجزیره، اینترنشنال، فرانس24، راشیا تودی و اکنون پرس تی وی که همگی آنها در تلاش برای جلب توجه جهانیان هستند و همه مدعی هستند به دلیل اینکه دیدگاه جدیدی را ارائه می دهند، مشروعیت داشته و قابل قبول هستند.

کافی است بگویید این شبکه ها در رپرتاژ خود غیرمنصفانه عمل می کنند و بلافاصله طرفداران آنها می گویند سی ان ان، بلومبرگ و بی بی سی هم به همان میزان غیر منصفانه هستند و اینکه تعصب این شبکه ها صرفاً در جهت روشنگری در مقابل تعصب دیگر شبکه هاست. بنابراین این سردرگمی ایجاد می شود که کدام یک از این شبکه ها شبیه سازی شده های بی خطر بی بی سی هستند و کدامیک بلندگوی دولت می باشند.

 این شبکه بدون داشتن هیچگونه آگهی تبلیغاتی تهی به نظر می رسد. فواصل طولانی بین عناوین مهمترین اخبار توسط تصاویر انیمیشن از نقاشیهای کلاسیک ایرانی پر می شود.

 در این تصاویر عکسهای باستانی دو بعدی در زمینه ای متحرک دیده می شود که با حرکاتی به چپ و راست خود نمایی می کنند. سپس دوربین به عقب کشیده می شود و شما مشاهده می کنید که آن نقاشی ها، ایرانیان باستان را در حال مبارزه با خارجی ها نشان می دهد با توجه به این که پرس تی وی فاقد بنیان واقعیت گرایی رسانه ای است، تنها چیزی که در مورد این شبکه می توان گفت اینست که مرموز و عجیب و غریب است.

 این عبارت که پرس تی وی نگاهی دیگر ارائه می دهد، این شبکه را از هرگونه قضاوت مبنی بر غیر مشروع بودن آن مصون می دارد. البته در اینجا به این نکته اشاره کنیم که عینیت و واقع گرایی تنها معیار سنجش اخبار موثق نیست. کامل بودن و پرداختن به موضوعات روز نیز از دیگر عوامل مهم در این راستاست. پرس تی وی در یک بعد از ظهر چهارشنبه گزارشی نه چندان چشمگیر از قطع حمایت جمهوریخواهان از جنگ عراق پخش می کند. سپس تصاویر یک سخنرانی اخیر بوش به همراه اظهارات یک فعال ضد جنگ و مصاحبه های به ظاهر تاثیر گذار 4 نفر در خیابان پخش می گردد. عجیب است که اخبار مربوط به این تحولات واشنگتن در بسیاری از اخبار ایران پوشش داده می شود.

 تحولات مربوط به ایران مثل تلاش این کشور برای رفع نگرانی های آژانس و بازگذاشتن درهای گفتگو با واشنگتن توسط تهران در مورد عراق در زیر نویس این شبکه به چشم می خورد. گویندگان این شبکه اظهارات آیت الله ها و فرماند هان نظامی را که بیشتر راجع به سیاست خارجی ایران است، می خوانند اما تقریباً هیچ یک از تحولات داخلی ایران پوشش داده نمی شود. تقریباً از هیچ فرد عادی ایرانی خواسته نمی شود، نظر خود را بیان کند. برای شبکه ای که ادعا می کند توجه خود را به خاور میانه معطوف کرده از لحاظ گستره موضوعاتی که باید پوشش داده شود، پرس تی وی مانند یک روزنامه دانش آموزی است. در همان بعد از ظهر پرس تی وی برنامه ای را از نیویورک درباره یک زن یهودی پنجاه و چند ساله چندین بار پخش کرد. زنی که هر هفته به مدت چند ساعت در میدان یونیون علیه نحوه رفتار اسرائیل با فلسطینیها دست به اعتراض می زند. به فرض اینکه اعتراضات ضد اسرائیلی بتواند به طور بالقوه توجه ها را به خود جلب کند اما این مورد قطعاً اینطور نبود. افراد معترضی که همراه این زن بودند، 15 نفر هم نمی شدند و آنها بیش از یک دهه به این کار مشغول بوده اند.

 با توجه به استانداردهایی که یک شبکه خبری ماهواره ای با پوشش جهانی باید داشته باشد چنین رویدادی اصلاً از ارزش خبری برخوردار نبوده و پخش آن خجالت آور است. گذشته از گزارشهای صفحه پرکن خبرگزاریها در مورد رانش زمین در مکزیک و آتش سوزی در جنگلهای فرانسه، بخش زیادی از آنچه که پرس تی وی پخش می کند، از هر دیدگاهی که فکر کنید نمی توان آنها را خبر واقعی دانست و یک شبکه خبری که خبری پخش نکند، حتماً جنبه تبلیغاتی داشته قصد پرداختن به مسائل ژئو پلیتیک را داشته یا هدفش ابراز عقاید شخصی شکوه آمیز می باشد. در حال حاضر بهترین پاسخ به این سئوالات ساده ترین پاسخ است. پرس تی وی تصویر شخصی را پخش می کند که پیراهن بدون یقه به تن داشته و اخباری را می گوید که دولت ایران می خواهد ما بشنویم.

 در حالی که هزینه راه اندازی شبکه ای به ظاهر مثل سی ان ان در حال کاهش است، گروهها و دولتهای بیشتری که در آرزوی دستیابی به نفوذی هستند که چنین شبکه هایی دارند شروع به آغاز فعالیت خواهند کرد. تا آن زمان شاید بد نباشد به خاطر بسپاریم حتی زمانی که بینندگان تنها به ظاهر یک منبع خبری توجه می کنند، قابل پذیرش بودن دیدگاه آن منبع خبری بستگی به خبری دارد که پخش می کند. اگر آنچه که ارائه می دهد خبر واقعی نباشد، دیگر مهم نیست که از چه دیدگاهی به آن نگریسته است.