سرگردانی ناتو در افغانستان

بصیرت:سرگردانی آتلانتیکی ها درافغانستان همچنان ادامه دارد.براین اساس ناتویی هانتوانسته اند راهبرد خودرا در افغانستان ترسیم نمایند و در
این خصوص به شدت احساس شکست وناتوانی می نمایند.کشورهای عضو ناتو بدون هیچ گونه راهبرد و استراتژی تاثیرگذار و مدون در خاک افغانستان به گشت و گذار می پردازند و هر از گاهی نیز با حملات ظالبان مواجه می شوند.در حالی که ایالات متحده آمریکا به عنوان اصلی ترین اشغالگر افغانستان در خاک این کشور با معضلاتی عدیده مواجه گردیده است،دیگر کشورهای ناتو نیز به سبب مشارکت در اشغال افغانستان تحت فشار شدید افکار عمومی خود قرار دارند.تحلیلگران مسائل بین المللی پیش بینی می کنند که مسئله افغانستان در آینده نزدیک به پاشنه آشیل بسیاری از دولتهای عضو ناتو تبدیل شود.آندرس فوگ راسموسن دبیرکل سازمان ناتو صراحتا اعلام نموده است که که نیروهای خارجی تا هر زمانی که لازم باشد در کشور جنگ زده افغانستان باقی خواهند ماند.با وجود گذشت
هشت سال از سقوط طالبان در افغانستان، ناتو هنوز به دنبال اتخاذ یک استراتژی جدید برای مبارزه با شورشیان در این کشور است. شورشیانی که ناتو از آن سخن به میان می آورد نیروهای طالبان و القاعده هستند که پس از گذشت هشت سال همچنان در خاک افغانستان باقی مانده اند. در پی افزایش آمار تلفات نظامیان خارجی و کاهش حمایت مردم از ادامه جنگ افغانستان، سازمان پیمان آتلانتیک شمالی هنوز نتوانسته است یک استراتژی درست را برای مبارزه با شورشیان در این کشور جنگ زده انتخاب کند.این در حالی است که صحیح ترین استراتژی ممکن خروج نیروهای ناتو از افغانستان می باشد.راسموسن و دیگر مقامات ناتو طی هفته های اخیر اعلام نموده اند که جنگ در افغانستان قابل پیروز شدن است و نیروها می توانند به پیروزی دست یابند!این در حالی است که کاخ سفید نسبت به شکست در افغانستان اذعان نموده است و هنوز افکار عمومی آمریکا به اوباما اجازه نداده اند طرح افزایش نیروهای آمریکایی در افغانستان را در راستای اجرای طرح پیشنهادی ژنرال مک کریستال پیاده نماید.مک کریستال در ارزیابی نظامی خود از وضعیت نیروها در افغانستان، از باراک اوباما خواسته است تا با اعزام بیش از40 هزار نیروی آمریکایی دیگر به افغانستان موافقت کند در حالی که هنوز هیچ پاسخ مشخصی از سوی اوباما به این درخواست داده نشده است و شکاف عمیقی نیز بین مقامات سیاسی و نظامی آمریکا در مورد افزایش سطح نیرو در افغانستان به وجود آمده است .حال تکلیف ناتو که عملا متغیری وابسته به ایالات متحده آمریکاست کاملا مشخص است. هم اکنون100 هزار نظامی آمریکایی و ناتو از40 کشور در افغانستان حضور دارند اما این نیروها شکست سختی را در افغانستان تجربه نموده اند.به راستی ناتو چگونه می خواهد ناکامی خود در افغانستان را توجیه نماید؟ کشورهای غربی و ناتو هنوز نتوانسته اند امنیت را در افغانستان برقرار کنند و تاکنون تغییر مثبتی در این کشور جنگ زده رخ نداده است.حتی افزایش نیروها نیز نمی تواند راهکار موثری در این خصوص باشد زیرا واکنش سخت تر طالبان و گستردگی دامنه جنگهای درونی در افغانستان را به دنبال
خواهد داشت.از سوی دیگر،افزایش نیروهای نظامی آمریکا و ناتو در خاک افغانستان به طور طبیعی روسیه را تحریک می کند و احتمال وقوع نبردهایی مانند اوستیای جنوبی را دوچندان می سازد.درچنین شرایطی ناتو چگونه می خواهد به حضور خود درافغانستان ادامه دهد؟