عراق و ایجاد ثبات و امنیت

ایرنا:علیرضاجباری:      "نوری المالکی" نخست وزیر عراق روز سه شنبه در راس یک هیات بلند پایه سیاسی، اقتصادی وارد تهران شد .

این سفر دو روز با هدف توسعه روابط سیاسی و امنیتی و گسترش روابط بین دو کشور انجام می‌شود.

سفر مالکی به تهران در پی سفر هفته گذشته یک هیات عراقی به سرپرستی "برهم صالح" معاون نخست وزیر عراق به جمهوری اسلامی ایران انجام می‌گیرد.

بدون تردید یکی از مشکلات و معضلات کنونی دولت و مردم عراق "ناامنی" است که پس از اشغال، روز به روز تشدید شده است .

موضوع ناامنی و بی‌ثباتی در عرصه‌های اجتماعی - سیاسی عراق در روزها و ماه‌های اخیر به حدی رسیده است که هرگز نمی‌توان آثار و تبعات زیانبار آن را در نظام سیاسی و ساختارهای حیاتی این کشور نادیده گرفت و آن را کوچک شمرد.

این پدیده که متاسفانه در روزهای اخیر به وضعیتی نگران‌کننده و تاسف انگیز تبدیل شده است، می‌تواند به نوعی بر منافع و امنیت ملی کشورهای همسایه عراق از جمله جمهوری اسلامی ایران که بیشترین مرز زمینی را با این کشور دارد، تاثیر منفی داشته باشد.

آثار منفی و نگران‌کننده ناامنی‌های داخلی عراق و احتمال تسری آن به ایران به حدی است که حتی "محمود احمدی نژاد" رئیس‌جمهوری ، بر این نکته تاکید کرد که "اشغالگران برای تداوم حضور خود به ناامنی در این کشور دامن می‌زنند که ادامه این ناامنی موجب ضرر ایران نیز می‌شود."
در خصوص اوضا ع امنیتی عراق نکات زیر قابل توجه است :

* ضعف نیروهای اشغالگر در برقراری امنیت عراق
یکی از اهداف نیروهای اشغالگر عراق از جمله آمریکا و انگلیس، پس از برکناری "صدام حسین" دیکتاتور این کشور، برقراری امنیت و ثبات سیاسی با استفاده از منابع نفتی این کشور اعلام شده بود که با گذشت بیش از چند سال از این ادعا نه تنها این گونه نشد، بلکه اوضاع داخلی این کشور رو به وخامت نیز گذارد.

ناتوانی اشغالگران در برقراری امنیت و ایجاد ثبات سیاسی در عراق اینک به اثبات رسیده و عراق تنها برای آنان به ابزاری برای کسب منافع اقتصادی تبدیل شده است.

این موضوع به حدی آشکار است که روزنامه پرطرفدار آمریکایی "واشنگتن پست" به تازگی نوشت که "بوش باید هرچه زودتر راه فراری برای خروج از عراق بیابد."
این روزنامه تاکید کرد که عراق اینک به کابوسی برای سربازان آمریکایی تبدیل شده و بسیاری از آنان خود راتنها بازیچه شرکت‌های نفتی می‌پندارند و اینک از خود می‌پرسند "با ناامنی‌های موجود چه کنند؟"
سهم مردم عراق از آسیب‌هایی که بواسطه تضعیف امنیت در کشور نصیب شان می شود برعکس درآمدهای نفتی کشورشان که بسیار ناچیز است، به مراتب زیاد و تاسف انگیز است .

شاید این جمله اغراق نباشد که دولت آقای مالکی اگر بتواند سهم حضور و مشارکت مردم را در مسایلی همچون‌امنیت و ثبات مشخص نماید،بدون تردید خواهد توانست بخش اعظمی از مشکلات کنونی را کاهش داده و برطرف سازد.

بر این اساس حضور جدی و فراگیر "مردم" در صحنه‌های سیاسی و اجتماعی عراق و بدون دخالت نیروهای بیگانه می‌تواند کلید حل مشکلات امنیتی در این کشور باشد.

عراق کشور بزرگی است که تاریخ گذشته و هویت مردمش در زمینه‌های مختلف عظمت آن را به‌اثبات رسانده است و همین مردم به دلیل داشتن پشتوانه‌های محکم اعتقادی، مذهبی و تاریخی هرگز دچار سردرگمی و ضعف در مسایل فرهنگی و اجتماعی خود نشده اند.

مردم عراق بارها ثابت کرده‌اند که فارغ از جهت‌گیری های قومی و مذهبی می توانند نقش خود را در ساختار سیاسی کشورشان به خوبی ایفا کنند و موجد حرکت‌های بزرگ تاریخی شوند.

شاید یکی از مهم‌ترین موانع موجود سر راه این مشارکت، حضور نیروهای خارجی در عراق است که مشوقی بسیار مهم برای تشدید ناامنی و انجام عملیات تروریستی در این کشور است .

* حاکمیت ملی
بسیاری از کارشناسان بر این نکته اتفاق نظر دارند که برقراری ثبات و امنیت توسط دولت‌ها منوط به کسب "حاکمیت همه جانبه" توسط کارگزاران این دولت هاست و اگر دولتی نتواند از حق ذاتی خود یعنی "حق حاکمیت" برخوردار باشد، هرگز نمی‌تواند برنامه‌های خود از جمله برقراری امنیت را اجرا و تضمین نماید.

اثبات این نکته نیز زیاد دشوار نیست که حضور نیروهای بیگانه در یک کشور موجب تضعیف حق حاکمیت و استقلال عملی دولت هااست و مشکلی که دولت کنونی عراق نیز درگیر آن است، بی‌ارتباط با حضور اشغالگران در این کشور نیست.

* نگرانی همسایه‌ها از ناامنی‌های عراق
جمهوری اسلامی ایران با داشتن یک مرز طولانی با عراق و نیز دارا بودن اشتراکات مذهبی، فرهنگی و تاریخی با مردم و همچنین داشتن مناسبات گسترده سیاسی و اقتصادی با دولت عراق،یکی ازکشورهایی است که بواسطه ناامنی‌های موجود عراق خسارت‌هایی را متحمل شده است.

ایران از امنیتی فراگیر و در خور توجه برخوردار است و می‌تواند در برقراری امنیت و ایجاد ثبات همسایه دیرین خودکمک کند و آقای نوری المالکی نیز با علم به این موضوع به ایران سفر می‌کند.

میان دو کشور علایق و اشتراکات زیادی وجود دارد که می‌تواند در این سفر مطرح شود .

تمایل ایران این‌است که در کمترین زمان ممکن و با حداقل هزینه بتوان یک امنیت فراگیر و یک ثبات دائمی در عراق برقرار شود و اگر دولت آقای نوری المالکی بتواند زمینه همکاری‌های امنیتی و سیاسی دولت خود را با دولت‌های همسایه از جمله ایران فارغ از اراده و چارچوب سیاست بیگانگان شکل دهد، بخوبی خواهد توانست بر بسیاری از مشکلات و چالش‌های کنونی بر سر راهش فائق آید.

توافق بر انتقال تجارب ایران در عرصه‌های امنیتی و اسلامی به کشور بزرگ عراق بزرگترین دستاوردی است که می‌تواند سفر آقای نوری المالکی به تهران، به دنبال داشته باشد و در کنار آن توجه به این نکته نیز ضروری است که ملت ایران و عراق در شرایط کنونی اراده کرده‌اند که با هم و در کنار هم به سازندگی عراق بپردازند.