درخشش نام غزه در ژنو:حنیف غفاری

بصیرت:حضور علی لاریجانی،رئیس مجلس شورای اسلامی و هیئت همراه در اجلاس اتحادیه بین المجالس ژنو از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد.در این نشست جمهوری اسلامی ایران تمرکز ویژه ای بر بحران غزه دارد و بسیاری از کشورهای شرکت کننده دیگر نیز با این نقطه نظر موافق هستند.اگرچه “همگرایی جهانی بر سر بحران غزه”پس از انتشار گزارش ریچارد گلد ستون و تائید آن در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد وارد فاز تازه ای گردیده است اما مثلث”واشنگتن-پاریس-لندن”همچنان تلاش هدفمندی را جهت حساسیت زدایی نسبت به جنایات رژیم صهیونیستی بروز می دهد.
یکی از اصلی ترین پیشنهادات ارائه شده در یکصد و بیستمین نشست اتحادیه بین المجالس ،پیشنهاد جمهوری اسلامی
ایران و گروه عرب است که در خصوص بررسی اوضاع در سرزمین های اشغالی خصوصا با توجه به بحران غزه می باشد. با توجه به تائید گزارش گلدستون نباید شاهد انقطاع بررسی بحران غزه در محافل بین المللی باشیم.متاسفانه سازمانهای
بین المللی به صورت ماهوی تمایل زیادی جهت گریز از محکوم نمودن جنایات رژیم صهیونیستی دارند.جانبداری سه کشور انگلستان،فرانسه و ایالات متحده آمریکا از تل آویو و رویکرد منفعلانه پکن و مسکو نسبت به جنایات صورت گرفته علیه مردم غزه این روند را تقویت می کند.از این حیث
باید “دغدغه بررسی جنایات غزه”در محافل و مجامع
بین المللی زنده نگاه داشته شود.جمهوری اسلامی ایران در نشست اخیر کشورهای بین المجالس پیام واضحی را به نظام بین الملل و حامیان کشتار غزه ارائه داد.اینکه تائید گزارش گلدستون تنها آغاز یک پروسه حقوقی می باشد و ادامه این پروسه به شدت از سوی کشورهای اسلامی مورد مطالبه قرار خواهد گرفت.
تبادل نظر هیئتهای پارلمانی جمهوری اسلامی ایران و دیگر کشورهای شرکت کننده در نشست ژنو گام موثری در حل و فصل بحرانهای خاورمیانه و جهان محسوب می شود.کمیته چهارجانبه کوارتت و شورای امنیت سازمان ملل متحد پس از شکست کنفرانس پاییزی و خزان زده آناپولیس نیز همواره سعی داشته اند “صلح خاورمیانه”را به دگردیسی ساختاری و کلان در کشورهای این منطقه پیوند بزنند.این دگردیسی همان عصیانی است که واشنگتن و متحدانش دنبال آن بوده و هستند.تهران در مبادلات فکری و سیاسی و استراتژیک خود با دیگر کشورهای جهان از مفهوم واقعی “صلح در خاورمیانه”پرده برداری نموده و اجازه نخواهد داد صلح کلیشه ای ساخته و پرداخته دست کاخ سفید و حامیان رژیم صهیونیستی ،جایگزین صلح واقعی برخاسته از احترام متقابل ملتها شود.
ژنو بیشتر از آنکه یک “نشست” باشد یک “کارزار”است.در یک کارزار می توان بذر بسیاری از محصولات را پاشید و بعدها آن را درو نمود.از این حیث نباید دوروزه بودن اجلاس و محدودیت زمانی ملاقاتها ما را از طرح دغدغه های اساسی نظام بین الملل باز دارد.بدیهی است هنوز بسیاری از نقاط حساس و آسیب زایی که صلح جهانی و منطقه ای را به چالش کشیده است در مجامع بین المللی مورد توجه قرار نگرفته است.به عنوان مثال هنوز صورت مسئله جنایات رژیم صهیونیستی در خصوص ربودن فلسطینیان و خرید و فروش اعضای بدن آنها در محافل رسمی بین المللی و مجامع حقوقی به صورت جدی مورد بحث قرار نگرفته است.این در حالی است که اسناد و مدارک چنین جنایات هولناکی به صورت کامل توسط شاهدانی عینی،مخصوصا روزنامه نگار سوئدی روزنامه آفتن بلادت ارائه گردیده است.نحوه حضور نیرو های اشغالگر در افغانستان و عراق و جنایاتی که واشنگتن و لندن در این دو کشور مرتکب گردیده اند تنها در روزنامه ها و
رسانه های مخالف جنگ در جهان مورد انتقاد قرار می گیرد و متاسفانه دولتها و مجالس جهان گامی عملی در خصوص کشاندن پای جنایتکاران جنگی مانند جرج بوش،
دیک چنی،تونی بلر و گوردون براون به دادگاه انجام
نداده اند.به راستی این دغدغه ها باید در کجا مطرح شود؟
در نهایت اینکه پیگیری جنایات رژیم صهیونیستی در قبال مردم غزه توسط جمهوری اسلامی ایران رویکردی کاملا صحیح و محاسبه شده می باشد .فارغ از اینکه پیشنهاد جمهوری اسلامی ایران و کشورهای اسلامی تحت عنوان ماده اضطراری رای بیاورد یا خیر،کلیت طرح این پیشنهاد روح تازه ای را به کالبد مقاومت اسامی دمیده است.باشد که طرح هدفمند این مسائل مجالی جهت پویایی بیشتر جهان اسلام در قبال مسئله غزه باشد.