مجلس نمایندکان آمریکا طرح جدیدی را برای اعمال فشار اقتصادی بر ایران تصویب کرد که پیش از این در محدوده داخلی آمریکا و با نام طرح داماتو اجرا می شد.
این طرح که از زمان ریاست جمهوری بیل کلینتون در سال 1995 میلادی آغاز شد ناظر بر ممنوعیت سرمایه گذاری بیش از 20 میلیون دلاری در بخش نفت و گاز ایران است، که اکنون بر شرکت های غیر آمریکایی نیز اعمال شده است.
این اقدام آمریکا از سویی ناقض قواعد پذیرفته شده بین المللی است که استفاده ابزاری از سازو کار اقتصادی برای نیل به اهداف سیاسی را منع کرده است، با این حال رویه سیاسی آمریکا در سال های اخیر حکایت از به کار گیری ابزار اقتصاد و تعمیم تحریم های داخلی آمریکا بر شرکت های غیر آمریکایی به شکلی گسترده دارد.
تحریم ده ها کشور مستقل جهان و اعمال فشار بر نهادهای بین المللی نظیر بانک جهانی و سازمان تجارت جهانی برای پیروی از ملاحظات سیاسی آمریکا از رویکردهای مستمر کاخ سفید است که در سال های اخیر به شدت اعمال شده است.
این در حالی است که تحریم های یک جانبه آمریکا نه تنها در عرصه بین المللی مانع همکاری کشورهای مختلف با ایران نشده است ، که با اعتراض بیش از 60 شرکت آمریکایی مواجه شده است. این شرکت معتقدند تحریم های آمریکا نه تنها در اقتصاد ایران خللی ایجاد نکرده است، که شرکت های آمریکایی را از بازار گسترده رقابتی در ایران بازداشته و بیشترین زیان را متوجه این کشورها ساخته است.
بعلاوه نگاهی به فرایند رشد اقتصادی ایران در سه دهه گذشته به ویژه رشد جذب سرمایه گذاری خارجی در سال های اخیر و کاهش ریسک سرمایه گذاری در ایران از رتبه 6 به رتبه 4 گویای ناکارآمدی سیاست های تحریم آمریکا علیه ایران است.
چنانکه در یک سال گذشته بیش از 11 میلیارد دلار تقاضای سرمایه گذاری خارجی در کشور ثبت شده است که در مقایسه با تقاضای 14 میلیارد دلاری ثبت شده در 14 سال قبل از آن رشدی بی سابقه داشته است.