چیستی و چرایی حوادث انتخابات

نوع حوادث قبل، حین و پس از انتخابات به گونه ای بوده است که دست هایی در داخل و خارج مقوله مراجعه به آرای عمومی برای انتخاب رئیس جمهور را به سمت و سوی «بحران سازی» و «فتنه گری» هدایت کردند.قدرت رسانه ای غرب و دنباله آنها در داخل همین رویکرد بحران آفرینی و فتنه انگیزی را دنبال می کردند.
نوع حوادث قبل، حین و پس از انتخابات به گونه ای بوده است که دست هایی در داخل و خارج مقوله مراجعه به آرای عمومی برای انتخاب رئیس جمهور را به سمت و سوی «بحران سازی» و «فتنه گری» هدایت کردند.قدرت رسانه ای غرب و دنباله آنها در داخل همین رویکرد بحران آفرینی و فتنه انگیزی را دنبال می کردند. مقام معظم رهبری دستی این چنین خیانت بار را تشخیص داده بودند و در بیانات خود به مناسبتهای مختلف آن را یادآور می شدند.حداکثر حوادث و رویدادهای انتخابات می توانست یک «مشاجره» و «اختلاف» یا «سوءتفاهم» در امر برگزاری باشد . اختلاف و مشاجره را می توان به قانون و قضا تسلیم کرد و سوء تفاهم را با «گفتگو» و نهایتا ریش سفیدی خاتمه داد. اما همان دست های مرموز، صورت مسئله انتخابات را از یک اختلاف و مشاجره که می توانست در نهادهای داوری و فیصله بخش خاتمه یابد ، با یک سوزن بانی دقیق به صورت «بحران» و «فتنه» درآوردند. حل بحران از حوصله نهادهای داوری خارج است . سرنوشت بحران و فتنه را نه در منطق و گفتگو بلکه در کلفتی صدا و گردن و ضخامت بازو باید جستجو کرد لذا از همان صبح برگزاری انتخابات قبل از اینکه رای به صندوقها ریخته شود فرمان شورش و ریختن به خیابانها صادر شد!
سرکرده یک ضلع رقابت قبل از اینکه صندوقی شمارش شود اعلام کرد: من برنده انتخابات هستم و نتیجه ای غیر از این را قبول ندارم و این اعلام در برابر دوربین های فیلمبرداری رسانه هایی مطرح شد که خود ابزار تولید فتنه وبحران بودند.
آنها نسیم روح بخش انتخابات را که می رفت اراده مردم را در گزینش منتخب خود برای اداره کشور نشان دهد به یک توفان بدل کردند که چشم چشم را نپاید و معلوم نشود ، چه کسی حق می گوید و چه کسی به راه باطل می رود.
اما به لطف الهی و تدبیر نخبگان و رهبری معظم انقلاب و هوشمندی مردم ساحران فتنه آفرین و بحران ساز رسوا شدند.
الان صورت مسئله در نزد عقلا این است که یک انتخابات با شکوه برگزار شده است، یک طرف که توفیق به دست نیاورده ، ادعاهایی مبنی بر تقلب داشته که نتوانسته آن را اثبات کند و اصراری هم ندارد یک مسیر حقوقی را برای اثبات آن انتخاب نماید.
نهاد شورای نگهبان متشکل از6 فقیه و6 حقوقدان صحت انتخابات را پس از بررسی های اطمینان بخش به عنوان یک نهاد داوری و فیصله بخش اعلام کرده است.
رهبری معظم انقلاب در حکم ریاست جمهوری رای مردم را تنفیذ فرموده است، مجلس شورای اسلامی مراسم تحلیف ریاست جمهوری را برگزار کرده و اکنون جمهوری اسلامی دارای مقتدرترین دولت پس از انقلاب است .
