دو دیدگاه درباره پیش نویس وین

بصیرت:نتایج و پیامدهای مذاکرات ژنو و متعاقب آن مذاکرات "وین" میان نمایندگان جمهوری اسلامی ایران با گروه 1+5 همچنان به عنوان مهمترین سوژه تحلیلی در کانون محافل سیاسی و خبری قرار دارد. این مذاکرات که در نهم مهر ماه در ژنو آغاز و در 27 مهر ماه در وین در یک نشست کارشناسی و فنی منتهی به تهیه پیش نویسی در خصوص محتوای دور آتی مذاکرات گردید، موجب ظهور دو دیدگاه در خصوص توافقات احتمالی آتی برای تأمین سوخت 20 درصدی به دنبال داشت:
دیدگاه اول که به دیدگاه غربی ها معروف است، معتقد است که ایران در قبال خرید اورانیوم غنی سازی 20 درصدی باید کل اورانیوم غنی سازی شده خود ( 5/4 درصد) را به کشور ثالث انتقال دهد تا در خارج، به غنای 20 درصدی ارتقا یابد و سپس به ایران برگشت داده شود.
دیدگاه دوم که دیدگاه کارشناسان و مقام های کشورمان است، قائل به این است که ما اورانیوم غنی شده 20 درصد را در چارچوب یک قرار داد خریداری کنیم، بدون این که اورانیوم غنی سازی شده به خارج منتقل شود. آقای لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی، گرایش غرب را نوعی فریبکاری می داند و معتقد است: " آمریکایی ها با غربی ها پشت پرده توافقاتی دارند و تلاش دارند به بهانه تأمین سوخت 20 درصدی نیروگاه اتمی، مواد غنی سازی شده را از ما بگیرند." این چیزی است که نشریه فرانسوی فیگارو نیز به آن اذعان کرده و نوشته است: "هدف از مذاکرات وین، ایجاد فضایی بود تا بتوان موافقت ایران را برای خروج سریع و یکباره بخش اعظمی از اورانیوم غنی شده با درجه خلوص پایین به دست آورد. "
علاء الدین بروجردی رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس نیز معتقد است،بهتر است سوخت 20 درصدی را خریداری کنیم و سوخت 5/3 درصدی تولید شده در کشور را برای تأمین سوخت نیروگاه های داخلی از جمله 360 مگا واتی دار خوین نگهداری کنیم. مهدی محمدی کارشناس مسائل هسته ای نیز می گوید : هیأت ایرانی به هیچ وجه نباید صادرات مواد هسته ای کم غنی شده خود را به بیرون بپذیرد که البته دیدگاه تیم مذاکره کننده نیز همین است. چرا که اولاً تهی شدن ذخیره غنی شد عواقب امنیتی دارد که این عواقب غیر قابل محاسبه است و ثانیاً هیچ تضمینی وجود ندارد که وقتی مواد هسته ای ما از کشور خارج شد، مجدداً باز گردد و مجموعه مقررات بین المللی در این باره فاقد کفایت است و هیچ مکانیسم تضمین شده ای در این باره که بتواند از مواد هسته ای ایران حفاظت کند قابل دستیابی نیست.