در آرزوی طلوع خورشید /حمید امیدی

1-اگر بعثت نزول نور باشد و غدیر تداوم نور و ذبح عظیم کربلا نجات نور، نیمه شعبان و میلاد امام زمان(عج) انفجار نور است در سیاهی و ظلمات دنیازدگی و شام تار غفلت ها و بی حاصلی های زندگی انسان امروز؛ تا چه وقت آن «طلعت رشیده» و فرزند ماههای تابان و چراغ های فروزان هدایت، بیاید و نور «زنده» گی بر پاره بی جان و متحرک ابناء بشر بپاشد. همو که در وادی وامانده جدایی انسان خاکی از مسبب افلاکی، سبب اتصال زمین و آسمان است و می آید تا آدمی را با خدا آشتی دهد و در روزگار غریب تنهایی و اضطراب و دلهای ناآرام، پریشانی خلق را اصلاح و دلها را خشنود کند. همانی که فرزند «صراط مستقیم» است و می آید تا اهل عالم را که همچو کودکی در شلوغی بازار دنیاطلبی گم شده و اسیر سرگشتگی بیابان گمراهی گشته اند، دستگیری کند و سر به «راه» نماید. همان آقایی که حقد تحقیر انسانهای خداجو بدست دشمنان خدا را، می گشاید و سبب عزت اولیاء و ذلت اعداء می شود. و چه خوش گفته است عطار؛

صدهزاران اولیاء روی زمین. از خدا خواهند مهدی را یقین

چه بغض سنگینی است نیامدن آقا! که سالهاست گلوی عالم را گرفته و هزار «ندبه» و اشک هم راه بسته آن را باز نکرده و نمی کند، جز با آمدن خورشید.

2-در زمانه ای که در مقابل پیشرفت های روزافزون مادی، عصاره معنویات در زندگی ها رقیق و بی رمق شده و دین داری و خداجویی از جوامع بشری رخت بربسته و فرقه ها و مکاتب دست ساز و شیطان محور و ادیان تحریف شده، پاسخگوی نیازهای واقعی بشر امروزی نیست و انسانها از آینده ای روشن همراه با عدالت و رفاه واقعی و امنیت و سلامت سرخورده و ناامید شده اند، اسلام انسانها را به ظهور منجی عالم بشارت می دهد و آنها را چشم به راه کسی می کند که جهان را پر از عدل و داد، علم و تکامل و امنیت و سلامت کرده و حکومت جهانی صالحان و مستضعفان را برپا می دارد.

بسیاری از اندیشمندان غیراسلامی نیز با عقل بشری خود نوید حکومت عدالت گستر جهان شمولی را می دهند که «انسان» ارزش واقعی خود را در آن زمانه بدست می آورد.

روژه دو پاسکیه، یکی از منتقدان نظام غرب در کتاب «اسلام و بحران عصر ما» می نویسد: «تمدن جدید که به هنگام حرکت آغازین خود می خواست «انسان گرا» باشد و به انسان آنچنان اصالتی داد که آغاز و انجام همه چیزش کرد، هم اکنون به ماجرایی این چنین شگفت دچار شده که تار و پود مفهوم انسان را از هم گسسته است و تمدنی که خود را انسان گرا می نامید، نظامی از آب درآمده که آدمی را تحقیر می کند، می فریبد و سرانجام نابودش می سازد. در چنین روزگاری امید بشریت به دورانی دوخته شده است که در آن زمان، در کنار دست یابی انسانها به غنای مالی، از غنای قلبی و روحی نیز بهره مند شوند و در کنار اتمام نعمت و وفور ثروت به اخلاق و فضیلت های انسانی راه یابند».

هندریک دوان، نیز زندگی بشر را به کشتی طوفان زده ای توصیف می کند که نیاز به یک ناخدای نجات بخش دارد. او می گوید: « دنیا احتیاج شدید به کسی دارد که بتواند سکان و زمام اختیار کشتی تمدن را در دست گیرد. این شخص باید با جرأت و با ایمان باشد و بداند نوع بشر در ابتدای مسافرت خویش است و می خواهد به بندر مراد خود برسد... عاقبت روزی می رسد که ناخدایی بزرگ این کشتی را به مقصد می رساند و در تاریخ نوع بشر، قهرمان بزرگ بنی آدم می شود.»

