رضا گرمابدری
چند ماهی از انتخابات ریاست جمهوری دهم گذشته است اما همچنان برخی از آثار تلخ و شیرین آن باقی مانده است. یکی از این آثار تلخ باقی مانده تحرکات مذبوحانه کودتاگران مخملی است. این جماعت که پس از دست زدن به اقدامات براندازانه با توسل به خشونت و تخریب، نظر دشمنان نظام را به سوی خود جلب کردند و در عوض در نزد مردم خوار و ذلیل شدند این روزها با اختلاف مشی که رهبران داخلی، آنها با حمایت کنندگان خارجی پیدا کرده اند با فاصله گرفتن از رهبران داخلی خود را به حامیان خارجی نزدیک کرده اند و تلاش می کنند با دست زدن به یک سری اقدامات ضدانقلابی خود را در چشم دشمنان قسم خورده نظام جای دهند. این پادوهای ضدانقلاب و دشمنان ملت ایران که دیدند از کانون توجه مردم خارج شده اند و این روزها کسی به آنها اعتنا نمی کند برای حفظ موقعیت خود و امید دادن به دشمنان و ضد انقلاب ها، خود را به مناسبت ها آویزان کرده اند تا شاید چند صباحی بیشتر در انجام وظیفه پادویی سر کنند.
از چندی پیش این جماعت داخلی نیازمند ترحم که روز به روز از تعدادشان کم می شود اعلام کردند قصد دارند در مراسم 13 آبان روز ملی مبارزه با استکبار شرکت کنند اما در مسیری خلاف مسیر و خواست 30 ساله ملت سرفراز ایران، آنگونه که از اخبار آنها بر می آید آنها مخالف مقابله سرافرازانه 30 ساله ملت ایران با استکبار هستند و قصد دارند بر خلاف مشی که تاکنون وجود داشته، وارد صحنه شوند و در خصوص دوستی با آمریکا شعار دهند و برعکس بر روسیه و چین بتازند. بر فرض که چنین اقدامی هم صورت گیرد آیا به معنای تغییر سیاست نظام اسلامی ایران در برابر استکبار است و آیا استکبار می تواند به چنین حرکتی دل ببندد که اگر اینگونه باشد نشان سطحی بودن میزان شناخت استکبار از مسائل سیاسی ایران است. اینکه اینگونه اقدامات در نزد مسئولان نظام و مردم ایران بی ارزش است به این خاطر است که آنها چون کف روی آبند و فاقد اصالت و ریشه. اگر ملت ایران 30 سال است مستمراً علیه استکبار و در رأس آن آمریکا شعار می دهد به خاطر این است که برای این شعار دادن مبنا دارد و شعارش از روی شناخت است نه تحریک احساسات. پشتوانه این شعار اصل محکم نه شرقی نه غربی است، مردم با آگاهی از عمق این اصل آن را پذیرفته اند و به پشتوانه این آگاهی مسیر طولانی 30 ساله را ثابت قدم و استوار طی کرده اند. آنانی که این روزها عاجزانه می کوشند تا شعار نهادینه شده «مرگ بر آمریکا» را حذف کنند خود را به تمسخر گرفته اند. در ایران اسلامی هیچ کس خریدار این متاع تولید شده در کارگاه های پروژه سازی شیطان بزرگ نیست و پادوهای آمریکایی عرض خود می برند و زحمت مردم می دارند. حداکثر کاری که از این جماعت بازی خورده که در برابر مردم همچون کاهی در برابر کوه هستند، بر می آید این است که رسانه های بیگانه که همیشه مشتاق بوده اند تا از ایران خبری به نفع آمریکا بیرون آید، بهانه داشته باشند تا خبری را مخابره کنند که سیاستمداران آمریکایی به آن دلخوش کنند حال آنکه واقعیت چیز دیگری است. واقعیت این است که قاطبه ملت ایران آمریکا را شیطان بزرگ می داند و نمایش مضحکانه چند پادوی جاهل نمی تواند تشخیص عالمانه آنها را دگرگون سازد.