تحریم زمین گیر یا زمین گیر شدن تحریم

بسم الله الرحمن الرحیم
این روزها گرد و خاک بسیاری علیه جمهوری اسلامی ایران در محافل سیاسی و تبلیغاتی غرب به راه انداخته شده و حجم قابل توجهی از خروجی رسانه ها و تحرکات مجامع بین المللی به مسائل ایران بویژه موضوع هسته ای کشورمان و بحث تحریم سنگین اقتصادی علیه تهران اختصاص یافته است .
همزمانی سفر رئیس جمهور به نیویورک برای سخنرانی در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل صرفنظر از دستاوردهای مثبت و یا منفی آن نیز محملی را برای هجوم شدید سیاسی و تبلیغاتی علیه ایران فراهم کرده به طوریکه اکثر شبکه ها و رسانه های پرنفوذ بین المللی از این فرصت برای سیاه نمایی علیه کشورمان بهره برداری کرده اند. به نظر می رسد امسال غربی ها در مقابل هدف آقای احمدی نژاد برای استفاده از تریبون سازمان ملل و رسانه های غربی جهت بیان نقطه نظرات ایران صحنه تبلیغاتی را به گونه ای آرایش کرده اند که امکان بهره برداری از این بلندگوها را به حداقل رسانده و حتی برعکس آنرا به پایگاهی برای زیر سئوال بردن سیاستهای جمهوری اسلامی ایران تبدیل کرده اند که از جمله آنها می توان به برگزاری تظاهرات متعدد ترک اجلاس هنگام سخنرانی آقای احمدی نژاد و برجسته کردن این صحنه در شبکه های تلویزیونی دنیا و تفسیر آن به معنای مخالفت و اجماع عمومی علیه ایران موضعگیری روسا و سران کشورهای غربی در سخنرانیهایشان علیه سیاستهای عمومی و فعالیتهای هسته ای کشورمان اشاره کرد.
روشن است که در کنار این سیاه نمایی و تهاجم شدید تبلیغاتی برای بی نتیجه ساختن حضور رئیس جمهور کشورمان در سازمان ملل هدف نهائی تشدید تحریم است که با توجه به در پیش بودن مذاکرات هسته ای کشورهای عضو گروه 1 +5 با ایران در روز نهم مهرماه توجه به آن مهم است . سران کشورهای غربی مثل آمریکا انگلیس و فرانسه صریحا جمهوری اسلامی ایران را به اجرای تحریم های فلج کننده تهدید کرده و رئیس جمهور سازشکار روسیه نیز در چرخشی آشکار به سوی تمایلات سیاسی غرب که نشانه ای از معاملات پشت پرده و نزدیک شدن دیدگاه واشنگتن و مسکو درخصوص فعالیتهای هسته ای ایران است پس از دیدار با اوباما اعلام کرد « هرچند اعمال تحریم در حل مسائل بین المللی امکان موفقیت چندانی ندارد اما در برخی موارد اعمال تحریم غیرقابل اجتناب است ! »
سخن گفتن از این سیاستهای تهاجمی و فشارهای اقتصادی در آستانه برگزاری مذاکرات ایران با گروه 1 +5 بیش از همه نشان می دهد که آمریکا درصدد ایجاد اجماع میان کشورهای اروپایی چین و روسیه با مواضع خصمانه و یکجانبه واشنگتن است که تاکنون در مراحل گذشته و در عرصه اجرا هیچگاه از اجماع و یکپارچگی برخوردار نبوده و آنها سعی دارند در آستانه مذاکرات با ایجاد فشار پرحجم سیاسی و التهاب تبلیغاتی برگ برنده ای را برای خود دست و پا کنند و جمهوری اسلامی ایران را در موضع تدافعی و عقب نشینی احتمالی قرار دهند. آمریکائیها قصد دارند در این شرایط و بدون استفاده از روش های پرهزینه برای این کشور با استفاده از جوسازیهای روانی و اشتلم های سیاسی ایران را وادار به عقب نشینی از مواضع خود در زمینه حقوق مسلم هسته ای کنند و در این راه روسیه را نیز با برخی بده بستانهای سیاسی از قبیل بایگانی کردن طرح استقرار سیستم سپر موشکی آمریکا و کاهش سطح کلاهک های هسته ای به پای میز معامله بکشانند ولی دم خروس دروغ بزرگ اعمال تحریم های فلج کننده علیه ایران درصورت عدم پذیرش تعلیق کامل هسته ای چیزی است که از هم اکنون و با عقب نشینی آمریکا از پیگیری موضوع تحریم صدور بنزین به ایران از هر زمان دیگری آشکارتر شده است ولی به هرحال با توجه به دشمنی استراتژیک آمریکا با انقلاب اسلامی ایران و عمق پیدا و پنهان آن منطق حکم می کند که متناسب با توطئه های غرب باید به دنبال راهکارهای مناسب برای خنثی کردن آنها باشیم و به این نکته اصولی باید توجه کنیم که دشمنان انقلاب فقط زمانی قادر به ضربه زدن و آسیب رساندن به ما نخواهند بود که با ایجاد همگرایی ملی به دنبال افزایش بنیه همبستگی عمومی و اتخاذ روشهای هوشمندانه که همزمان قابلیت تدافعی و تهاجمی دارند باشیم . و صد البته در این راه باید واقعیتها را با مردم در میان گذاشت و از آنها کمک خواست تا بتوانیم سیاستهای دشمنان را به خودشان برگردانده و آنها را در مسیر تحقق تحریم زمین گیر کنیم .