بصیرت:نامگذاری روز جهانی قدس در جمعه آخر ماه مبارک رمضان از سوی حضرت امام(ره) بیانگر دوراندیشی و تأمل و نگاه نافذ ایشان است که با شناخت دغدغه ها، فرصتها و چالشهای موجود جهان اسلام، با انتخاب روز جهانی قدس، انرژی متراکم جهان اسلام را در مسیر تحقق آرمان فلسطین هدایت نمود.
این فریاد بیدارباش امام عاشقان، شلاقی بود بر ذهنهای خفته ملت اسلام، تا از خواب عمیق غفلت بیدار شوند و در برابر ستمگران تاریخ، با قامتی برافراشته قیام کنند.
در این روز مؤمنان روزه دار ایران اسلامی که همواره پس از پیروزی انقلاب پرونده درخشانی در حمایت از ملل ستمدیده جهان بویژه مردم مظلوم فلسطین در کارنامه همراهی و همسویی با برادران و خواهران مسلمان خود داشته اند، در صفوفی به هم فشرده، ضمن اعلام وحدت و یکپارچگی خویش، حمایت قاطع خود را از مبارزان فلسطینی اعلام می کنند.
حضور در راهپیمایی فردا را می توان تبلور وحدت و انسجام ملی تلقی نمود. این همراهی در مقایسه با سنوات گذشته اهمیت بیشتری دارد، زیرا در سال جاری رژیم صهیونیستی در حوادث پس از انتخابات، امید به اغتشاشگران داشت تا از این منظر بتواند با ایجاد تفرقه، هدفهای شکست خورده خویش را تعقیب نماید. قطعاً حماسه حضور روز قدس شکست دیگری را برای رژیم اشغالگر قدس در پی خواهد داشت.
گذشت زمان و سیر تحولات در فلسطین بیانگر امید بخش بودن مبارزات و ناتوانی سردمداران این رژیم در تحقق هدفهای ضد انسانی آنهاست، زیرا ادعاهای گذشته اشغالگران بتدرج دچار افول گردیده است، بویژه پس از شکست این رژیم در جنگ 33 روزه و جنگ 22 روزه که ادعای برتری اسرائیل باطل گردید.
بر اساس قراین و شواهد، آزادی فلسطین آرزویی تحقق یافتنی است، زیرا شکستهای سال 2006 و 2009 این رژیم با وجود اتکا به ظرفیتهای نظامی، روند معکوس اضمحلال را در صحنه های رویارویی با مبارزان فلسطین تأیید می نماید.
راهپیمایی های اعتراضی در سرزمینهای اشغالی با تبدیل شدن به انقلاب سنگ و استمرار مبارزه با تجهیزات نظامی هر چند ابتدایی، امروز مجاهدان این سرزمین را از موشکهای قسام برخوردار نموده است، به نحوی که آنها در جنگ 27 دسامبر 2008 برتری نظامی ارتش مسلح صهیونیستی را تحت تأثیر نبرد موفق نامتقارن خویش قرار دادند تا از این منظر حاشیه های امنیتی صهیونیستها را وارد عرصه جنگ نمایند.
بدون شک، امنیت مهمترین دغدغه سران این رژیم است که برای تأمین آن همواره تجهیزات مدرن نظامی را به حامیان غربی خود سفارش می دهند، ولی ارتقای توانمندی جنبش حماس در جنگ 22 روزه و تهدید مناطق استراتژیک اسرائیل، نه تنها موج مهاجرت معکوس را تشدید کرد، بلکه استمرار حیات این رژیم را نیز با تردیدهایی مواجه نمود. از سوی دیگر، اذعان به این نکته حایز اهمیت است که سران این رژیم همواره در دکترین های امنیتی خود حضور در کشورهای همسایه را به عنوان کمربند امنیتی توجیه می کردند، ولی اکنون شلیک موشکهای جنبش مقاومت لبنان در سال 2006 از شمال اسرائیل و اصابت موشکهای قسام در سال 2009 از جنوب تل آویو و حیفا، مرگ این رژیم را اجتناب ناپذیر نموده است.
