اظهارات مضحکانه بوش / حامد رشیدی

رئیس جمهورایالات متحده آمریکا در تازه ترین اظهارات خود ادعا نموده است که معادلات عراق را نظامیان تعیین مى کنند و سیاستمداران نباید در این خصوص دخالت نمایند.شایان ذکر است که وتوى لایحه کنگره آمریکا توسط رئیس جمهور آمریکا نیزبه همین بهانه صورت پذیرفت.

بوش بار دیگر با تعیین موعد نهایى عقب‌نشینى نیروهاى آمریکایى مخالفت کرده و آن را مغایر با منافع ایالات متحده آمریکا دانسته است.اظهارات بوش چند هفته قبل از ارائه گزارش پیرامون استراتژى بوش در عراق به کنگره آمریکا بیان شده است و این گزارش که ژنرال “دیوید پترائوس” فرمانده ارتش آمریکا در عراق و “رایان کروکر”سفیر آمریکا در عراق آن را تهیه مى‌کنند، تاثیر تصمیم امسال بوش براى افزایش نیروها در تقویت هزاران سرباز آمریکایى حاضر در عراق را مورد بررسى قرار مى‌دهند. انتظار مى‌رود این گزارش تصویرى متعارض را به‌نمایش گذارد . بوش در اظهارات خود تصریح نموده است که دولت عراق هنوز کارهاى زیادى همچون بعثى‌زدایی، تنظیم انتخابات استانى و اقلیمى و اصلاح امور مربوط به منابع نفتى پیش‌رو دارد.اظهارات اخیر رئیس جمهور جنگ طلب ایالات متحده آمریکا را مى توان از سه زاویه مختلف مورد تجزیه و تحلیل قرار داد.

نخست اینکه بر خلاف ادعاى جرج بوش نظر نظامیان آمریکایى در عراق کوچکترین اهمیتى در ماندن یا خروج نیروهاى وابسته به واشنگتن نخواهد داشت.در ابتداى سال 2000 میلادى و با سرکارآمدن نومحافظه کران افراطى در ایالات متحده آمریکا،طرح حمله به عراق و افغانستان بر روى میز بازها گذاشته شد و فرماندهان نظامى آمریکا نیز ناچار به تبعیت از این طرح بودند.حتى نظامیانى مانند کالین پاول بعدها به علت مخالفت با نحوه رفتار بوش در عراق ناچار به استعفا از سمت خود شدند.آیا “پل ولفویتس”به عنوان استراتژیست اصلى جنگ عراق فردى نظامى است؟پاسخ این سوال مثبت نیست.شوراى دوازده نفره نومحافظه کاران تنها به تحقق ایده آلهاى خود در خاورمیانه مى اندیشند و براى سربازان و فرماندهان ارتش آمریکا کوچکترین اهمیتى قائل نیستند.

چنانچه مشاهده کردیم پس از انتشار گزارش بیکر-هامیلتون ،جمهوریخواهان افراطى بدون توجه به آنچه در این سند آمده بود به سیاستهاى خود در بغداد ادامه دادند.نکته جالب توجه اینکه بسیارى از فرماندهان ارشد ایالات متحده آمریکا در عراق صراحتا اعلام نموده اند که سربازان و نیروهاى موجود توانایى ماندن بیشتر در این کشور را ندارند و باید هرچه سریع تر از عراق خارج شد.

دوم اینکه بوش از لزوم “بعثى زدایی”توسط دولت عراق سخن به میان آورده است.بر همگان محرز است که بعثى هاى باقى مانده از دوران حکومت صدام حسین پس از سقوط دیکتاتور عراق تحت مدیریت کاخ سفید قرار گرفته و حتى در درون داستگاههاى اطلاعاتى و امنیتى بغداد نفوذ پیدا کرده اند. بوش و همراهانش نسبت به بعثى ها نگاهى ابزارگرایانه داشته و از آنها در راستاى ناآرام سازى اوضاع امنیتى عراق استفاده مى کنند.

سوم اینکه رئیس جمهور آمریکا خواستار اصلاح امور مربوط به منابع نفتى عراق توسط دولت بغداد شده است.بوش و چنى در ابتداى سال 2003 جنگ عراق را بر پایه تامین در آمدهاى نفتى واشنگتن و سودآورى شرکتهایى مانند هالیبرتون آغاز نموده اند.بر این اساس مقامات آمریکایى سیطره خود بر منابع نفتى عراق را گسترده نموده اند تا این ثروت ملى عراقیها به دست مدعیان دموکراسى و صلح تلف شود.

در نهایت اینکه تحقق خواسته هاى بوش از دولت عراق در یک صورت ممکن است!تنها در صورت خروج کامل نیروهاى آمریکایى از عراق و سپردن کامل قدرت به دست دولت مردمى و منتخب عراق است که مى توان نسبت به کنترل امور نفتى و بعثى زدایى از بغداد امیدوار بود.اگرنه تا زمانى که ردپاى کاخ سفید و لندن در عراق وجود دارد ،باقیماندگان حزب بعث با مدیریت سیا و پنتاگون به حیات شوم خود ادامه داده و نفت عراق نیز توسط کاخ سفید به غارت خواهد رفت.اظهارات مضحکانه بوش در خصوص عراق نشان دهنده این است که نومحافظه کاران حتى دیگر قادر به ارائه تحلیلهاى گمراه کننده از اوضاع عراق نیستند و به اظهاراتى روى مى آورند که به جز کاهش بیشتر محبوبیت بوش و همراهانش نتیجه‌اى به همراه نخواهد داشت.