30سال پس از واترگیت

حدود سه دهه پس از ماجراى واترگیت که به استعفاى «ریچارد نیکسون» رئیس جمهور وقت آمریکا منجر شد، هویت منبع اطلاعاتى این رسوایى که تاکنون ناشناس مانده بود، فاش شد.

«مارک فلت» معاون سابق دایره تحقیقات فدرال آمریکا (اف بى آی) به یک مجله آمریکایى گفت: او همان کسى بوده که اطلاعات سرى مربوط به رسوایى واترگیت را دراختیار خبرنگاران روزنامه واشینگتن پست گذاشته است. چاپ مقاله اى در واشینگتن پست که در آن جزئیات رسوایى واترگیت آمده بود در نهایت استعفاى ریچارد نیکسون را در پى داشت. این رسوایى به تلاش جمهوریخواهان براى نصب دستگاه هاى استراق سمع در مقر حزب دموکرات در ساختمان واترگیت در شهر واشینگتن در سال 1972 و تلاش هاى متعاقب براى لاپوشانى آن مربوط مى شد. مقاله «باب وودوارد» و «کارل برنستاین» خبرنگاران روزنامه واشینگتن پست که بنابر اطلاعات مارک فلت نوشته شده بود نشان داد که مقام هاى دولت ریچارد نیکسون در آن استراق سمع دست داشته اند و تلاش هاى بعدى براى سرپوش گذاشتن بر آن ماجرا به نیکسون نسبت داده شد. این ماجرا به استعفاى نیکسون در سال 1974منجر شد. او تنها رئیس جمهور تاریخ آمریکاست که از مقام خود استعفا داده است. مجله آمریکایى «ونیتى فیر» )Vanity Fair( روز سه شنبه در شماره ماه ژوئیه خود در مقاله اى به نقل از مارک فلت نوشت: «من همان کسى هستم که به «ته حلق» مشهور بود.» «ته حلق» یا «گلوى عمیق» (ترجمه )Deep Throat که از یک فیلم پورنوگرافیک مشهور آن زمان اقتباس شده بود، لقبى بود که مردم به منبع ناشناس و بسیار مرموز رسوایى واترگیت نسبت دادند. چند ساعت پس از آنکه فلت 91 ساله که در اثر حمله قلبى در سال 2001 از نظر جسمى بسیار ناتوان شده، جلو در خانه دخترش در سانتاروزاى کالیفرنیا روبه روى خبرنگاران ظاهر شد، واشینگتن پست نیز هویت او را تایید کرد. وودوارد و برنستاین خبرنگاران مشهور در قضیه واترگیت و «بنجامین بردلی» سردبیر وقت این روزنامه طى بیانیه اى اظهارات فلت را تایید کردند. وودوارد و برنستاین بلافاصله پس از چاپ مقاله ونیتى فیر به دلیل تعهد به حفظ اسرار و فاش نکردن هویت فلت از تایید آن خوددارى کردند. اما پس از آن که فلت را جلوى دوربین ها دیدند راز سر به مهر خود را که شاید بتوان بزرگ ترین راز حرفه اى دنیاى مطبوعات خواند، فاش نکردند. واشینگتن پست که تاکنون این راز را همچون فرمول سرى کوکاکولا حفظ کرده بود، اکنون شاهد آن است که یک ماهنامه در حال رقم زدن آخرین سطر هاى داستان اختصاصى و شاید برجسته ترین رویداد کل تاریخ روزنامه است. «تام ویلکینسن» یکى از مقامات ارشد روزنامه در این باره مى گوید: «این داستان براى همیشه متعلق به واشینگتن پست است و هرگز دوست نداریم آن را در دستان دیگران ببینیم.»

مارک فلت بیش از30 سال در FBI کار کرد و مى توان گفت یکى از دست پرورده هاى «جى ادگار هوور» مدیر افسانه اى FBI بود. او پیش از این بار ها این موضوع را که همان منبع مرموز اطلاعات بوده رد کرده بود. حتى خانواده او نیز حدود سه سال پیش از ماجرا خبردار شد. گمانه زنى ها درباره هویت «ته حلق» براى چندین دهه ادامه داشت اما تا دو روز پیش هیچ شخصیت قابل اعتمادى خود را به عنوان آن منبع معرفى نکرده بود. پس از افشاى هویت فلت برخى نزدیکان سابق نیکسون همچون «پاتریک بوکانان» خطابه نویس رئیس جمهور و «گوردون لیدی» یکى از متهمان واترگیت هنوز گلایه داشتند که چرا یک مقام ارشد دولتى به جاى اینکه اطلاعات را در اختیار یک مقام مسئول قرار دهد آنها را به خبرنگاران داده است. چاپ مقاله واشینگتن پست در آن زمان منجر به تحقیقات کنگره در این زمینه و در نهایت ارائه طرح استیضاح رئیس جمهور در سنا شد. نیکسون که دخالت خود را در این مسئله تکذیب مى کرد پیش از استیضاح و با در نظر گرفتن این احتمال که راى لازم را نخواهد آورد، استعفا داد.