حماسه خونین /عزت الله واعظی
نگاهى به واقعه سرنوشت ساز هفدهم شهریور 1357
امروز، روز هفدهم شهریور است! هفده شهریور یادآور حماسه پر شور و سرنوشتساز مردم قهرمان تهران در تاریخ انقلاباسلامى ماست.
حماسه پر افتخار و به یاد ماندنى هفده شهریور 57 که نقطه عطفى در حرکت اسلامى ملت فهیم و مبارز ایران بود، یک حادثه غیر مترقبه و دور از انتظار نبود بلکه ریشه در وقایع و حوادث روزها و ماههاى قبل داشت که در ذیل بدان اشاره مىشود:
بعد از سرکوب نهضت خونین پانزدهم خرداد 42 و زندانى شدن رهبرى شجاع و مصمم آن، امام خمینى (ره) به ترکیه و پس از آن به عراق تبعید شد.
رژیم منحط پهلوى با تکیه بر سرنیزه و برخوردارى از حمایتهاى قدرتهاى استکبارى پنداشت بر اوضاع مسلط است و هیچ خطر جدىاى حیات سیاسى و حکومت ننگین استبدادى او را تهدید نمىکند و .... غافل از اینکه در جریان قیام پانزده خرداد، جرقه انقلاب زده شد و خشم و نفرت عمومى مردم از مستبدین و سرکوبگران رژیم ستمشاهى به مثابه آتش زیر خاکستر بود که با مختصر بهانه و استفاده از فرصت مناسب، شعلهور شد و موجودیت استبداد حاکم و منافع استعمارگران خارجى را با مخاطره جدى مواجه ساخت.
شروع دوباره نهضت
از این روى با مرگ مرموز! بلکه بهتر بگویم: شهادت یادگار امام راحل (ره)، مرحوم آیتالله حاج آقا مصطفى خمینى (ره)و ارسال سیل تلگرامهاى تسلیت به سمت نجف و ابراز ارادت و همدردى نسبت به رهبر کبیر انقلاب حضرت امام خمینى (ره) و برپایى مجالس گرامیداشت نام و یاد و خاطره مرحوم حاج آقا مصطفى (ره) و طرح نکات سیاسى و افشاگرى علیه رژیم شاهنشاهى و افشاى مسائل پشت پرده و روشنگرى افکار عمومى و بیدارى ملت مسلمان ایران، و به دنبال آن! اهانت دستگاه حاکم به ساحت مقدس مرجعیت و روحانیت و انتشار نامه توهینآمیز به مقام و شخصیت والاى حضرت امام خمینى (ره) در روزنامه اطلاعات (17 دى 1356) و عکسالعمل تند و واکنش خشمگینانه ملت، تنور انقلاب گرم و اقشار مختلف مردم در صفوفى به هم فشرده با تظاهرات و فریاد توفنده اعتراض، خشم و نفرت وانزجار خویش را علیه رژیم حاکم اظهار داشته و طرفدارى و وفادارى خود را به راه و آرمان والا و اهداف مقدس امام خمینى (ره) اعلام نمودند.
اصلاحات آمریکایى
رژیم وابسته شاه با هدایتها و حمایتها و جهتدادنهاى سازمان جاسوسى CIA تصمیم گرفت در برابر اراده ملى و همبستگى اقشار مختلف مردم، دست به رفرم و اصلاحات سطحى بزند... و سعى داشت با برکنارى دولت امیر عباس هویدا و روى کار آوردن دولت جمشید آموزگار با در پیش گرفتن سیاست تحمیق و تقویت سازمانهاى مخوف امنیتی، بحران موجود را پشت سر گذارد و موجودیت خویش را حفظ کند! ولى هرگز نتوانست در برابر اراده مردم مقاومت کند و امواج توفنده انقلاباسلامى را مهار نماید.
توطئه و ترفند
نقشه آن بود که با این قبیل تغییرات و رفرم! تا حدودى از خشم و نفرت عمومى مردم نسبت به رژیم وابسته شاه کاسته شود! از این روی، با ایجاد آزادى نسبى مقطعى و آزاد کردن تعدادى از زندانیان سیاسى و تعطیل کردن قمارخانهها و کازینوها! سعى کرد چهرهاى مردمى و پایبند به ارزشهاى دینى از خود نشان دهد، ولى این ترفندها موثر نیفتاد و کارساز نشد و تظاهرات مردم کماکان ادامه یافت.