متدینین و علاقه مندان به انقلاب می گویند ما صورت مسئله را بحران نمی دانیم یک اختلاف و مشاجره می دانیم که باید با رجوع به آموزه های دینی و قرآنی وداوری الهی آن راحل کرد. آنهایی که به دنبال حل اختلاف هستند اگر این آموزه قرآنی را عمل کنند نه تنها اختلاف حل می شود بلکه از بحران و فتنه اثری باقی نمی ماند.
خداوند در قرآن کریم می فرماید:
«فلا و ربک لا یومنون حتی یحکموک فیما شجر بینهم ثم لا یجدوا فی انفسهم حرجا مما قضیت و یسلموا تسلیما» (65 سوره نساء)
به پروردگارت سوگند که آنها مومن نخواهند بود ، مگر اینکه تو را در اختلافات خود به داوری طلبند؛ و سپس در دل خود از داوری تو احساس ناراحتی نکنند و کاملا تسلیم باشند.
شان نزول آیه در مورد عدم پذیرش داوری پیامبر (ص) در خصوص یک دعوا و مشاجره است که بین دو تن از اصحاب ایشان روی داده است.
تفسیر این آیه که کلید حل مشکل امروز ماست توسط آیت الله هاشمی رفسنجانی شنیدنی است .
آیت الله هاشمی رفسنجانی در کتاب تفسیر راهنما آیه یاد شده را پانصد و پنجاه و هشتمین آیه «مدنی» می داند. وی16 برداشت خوب ، موشکافانه و دقیق از آیه مزبور کرده که بخشی از آن به شرح زیر است.
1- قضاوت و داوری از شئون پیامبر (ص) و رهبران الهی است.
2- پذیرش حاکمیت قضائی پیامبر (ص) در مشاجرات و التزام قلبی به حکم آن حضرت از علائم ایمان است.
3- مراجعه به غیر پیامبر (ص) برای حل اختلافات نشانه بی ایمانی است.
4- ناخشنودی از حکم پیامبر (ص) در مشاجرات نشانه بی ایمانی است.
5- تسلیم در برابر حکم قضائی پیامبر از نشانه های ایمان است.
6- چون امر قضاوت همیشگی و احکام قرآن جاودانی است و پیامبر (ص) در همه ادوار حضور ندارند بنابراین آیه مزبور شامل همه رهبران الهی و جانشیان بحق آن حضرت خواهد بود.
7- تسلیم در برابر رهبران الهی لازم است.
8- گفتار تردیدآمیز در کیفیت افعال الهی و سلوک پیامبر (ص) از سوی مدعیان بندگی خداوند نشانه شرک آنان است .
مطابق آنچه در تفسیر آمده است ؛ رد داوری و قضاوت رهبران الهی در مشاجرات نشانه بی ایمانی و تردید در آن نشانه شرک است.
اگر از اول حکم ولی فقیه و داوری او را در مشاجرات انتخاباتی گردن می نهادند، اگر بیانات او را در خطبه های نماز جمعه تهران فصل الخطاب تلقی می کردند، کار به اینجا نمی کشید.
انصاف باید داد در این اختلاف اگر رای6 فقیه و6 حقوقدان شورای نگهبان و نهایتا داوری مقام معظم رهبری به عنوان ولی امر مسلمین را نافذ ندانیم. ادعای
بی سند و مدرک کسانی را باید بپذیریم که به داوری کفار و منافقین و سلطنت طلبان و امید یاری از آنها دل بسته اند. باید داوری کسانی را بپذیریم که تمام قد در مقام دفاع از ادعای این جماعت بی سند و مدرک در اروپا و آمریکا قیام کردند و همه قدرت رسانه ای خود را در اختیار آنان قرار داده اند.
اگر آن را نافذ ندانیم باید ادعای کسانی را نافذ بدانیم که با دروغ و تهمت به نظام حیثیت انقلاب را به حراج گذاشته اند تا شاید با نادیده گرفتن رای اکثریت و هوا کردن آن چند صباحی را در این مملکت حکومت غاصبانه داشته باشند.
محمدکاظم انبارلویی