آزادی بیان در غرب افسانه‌یی در ردای دروغین دمکراسی

‪ ۱۷مرداد، "روز خبرنگار" که با نام "محمود صارمی" خبرنگار شهید ایرنا مزین شده، فرصتی برای پرداختن به مساله‌ی "آزادی بیان و قلم" است که با حرفه‌ی خبرنگاری ارتباطی تنگاتنگ دارد.

غربی ها، مدعیان جانبداری از آزادی بیان و اطلاع رسانی هستند و بر وجود آن در جوامع خود می‌بالند و تحت همین عنوان، کشورهای در حال توسعه را به استبداد و بی‌احترامی به آزادی بیان متهم می‌سازند.

آمریکا به بهانه‌ی صدور دمکراسی و آزادی بیان به خاورمیانه، به کشورهای افغانستان و عراق لشکر کشی کرده و این دو را به اشغال درآورده است.

از هنگام اشغال عراق به دست نیروهای آمریکایی و همپیمانانش تاکنون، بیش از یک میلیون زن و مرد و کودک بیگناه عراقی به خاک و خون غلتیده اند، تاسیسات زیربنایی این کشور ویران و یک چهارم جمعیت آن آواره‌ی دیگر مناطق و کشورهای مجاور شده اند.

گر چه در بسیاری از کشورهای موسوم به "جهان سوم" (که پس از فروپاشی قطب سوسیالیستی، دیگر به کارگیری این تعبیر، نادرست است) آزادی بیان با محدودیت‌هایی از منظر قوانین و اجرا روبه روست، اما سیاست‌ها و تعاملات جوامع غربی نیز با ادعای آنان به هیچ وجه همخوانی ندارد.

موارد آشکار نقض آزادی بیان، سانسور خبری، ارائه‌ی خوراک‌های تبلیغاتی نادرست و هدایت جریان‌های نادرست اطلاع رسانی در کشورهای غربی، پرشمار است.

چندی پیش در آمریکا، پخش مجموعه‌یی از فیلم‌های مستند تهیه شده توسط "رابرت فیسک" روزنامه نگار سرشناس انگلیسی ممنوع اعلام شد، فقط بدین علت که این مجموعه مستند، نارضایتی "لابی صهیونیستی" آمریکا را به همراه داشت.

این مجموعه مستند نشان می‌دهد که اسراییل اصلی‌ترین عامل بروز خشم و انزجار مسلمانان از غرب است .

در آمریکا که پرچمدار آزادی و دمکراسی در جهان قلمداد می‌شود، "وانیسا رودگرف" بازیگر زن مشهور انگلیسی از ایفای نقش در یک نمایشنامه‌ی کمدی در این کشور منع می‌شود، بدین سبب که او در جنگ دوم خلیج فارس، مواضع تندی در مخالفت با جنگ اتخاذ کرده بود.

جرم دیگر این بازیگر انگلیسی، داشتن تفکرات ضد صهیونیستی است.

"ژانتر دکرت" رهبر یکی از احزاب آلمان، در سال ‪ ۱۹۹۱میلادی محاکمه و مجازات شد، چرا که در محفل او، یک سخنران آمریکایی افسانه‌ی "هولوکاست" را نادرست خوانده بود.

همچنین دادگاه عالی آلمان در سال ‪ ۱۹۹۴میلادی اعلام کرد که انکار پدیده‌ی "هولوکاست" مشمول حق آزادی بیان، مصرح در قانون اساسی این کشور، نخواهد بود.

بر همین اساس، پارلمان آلمان قانونی را تصویب کرد که به موجب آن برای منکران هولوکاست" پنج سال مجازات زندان در نظر گرفته شده است .

در "اتریش" نیز، انکار "هولوکاست" جنایت به شمار می‌رود و هر که این پدیده را زیر سوال ببرد، طبق قوانین این کشور باید مجازات شود.

اما در دانمارک، قانون اساسی این کشور هر گونه تهدید یا اهانت به انسان را بشدت منع کرده است، با این حال اجازه می‌دهد، زیر شعار "آزادی بیان" با انتشار تصاویر موهن به ساحت مقدس پیامبر عظیم الشان اسلام (ص) به مسلمانان اهانت شود.

"سلمان رشدی" نویسنده‌ی مرتد هندی الاصل که در سال ‪ ۱۹۸۸میلادی کتاب موهن "آیات شیطانی" را منتشر کرد، در انگلیس، نه تنها برای اهانت به پیامبر عظیم الشان اسلام (ص) و بیش از یک میلیارد مسلمان مجازات نشد، که از ملکه‌ی این کشور بالاترین نشان را دریافت کرد.

جالب آن که قوانین انگلیس اهانت به مقدسات دین مسیحیت را ممنوع می‌داند ولی چون رشدی به مقدسات اسلامی توهین کرده، پس این قانون را زیر پا نگذارده و مستحق مجازاتی نیست، بلکه باید تشویق هم شود!

دولت انگلیس که زیر عنوان آزادی بیان به رشدی اجازه داد، آیات شیطانی را منتشر کند، چند سال پیش، از پخش یک فیلم ساخت پاکستان که رشدی و کتابش را به باد تمسخر گرفته بود، جلوگیری کرد.

اما، در فرانسه به عنوان خاستگاه آزادی در غرب، روژه گارودی" اندیشمند بلند آوازه در سال ‪ ۱۹۹۸میلادی به اتهام نوشتن کتاب "اسطوره‌های بنیانگذار سیاست اسراییل" محاکمه و به پرداخت ‪ ۲۰هزار دلار جریمه محکوم می‌شود.

گارودی بارها مورد تهدید قرار گرفته و برخی از کتاب فروشی‌هایی که کتابش را عرضه کرده‌اند، توسط صهیونیست‌های افراطی حمله و غارت شده اند.

موارد ذکر شده، فقط گوشه‌هایی از چگونگی تعامل غرب با حق آزادی بیان و قلم را باز می‌نمایاند، اما برای به چالش کشیدن ادعای توخالی این جوامع در محترم شمردن و پاسداری از این حق، کافی است.

عملکرد امپریالیسم و صهیونیسم خبری در مناطق مختلف جهان از جمله در خاورمیانه، مدتهاست که خط بطلان بر افسانه‌ی وجود آزادی بیان در غرب و دفاع از آن، کشیده است.