یک روز بعد از روى کار آمدن دولت آشتى ملی، یعنى پنجم شهریور 1357 که مطابق بود با بیست وسوم ماه مبارک رمضان، با انتشار اعلامیهاى مردم انقلابى ایران را نسبت به حیلهها و ترفندها و تعویض مهرههاى رژیم شاه که به دستور سازمان جاسوسى CIA و کارشناسان آمریکایى صورت مىپذیرد هشدار داد و تصریح کرد:
در این موقع حساس تاریخ ایران، شاه به وسیله کارشناسان خود دست به توطئه خطرناکى زده که با اندکى سستى و تغافل، ملت ایران باید از به دست آوردن آزادى و استقلال و حقوق بشر مایوس شود و خود را براى هر نوع اختناق و شکنجه و قتل و غارت مهیا کند! و اسلام باید از احکام نورانى خود چشم بپوشد...!!
... ملت ایران بداند که در لبه پرتگاهى است که با اندک غفلت سقوط مىکند و تمام زحمات و رنجهاى چندین ساله او پایمال مىشود و تا آخر، روى سعادت نخواهد دید و در نزد خداى متعال مسئول است... (صحیفه نور/ ج1/ ص 568)
در روز 16 شهریور، حرکت از مسجد قبا در قیطریه آغاز شد و به سمت میدان ژاله (شهدا) ادامه یافت! خیل عظیم تظاهرکنندگان در آن راهپیمایى با حمل عکسهایى از امام خمینى (ره) و سر دادن شعارهایى همچون: “خمینى رهبر ماست، ایران کشور ماست”، “برادر ارتشی، چرا برادر کشی؟”، “ مسلمان بهپاخیز برادرت کشته شد”، مامورین رژیم را تحت تاثیر قرار داده و به اندیشیدن وا مىداشت.
در پایان، بین مردم اعلام شده بود که فردا صبح (جمعه 17 شهریور) در میدان ژاله و خیابانهاى اطراف اجتماع بزرگى تشکیل خواهد شد!
روز واقعه
انبوه جمعیت معترض، چون رودى خروشان به مرکز ثقل جمعیت (میدان ژاله) مىرسیدند که ناگهان مامورین مسلح در یک اقدام شتابزده و مذبوحانه که نشان از اوج ترس و شدت وحشتشان بود، از زمین و هوا، انبوه جمعیت تظاهر کننده را با قساوت و بىرحمی، هدف رگبار مسلسل خویش قرار دادند و جمع زیادى از مردم را به خاک و خون کشیدند.
شدت قساوت و بىرحمى و سرکوبى به حدى بود که تا نزدیکىهاى ظهر، میدان ژاله به میدان جنگى چندشآور! و حقیقتا به میدان شهدا تبدیل شده بود.
در آن روز، علاوه بر حضور سر سپردگان رژیم شاه براى مقابله با مردم و سرکوبى تظاهرکنندگان، نیروهاى ضد اغتشاش اسرائیل نیزبه کمک رژیم وابسته شاه شتافته و با پوشیدن اونیفورم نظامى ایران، پا به میدان نبرد با اسلام و انقلاباسلامى گذاردند. (یاد ایام / جلد 1/ 229)
گرچه رژیم شاه تعداد شهداى 17 شهریور را 58 نفر و تعداد مجروحان را 205 نفر اعلام کرده بود ولى واقعیت آن است که تعداد شهدا و مجروحین واقعه دلخراش 17 شهریور بیش از 4000 نفر و فاجعه غمانگیز آن روز یکى از بزرگترین فجایع تاریخ انقلاباسلامى ایران بود.
نتیجه
آری، واقعه شورانگیز و حماسه به یاد ماندنى 17 شهریور 57، نقطه عطفى در تاریخ انقلاباسلامى ایران و مقدمه حرکتهاى سرنوشتساز بعدى بود که رژیم مستبد شاه و حامیان انگلیسى و آمریکایى وصهیونیستى او هرگز فکر نمى کردند با کشتار وحشیانه و حجم وسیع جنایت در واقعه 17 شهریور، ملت عقبنشینى نکند و نهضت ادامه یابد و در آینده نزدیک تومار حیات ننگین 2500 ساله شاهنشاهى درایران خاتمه یابد و دست غارتگران بینالمللى از منابع زیرزمینى و ذخایر نفتى قطع و نظام اسلامى در ایران خاتمه یابد ودست غارتگران بینالمللى از منابع زیر زمینى و ذخایر نفتى قطع و نظام اسلامى در ایران پا بگیرد وعزت و استقلال و آزادى براى مردم ایران به ارمغان آورد و الگوى موفقى براى سایر ملل مسلمان و آزاد اندیشان دنیا شود.
درود به روان مطهر شهداى 17 شهریور و امام شهیدان، و گرامى باد یاد و خاطره و حماسههاى ایثار و از خود گذشتگى آنان، با آرزوى غلبه حق بر همه مظاهر شرک و کفر و نفاق و آرزوى ظهور خورشید عالم آرا، عدالت گستر جهانی، حضرت بقیه الله الاعظم روحى و ارواح العالمین له الفداء.
پىنوشتها:
1- صحیفه امام / جلد 1
2- یاد ایام/ جلد 1
3- روزها و رویدادها/ ج 2
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