آنچه مسلم است، در سایر ادیان و مکاتب الهی و فرق اسلامی نیز ظهور یک منجی که عالم را از فساد و تباهی نجات داده و عدالت و آسایش را در عالم بگستراند، بشارت داده شده است. در اسلام روایات بسیاری در مورد اینکه امام مهدی(عج) با برقراری عدالت اجتماعی، ایمان و امنیت واقعی را حکمفرما خواهد کرد و جهانیان را به دین اسلام دعوت نموده و در تمامی زمین حکومت واحدجهانی براساس قانون اسلام تشکیل می دهد، وارد شده که از مجال بحث خارج است.

3- «جامعه آرمانی» مفهومی است که قرنهاست در اندیشه بسیاری از دانشمندان و مصلحان جهان جای گرفته است اما، فرق عمده و ماهوی آن با «مدینه فاضله» مورد نظر اسلام-خصوصاً تشیع- این است که مختصات جامعه جهانی مهدوی در جغرافیای آموزه های دینی ما بخوبی ترسیم شده و «رهبر» ی مشخص و تعریف شده دارد. عجیب نیست آنکه خود حضرت در اعجازی پس از تولدش چنین دعا کند: «اللهم انجز لی ما وعدتنی.... خداوندا آنچه را به من وعده دادی محقق ساز و امر مرا در حکومت عدالت گستر جهانی به کمال برسان و گام های مرا استوار بدار و زمین را به وسیله من از عدل و داد پر کن.»

شاید در نگاه نخست، از آنجا که گویی جهان به تحمل ظلم و ستم خو کرده- تا جایی که دوره ای را سراغ ندارد که از ستم و ستم پیشگان خالی باشد-پاک کردن زمین از ظلم و گناه و برچیدن بساط طاغوت و ستمگران ناممکن به نظر برسد، اما حکمت خداوند بر این تعلق گرفته که با رستاخیز عظیم مهدی- ارواحنا فداه- بساط چرکین ظلم و ستم برچیده و جای آن را عدالت و مهربانی پر کند و با برقراری عدالت اجتماعی و امنیت و رفاه، ثمره رسالات چندهزارساله هزاران پیامبر و فرستاده خدا که تمام جهد و جهادشان حول محور «موعود» بوده است، به بار بنشیند و مردم طعم شیرین عدالت مهدوی را بچشند. امام صادق(ع) می فرمایند: «اما والله لیدخلن علیهم عدله.... به خدا قسم که ]قائم[ عدالت خود را درون خانه های مردم وارد می کند، همانگونه که سرما و گرما داخل خانه می شود.» در حدیث دیگری همان حضرت جامعه ایده آل اسلامی بر مبنای فرهنگ ناب محمدی(ص) را در آینه دوران ظهور حضرت حجت(عج) می بینند و می فرمایند: «ویحسن حال عامه العباد.... حال عموم مردم را بهبود می بخشد و خداوند وحدت کلمه را پدید می آورد و بین قلب های پراکنده الفت ایجاد می کند. خداوند در زمین معصیت نمی شود و حدود الهی بین مردم اجرا می گردد و خداوند حق را به اهلش بازمی گرداند.»

4- جامعه اسلامی ما سایه روشنی از جامعه مهدوی است. انقلاب و نظام جمهوری اسلامی با الگوپذیری از جامعه عدالت خواه امام موعود(ع) و تأسی به فرمایشات و الهامات آن حضرت، سالهاست که در کشورمان بر مبنای فرهنگ اسلام ناب محمدی(ص) شکل گرفته و سعی دارد تحت تعالیم اسلام و قرآن جامعه ای خدامحور و عدالت گستر برای رفاه و امنیت آحاد خود فراهم نماید. قطعاً جامعه امروز ما با جامعه مهدوی فاصله زیادی دارد و پیاده کردن احکام مبین دین اسلام و تامین عدالت و امنیت و رفاه به معنای تام خود به دست باکفایت صاحب الامر(ع) تحقق خواهد یافت، اما بی تردید جامعه اسلامی ما شریعه ای است که از چشمه لایزال الهی و منویات رسول گرامی اسلام و ائمه معصومین- علیهم صلوات الله اجمعین- سرچشمه گرفته و انشاءالله به دریای بیکران جامعه مهدوی وصل خواهد شد.