اظهارات صاحب نظران پست صهیونیسم مؤید این ادعا می باشد، به نحوی که یکی از پژوهشگران ارشد یهود با انتشار کتابی با عنوان «سقوط اسرائیل» که در سرزمینهای اشغالی چاپ و منتشر شده است، به صراحت اعلام کرد: «رژیم صهیونیستی به دلیل بحرانهای داخلی و تکیه بر تعصب و باورهای غلط و تحریف شده ایدئولوژیک، به سوی فروپاشی پیش می رود.»
واقعیتهای پس از 2006 در جامعه اسرائیل افق تحقق ایده نیل تا فرات را با بن بست مواجه نموده و حتی استمرار حیات سیاسی رژیم صهیونیستی را در هاله ای از ابهام قرار داده است. این ادعا به گفتگوی صلحی تبدیل گردیده که به واسطه آن از دو کشور فلسطین و اسرائیل سخن به میان می آید. حامیان جهانی این رژیم تلاش می کنند با ارائه طرحهای جدید با وعده تشکیل فلسطین، اسرائیل را از خطر سقوط نجات دهند و رسانه ای شدن طرح اوباما که شکل اصلاح شده طرحهای قبلی می باشد، در این راستا قابل ارزیابی است. به سخن دیگر، رویکرد جدید غرب متأثر از شرایط سیاسی موجود می باشد، نه انسان دوستی آنها.
«ایهود اولمرت» نخست وزیرسابق رژیم صهیونیستی در جمع اعضای کابینه اش با اظهارات مأیوس کننده ای از «نابودی رؤیای اسرائیل بزرگ» پرده برداشت و به صراحت اعلام کرد: کسانی که امروز از ایجاد کشور اسرائیل بزرگ سخن می گویند، تنها خودشان را فریب می دهند. رؤیای تشکیل اسرائیل بزرگ پایان یافته و دیگر راه بازگشتی وجود ندارد. این اظهارات یک شهروند عادی یا یکی از شخصیتهای محوری جریان تجدیدنظر طلب و پسا صهیونیسم نیست، بلکه سخنان نخست وزیر این رژیم است که با وقوف به شرایط موجود رژیم صهیونیستی و آگاهی از واقعیتهای آن، ناگزیر از اعتراف شده است.
پر واضح است، در سالهای اخیر برخی کشورهای عربی که در منطقه به عنوان سمپات سیاستهای آمریکا عمل می کنند، در خصوص روند عادی سازی روابط، مذاکرات محرمانه ای را در دستور کار قرار داده اند که امت اسلامی این رفتارها را تحمل نمی کند و با حضور در راهپیمایی روز جهانی قدس پاسخ مخالف خود را به آن دسته از سران اسلامی که در این مسیر گام برداشته اند، اعلام می کند.
گفتنی است، مقوله گفتگوهای یاد شده منفک از تعاملات گروه های فلسطینی نیست، لذا امید می رود مذاکرات دو گروه حماس و فتح فرجام قابل قبولی را برای طرفین داشته باشد و تعاملات این دو گروه با محوریت منافع ملی فلسطین تعقیب گردد تا رخدادهای ناخوشایند درگیریهای غزه، اسرائیل را خرسند ننماید به نحوی که مقامهای تل آویو در اظهاراتی اعلام کردند: آرزوی ما این بود که روزی شاهد کشته شدن فلسطینی با اسلحه فلسطینی باشیم.بدین ترتیب، اساس موجودیت این رژیم را می توان بر پایه دو عنصر امنیت و توسعه ارضی تعریف نمود و اکنون هر دو معیار بقا نتوانسته است استمرار آن را تضمین کند. سراسیمگی کاخ سفید و اعزام نماینده ویژه به سرزمینهای اشغالی و سفر سولانا رئیس کمیته سیاست خارجی اتحادیه اروپا به تل آویو و ملاقات با سران برخی کشورهای عربی، حاکی از نگرانیهای این رژیم و حامیان فرا منطقه ای آن است.مقام معظم رهبری در این زمینه، در اظهاراتی فرمودند: «اسرائیل به عنوان یک واقعیت مجعول بر اساس سنت الهی، از بین خواهد رفت و سرزمین فلسطین به عنوان یک واقعیت تاریخی با ساکنان مسلمان و مسیحی و یهودی اش، به حیات خود ادامه خواهد داد.»
غلامرضا قلندریان