نیمه خرداد به یادماندنی با آیت الله مشکینی/امیرحسین فردی

نیمه خرداد است. گمانم خرداد 1358، یعنی اولین خرداد پس از پیروزی انقلاب یعنی اولین خردادی که می شود با صدای بلند از خرداد خونین سال42 گفت. از حمله نیروهای رژیم آمریکایی شاه به قم، به فیضیه، از تنهایی خمینی کبیر. از مظلومیت طلاب، از بی پناهی مردم مسلمان این سرزمین. چه تلخ است که آدم در سرزمین خود غریب باشد. چه تلخ است که آدم در خانه خود زیرنظر باشد و چه تلخ است که تو صاحب خانه ات نیستی. ربطی به سرزمین و سرنوشت خود و سایرین نداری.

نیمه خرداد 58 بود گمانم که هنرمندان حوزه اندیشه و هنر اسلامی دست به ابتکاری زدند و آن برپایی نمایشگاه نقاشی در مدرسه فیضیه قم بود. تابلوها را بار خاور کردیم و همراه صاحبان آثار راهی قم شدیم. دستخوش هیجان بودیم. قم، فیضیه، نمایشگاه نقاشی، نیمه خرداد. بی سابقه بود. مثل انقلاب که نظیر نداشت. تابلوها را به تماشا گذاشتیم. فیضیه شد نمایشگاه آثار نقاشان مسلمان و انقلابی روحانی ها و طلاب هم با اتفاق تازه ای مواجه شده بودند. واکنش ها و اظهارنظرها متفاوت بود. نمی دانم روز چندم بود که خدمت حضرت آیت الله مشکینی رسیدیم. ایشان در منزل خود ما را پذیرفتند. ملاقات آیت الله مشکینی برایمان غنیمتی بود. دوستان از حوزه اندیشه و هنر اسلامی گفتند، از نقش هنر در پیشبرد و تثبیت انقلاب ها و از جایگاه هنرمندان در جوامع امروزی. ایشان پس از شنیدن صحبت ها، با همان لحن ملایم و کلامی دلنشین از مسئولیت هنرمندان و نقش آنان در پاسداری از انقلاب اسلامی گفتند و ضمن صحبت هایشان به نفوذ شیطانی و موذیانه حزب توده اشاره کردند و حتی فرمودند که فلان شهر از نظر فرهنگی دست همین حزب افتاده و باید بگوییم شبیه استالین گراد شده!

خدا رحمت کند آن بزرگوار را که مانند همه عالمان دین، دغدغه اسلام و استقلال ملل مسلمان را داشت و عمر پربرکت خود را برای پاسداری از اسلامی ترین جمهوری عالم گذاشت. از آن سفر برخورد روحانیان فیضیه با پدیده نقاشی مدرن و سفارش های مشفقانه حضرت آیت الله مشکینی به یادم مانده است.

امروز هشتم مرداد هشتاد و شش است. حدود 28 سال از آن روز می گذرد. خبر ارتحال آیت الله مشکینی را ابتدا به صورت نجوا، سپس آشکارا می شنوم.

بی اختیار به 28 سال پیش پرتاب می شوم. آن نیمه خرداد به یاد ماندنی آن نگاه های گیرا، آن لحن تأثیرگذار و آن درد و داغی که نسبت به انقلاب در کلام آن روحانی جلیل القدر بود.

باشد که خداوند توفیق قدردانی از نعمت وجود بزرگان را به ما عطا فرماید.