حضرت امام خمینی(رض) می فرمایند: «مسئولان ما باید بدانند که انقلاب ما محدود به ایران نیست. انقلاب مردم ایران نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچمداری حضرت حجت- ارواحنا فداه- است که خداوند بر همه مسلمانان و جهانیان منت نهد و ظهور و فرجش را در عصر حاضر قرار دهد... باید دولت جمهوری اسلامی تمام سعی و توان خود را در اداره هر چه بهتر مردم بنماید ولی این بدان معنا نیست که آنها را از اهداف عظیم انقلاب که ایجاد حکومت جهانی اسلام است، منصرف کند.»

5- متاسفانه در طول تاریخ غیبت کبری امام زمان(عج)، کم نبوده اند مکاتب و فرقه های متعدد از شیخیه و بهائیت گرفته تا انجمن حجتیه و تفکرهای مسمومی که با نام حضرت حجت(ع) نحله های فکری و عقیدتی فاسد تاسیس کرده و بدعت های انحرافی گوناگونی گذاشته اند. بعضی با جعل بت واره ای از یک امام زمان ساختگی و عمدتاً با سوءاستفاده از احساسات پاک مذهبی مردم و علاقه و ارادت آنان به حضرت ولی عصر، با رواج اندیشه غیراسلامی جدایی دین از سیاست به دنبال عدم تشکیل حکومت اسلامی بوده و با ترویج فساد و تباهی به زعم باطل خود زمینه ساز مصلح جهان شدند!

حضرت امام راحل(ره) در رد صاحبان چنین اندیشه های فاسدی می فرمودند؛ اینها ولایت که هیچ، دیانت هم ندارند.

6- جهان امروز، در شرق و غرب عالم رو بسوی دین و مکاتب الهی نهاده است. بشر امروزی به دنبال میل فطری به سعادت، دنبال نحله های فکری متکثری افتاده و راههای بسیاری پیموده است و از آنجا که مسیر غیرالهی آدمی را به مقصد نمی رساند و بلکه در ناکجاآباد بی هویتی و ورطه تیره روزی رها می کند، گرایش به ادیان الهی- خصوصاً اسلام- با تفکر انتظار یک مرد الهی که منجی عالم و مصلح جهان شود، رو به فزونی گذاشته است. به قول الوین تافلر -استراتژیست آمریکایی- کاری که ]امام[ خمینی کرد فقط برانگیختگی در جهان اسلام نبود بلکه، دنیای دین باوران را برانگیخته است.

امروز تئوری برخورد تمدنهای هانتینگتون به گونه ای متفاوت به واقعیت پیوسته و تمدنهای الهی روز به روز به هم نزدیک شده و با پیوند با یکدیگر مقابل دنیای کفر و استکبار قرار گرفته اند.

...و کلام آخر ما واگویه دلتنگی هایمان با حضرت صاحب (عج) است و دعا در تعجیل فرج حضرتش؛ یا صاحب الزمان! ای آنکه به یمن وجود تو عالمیان روزی داده می شوند و ای بزرگی که ثبات آسمان و زمین وجود پرخیر و برکت توست. ای منتظر مضطری که تبلور آیه «امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء» هستی. ای آقای خوبان! که منتظر و در اضطرار فرج خویشی؛ برای ما بسی سخت و سنگین است که خلق عالم را دیده و ترا نبینیم و هیچ صدای آهسته ای هم از تو به گوش ما نرسد. کی می شود که ما با تو صبح را شام کنیم و چشم ما به جمال دل افروزت روشن شود. «الی متی احارفیک یا مولای»، مولای من! تا کی سرگردان تو باشیم؟