پیش‌فرض طرح کمیته ملی انتخابات

یدالله جوانى
یکی از کاندیداهای غیر پیروز در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری چندی قبل در جمع دانشجویان مسجدسلیمان طرحی را مطرح ساخت که بازتاب هایی را به دنبال داشت و احتمالاً در آینده با رمزگشایی از این ایده از سوی ایشان یا هوادارانش، مباحث مثبت و منفی بسیاری پیرامون آن در فضای سیاسی جامعه منتشر گردد. آقای محسن رضایی در جمع دانشجویان با اشاره به مسائل انتخابات دهم و حوادث پس از آن، از طرحی با عنوان «طرح کمیته ملی انتخابات» یاد می کند و معتقد است براساس این طرح باید کمیته ای شکل گیرد تا دولت از مداخله در امر انتخابات منع گردد. ارائه هر نوع طرح، پیشنهاد و ایده برای پیشبرد هر چه بهتر امور از سوی نخبگان سیاسی کشور امری پسندیده و مورد انتظار است. بدیهی است که هر نوع طرح و ایده ای در سطح ملی در حوزه سیاسی براساس یک سری نیازها و ضرورت هایی ارائه می گردد.
در واقع برای هر طرحی از سوی طراحان، پیش فرض هایی متصور است که این پیش فرض ها چنانچه در افکار عمومی و از نظر دیگر نخبگان سیاسی موضوعیت داشته باشد، طرح یا طرح های ارائه شده با استقبال مواجه گشته و می تواند برای حل یک مشکل یا مجموعه ای از مشکلات مورد توجه قرار گیرد و همگان تلاش کنند تا مسیر را برای تحقق و پیاده سازی آن هموار سازند و در صورت لزوم شکل قانونی به آن بدهند.
با توجه به نکته مذکور سوال این است که پیش فرض اصلی طرح تشکیل کمیته ملی انتخابات در شرایط فعلی چیست؟ به طور قطع می توان گفت نواقص و معایب قانون انتخابات پیش فرض اصلی طرح مذکور است و آقای رضایی برای رفع نواقص و معایب قانون انتخابات چنین طرحی را پیشنهاد می دهند. اگر این پیش فرض را مورد توجه قرار دهیم، طرح این ایده در فضای کنونی کشور، مبتنی بر این نگرش است که ساز و کارهای کنونی برای برگزاری انتخابات سالم و اطمینان بخش مناسب نبوده و برای برگزاری انتخابات سالم که هیچ خدشه ای بر آن وارد نباشد باید ساز و کارهای جدید و از جمله «ایجاد کمیته ملی انتخابات» بدون مداخله دولت شکل گیرد. ناگفته پیداست که پیش فرض همه این مسائل، در واقع زدن نوعی مهر تأیید بر صحت ادعای انجام تقلب در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری است. با توجه به روشن شدن پشت صحنه حوادث اخیر و اعترافات متهمین اغتشاشات در خصوص انگیزه های سیاسی اصلاح طلبان از طرح تقلب در انتخابات، معلوم نیست آقای رضایی که داعیه اصولگرایی دارد با چه هدف و انگیزه ای، طرحی را مطرح می سازد که پیش فرض آن ناکارآمدی ساز و کارهای کنونی برای صیانت از آرای مردم است. طی سی سال گذشته انتخابات بسیاری در ایران برگزار گردید و هیچ یک از انتخابات پیشین به سرنوشت انتخابات دهم مبتلا نگشت.
اگر در انتخابات دهم ریاست جمهورى این حوادث رخ داد و جریانى مدعى انجام تقلب در انتخابات گردید و با کشاندن هواداران به خیابان و فراهم ساختن بسترهاى بى نظمى و اخلال در امنیت عمومى، نظام اسلامى را به چالش کشاند،
تمامى این رفتارها و اتهام زدن ها به نظام مبتنى بر طرحى از قبل طراحى شده بود و اصلاح طلـبـان مصمـم بـودند بـه هر شکـل ممکـن بر قـدرت سیاسـى از طریـق انتخابات دهم تسلط پیدا کرده و با بهره گیرى از تجارب دوران اصلاحات، تغییرات
ساختارى را به شکل نوین و با شیوه هاى جدید و با ظاهرى موجه دنبال نمایند .
رهبر معظم انقلاب اسلامى با اشاره به حوادث پس از انتخابات دهم وتأکید بر این نکته که این حوادث از قبل برنامه ریزى شده بود، از جنگ نرم علیه نظام اسلامى سخن به میان آورده و همگان را به مقابله هوشیارانه با این جنگ نرم
فراخواندند .سلب اعتماد عمومى از نظام و سلامت آن براى اداره کشور یکى ازاهداف جنگ نرم مى باشد .
دشمنان اکنون بسیج شده اند تا با مخدوش ساختن اعتماد مردم نسبت به نظـام اسلامى، بیـن مردم و نظـام فاصلـه ایجـاد کننـد .جوهـره انجام تقلـب در انتخابات که از سوى جریان اصلاح طلب مطرح گردید در واقع همین بى اعتماد
ساختن مردم نسبت به نظام اسلامى و مسئولان آن بود .در واقع اتهام تقلب به نظام اسلامى در چارچوب یک سناریو انجام گرفت و سناریوسازان اهداف خاصى را دنبال مى کردند و این یک ظلم بزرگ به جمهورى اسلامى بود که انجام گرفت
و عده اى هم خواسته یا ناخواسته، فهمیده یا نفهمیده با آن همراه شدند .
حال که روشن شده تقلب یک سناریو بوده و انتخابات در نهایت سلامت انجام گرفته، ارائه طرحى چون » کمیته ملى انتخابات «براى پاسخ به چه نیازى و براى حل کدام مشکل صورت مى پذیرد؟ آیا این قبیل طرح ها در راستاى همان جنگ نرم براى بى اعتماد ساختن مردم به ساز و کارهاى کنونى براى اداره کشور و پیشبرد امور نیست؟ البته ممکن است ارائه کننده طرح (درحد یک عنوان کلى )
اساساً به پیش فرض هاى مذکور در این یادداشت بى توجه بوده باشد، لکن باید توجه داشته باشند که از پیامدهاى بیان چنین طرحى در فضاى کنونى، نوعى تأیید ادعاى تقلب در انتخابات است .ادعایى که با اثبات بى پایه و اساس بودن
مدعیان اصلى آن همچنان بر آن اصرار مى ورزند .البته دلیل این اصرار روشن است .اگر آنان بپذیرند که تقلبى در کار نبوده، باید پاسخگوى بسیارى از مسائل و حوادث پس از انتخابات باشند .شاید طرح تشکیل کمیته ملى انتخابات هم، از همین منظر ارائه شده باشد، چرا که رفتار آقاى رضایى (البتهبا شیوه اى متفاوت ) نیز پس از انتخابات، در راستاى دامن زدن به شائبه تقلب در انتخابات بود .