واپسگرایی در فتوای وهابیون/ سید اسماعیل حسینی

گنبد و بارگاه اهل بیت(ع) به عنوان نماد و یادگاری از عظمت و کبریایی وجود مقدسشان، دل عاشقان و دلسوختگان حق و طریقت را در سراسر جهان به خود جلب کرده و صبر، تحمل و طاقت را ازآنان ربوده و با پای برهنه تحمل خار مغیلان کرده و به امید وصل هجران لحظه ای سر به آستان کبریایی شان بگذارند و فارغ از خویش درحرم ستر و عفاف ملکوت، نجوایی دل بسرایند و غمزه عشق سردهند که دلشدگان را این چنین مایه حیات مستدام گردد و خفاشان را آن چنان آتش جهل و حسد سوخته و برباد دهد.

آری بر او که نه قلب حضور دارد تا نغمه های عارفانه درک کند و نه اذن دخول تا زمزمه های عاشقانه را بشنود. این بزرگترین درد و سزای کم فهمی و کج سلیقگی است.

از همه محرومتر خفاش بود

کو عدوی آفتاب فاش بود

نیت خفاشک عدوی آفتاب

او عدوی خوبش که آمد در حجاب

حال به بررسی سیمای اماکن متبرکه در آینه جرم شناسی می پردازیم. جرم یک عامل انسانی و اجتماعی است که تا نسل بشر بوده در زندگی او نقش داشته و خواهد داشت.

براین اساس، در زمان های مختلف، دانشمندان رشته های گوناگون از جمله جامعه شناس، روان شناس، جرم شناس درصدد مهار یا کاهش جرائم برآمده و به فراخور حال خود و با درنظرگرفتن اوضاع سیاسی، اجتماعی و اقتصادی نظریه های مختلفی مطرح کرده اند.

نکته قابل توجه اینکه، تمام دیدگاه های مطرح شده درجرم شناسی تاکید دارند که مذهب نقش بسیار زیادی درکاهش و جنایت درجامعه دارد.

از آنجائی که دیدگاه جامعه شناسی غرب به مطالعه درریشه های خودکشی می پردازد تاکنون به این نتیجه رسیده که خودکشی بر اثر احساس پوچی و بیهودگی شخصیتی به وقوع می پیوندد، این احساس ناشی از دو حالت است، یعنی حالت هیچ یا همه چیز بودن است. زیرا دراین دو حالت دیگر هیچ انگیزه ای برای ادامه حیات وجود ندارد. «امیل دورکیم» می گوید: هیچ گاه چنین احساسی برای یک فرد مذهبی به وجود نمی آید.» وقتی که مکتب های کیفری درصدد کاهش 1600 درصدی جرائم درغرب بودند. بنتام، روسو و ژرژبیکا به تقویت باورهای مذهبی روی آوردند.

براساس آمارهای ارائه شده درسال 1960، دامنه جرم وجنایت درفرانسه به نحو بی سابقه ای افزایش پیدا کرد. موج ترس، وحشت و ناامنی سراسر جامعه را فراگرفت، روزنامه ها و مجله های لوپوئن، نوول اوبسرواتور، اکسپرس، پاری ماچ با چاپ مقاله هائی تحت عناوین دلهره آوری ازقبیل «وقتی ترس برقرار می شود»، «احتمال خطر حمله به شما درپاریس» شرایط خطرناک آن روزها را بیان کرده و این وضعیت را برای چاره جوئی به اطلاع مسئولان می رساندند.

سرانجام درسال 1976 دولت پاریس کمیته ای برای بررسی علل افزایش جرم و جنایت در فرانسه تشکیل داد.

درگزارشی که کمیته مزبور به دولت داد، یکی از علل افزایش جرم، کاهش باورهای مذهبی در جامعه فرانسه ذکر شده و پیشنهاد کرده است، باورهای دینی از طریق توسعه اماکن مذهبی و بزرگداشت ایام و مراسم دینی تقویت شوند، لذا برای دور نشدن از مذهب باید آثار دینی حفظ و تبلیغ شود. بعداً جرم شناسان دیگری به خوبی حق مطلب را دراین باره ادا کردند. آنها برای فاصله نگرفتن مردم از مذهب، فرهنگ و اصالت انسانی، به تقویت مدرسه، ورزشگاه، مسجد، کلیسا، تعطیلی ایام مقدس تمام مذاهب مانند روز جمعه، کریسمس، برگزاری مراسم مذهبی مانند سوگواری ها و عیدهای مذهبی توصیه های فراوانی کردند تا باورها و اعتقادات و گرایشات مذهبی تقویت شود و به این وسیله جرم و جنایت کاهش یابد.

اکنون کسانی که فتوای تخریب بارگاه های ائمه اطهار (ع) را داده اند باید جواب دهند که این فتوا براساس کدام معیار علمی صادر شده است؟ این فتوا از نگاه حقوقی و جرم شناسی، مردود است و پژوهشگران درباره تاثیرات مثبت اماکن مقدسه قلمفرسایی ها کرده اند به طوری که آثار مثبت وجود چنین مکان های مقدسی در زندگی بشر امروز به اثبات رسیده است. اگر این اماکن مقدس کوچک ترین تاثیر منفی در زندگی مردم داشتند حتماً پژوهشگران آن را بیان می کردند اما تاکنون هیچ مطلبی در این زمینه دیده و یا شنیده نشده است، درپایان می توان گفت: جنایت های بی شماری که درجامعه بشری امروز به وقوع می پیوندد ناشی از بی مذهبی و پایبند نبودن به دستورات دینی است. اینک تمام جرم شناسان معتقدند که برای کاهش جرم و جنایت در جامعه بشری باید مردم را به سمت باورهای دینی سوق داد.