پیشنهاد آلبرایت /مرتضى صدرشیرازی

پس از اشغال عراق توسط نیروهاى آمریکایى ،دموکراتها در حاشیه قرار گرفتند.همراهى برخى سناتورهاى دموکرات با جمهوریخواهان در جریان حمله به عراق سبب شد تا انتقادات مخالفان جنگ در فضاى سیاسى مسموم آمریکا نادیده انگاشته شود.در این میان،افرادى مانند مادلین آلبرایت و برژینسکى از همان ابتدا مخالفت خود را با اشغال عراق و ادامه سیاستهاى جنگ طلبانه بوش پسر در خاورمیانه اعلام نمودند.باگذشت چهار سال از اشغال عراق و آشکار شدن نقاط ضعف ایالات متحده در بغداد،بر تعداد مخالفان بوش افزوده شد.تا آنجا که در نظر سنجیها وى به عنوان بدترین رئیس جمهور تاریخ آمریکا معرفى گردید.

آلبرایت،وزیر امورخارجه دولت بیل کلینتون در فضاى کنونى با صراحت بیشترى به انتقاد از عملکرد بوش پرداخته است.وزیر امور خارجه اسبق آمریکا گفته است جرج بوش رییس جمهورى آمریکا براى چگونگى تغییر عراق ،باید کارش را با اعتراف به اشتباهاتش آغاز کند.

“مادلین آلبرایت” که قبلا‌ وزیر خارجه آمریکا بود اخیرا در مقاله‌اى در واشنگتن پست سیاستهاى نومحافظه کاران در عراق را مورد انتقاد قرار داده است.به نوشته وى ،در عراق فهرستى از عملیات ناموفق آمریکا وجود دارد.به عقیده آلبرایت تازه‌ترین ماموریت آمریکا که در سال جارى با طرح افزایش نیرو ارتباط داده شده بود نیز ایجاد یک فضاى امنیتى و مانورى براى رهبران عراق بود تا بتوانند در مورد چگونگى ایجاد ثبات در کشور به توافقات سیاسى دست یابند که البته تاکنون آنها هیچ علاقه اى به انجام این کار نشان نداده‌اند.

آلبرایت در مقاله خود تصریح کرده است:

“هم اکنون از نیروهاى نظامى ما خواسته مى‌شود جان خود را در معرض خطر قرار دهند تا مشکلاتى را حل کنند که رهبران غیرنظامى ما آن را بوجود آورده اند . هرچند رییس جمهور سعى دارد ما را متقاعد کند که از شکست خوردن در عراق بترسیم ولى او هنوز نتوانسته است توضیح دهد چگونه ارتش ما مى‌تواند باتوجه به سیاست‌هاى پیچیده عراق و بى‌اعتبارى دولت او در این ماموریت موفق شود. لذا باتوجه به‌اینکه بین ماموریت و توانایى‌هاى ما ارتباطى وجود ندارد، این مساله باید هنگامى که ژنرال دیوید پتریوس و رایان کروکر گزارش خود را در مورد وضعیت جنگ مى‌دهند در مرکز بحث‌ها قرار گیرد و رهبران کنگره نیز راهبردهاى خود براى فصل پاییز را آماده کنند. البته برخلاف آنکه بسیارى از مردم امیدوارند این بحث باعث پایان هرچه سریع‌تر جنگ شود، این اقدام و البته حمایت تازه‌اى از روند کنونى نیز صورت نخواهد گرفت. باوجودى که قطعا تعداد نیروهاى نظامى آمریکا در عراق کاهش خواهد یافت، ولى “تصمیمات بزرگ” در مورد زمان و چگونگى عقب نشینى کامل از عراق به رییس جمهورى بعدى آمریکا محول خواهد شد. “

به نظر آلبرایت اقدامى که بوش مى‌تواند انجام دهد اعتراف به چیزى است که جهان از آن آگاه است، چنین اعترافى در حقیقت همان شوکى خواهد بود که یک پروژه دیپلماتیک جدى به آن احتیاج دارد. به نوشته وی،نیروهاى نظامى آمریکا هر روز با مرگ مواجه مى‌شوند و حداقل کارى که بوش مى‌تواند انجام دهد پذیرفتن واقعیت است.

واقعیت امر این است که رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا چاره اى جز اعتراف نسبت به شکست در عراق ندارد.بوش همواره سعى دارد اوضاع عراق را مساعد جلوه داده و نسبت به انتشار گزارشهایى مانند بیکر-هامیلتون و گزارش سازمان‌حسابرسى کنگره واکنشهایى “غیرقابل توجیه”از خود نشان دهد.این مسئله تاکنون هزینه هاى زیادى براى دولت و ملت آمریکا و حتى مخالفان جنگ داشته است.هزینه هایى که آمریکاییها تا درازمدت مجبور به پرداخت آنها خواهند شد:حتى اگر جمهوریخواهان دیگر در عرصه سیاسى آمریکا حضور نداشته باشند.