1+5 عقب نشینی کرد

بصیرت:آخرین گزارش های مربوط به پرونده هسته ای ایران از توفیق دیپلماسی جدید جمهوری اسلامی ایران در کارزار دیپلماتیک با غرب حکایت دارد.
مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی و اعضای گروه 1+5 که تا چند روز گذشته از تعیین ضرب ضرب الاجل برای پاسخ ایران به پیش نویس وین و از موضع تهدید سخن می راندند، روز گذشته در یک عقب نشینی محسوس از ادامه دیپلماسی سخن به میان آوردند و آمریکایی ها در این میان دچار نوعی آشکار از تناقض گویی شدند. محمد البرادعی در گفت و گو با شبکه سی. ان. ان با تأکید بر غیرنظامی بودن مرکز غنی سازی فردو و عدم انحراف ایران از فعالیت های صلح آمیز گفت: "دولت ایران همکاری های بسیار خوبی را با بازرسان آژانس برای بازرسی از تأسیسات هسته ای جدید خود داشته است." وی در عین حال خواستار پاسخ ایران به پیش نویس شد و تصریح کرد، درصدد راه حل مناسبی برای عدم توقف مذاکرات ایران با گروه 1+5 است.
گلین دیویس، نماینده آمریکا در آژانس بین المللی انرژی اتمی نیز با عقب نشینی از مواضع قبلی این کشور اعلام کرد: "ما خواهان دادن زمان بیشتر به جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به پیشنهاد آژانس هستیم." وزیر خارجه آمریکا نیز با تکرار اتهام مخفی کاری از سوی ایران گفت: "باراک اوباما خواهان روابط دیپلماتیک و مدنی با ایران است! اوباما نیز در اظهاراتی متناقض و عجیب تلاش کرد ناتوانی کشورهای عربی از جمع بندی مواضع خود درباره بسته پیشنهادی ایران را به مسائل داخلی ایران نسبت دهد. وی که با خبرگزاری رویترز سخن می گفت مدعی شد: اوضاع داخلی ایران باعث پیچیده¬تر شدن تلاش ها برای رسیدن به توافق این کشور و قدرت های جهان بر سر مسئله سوخت اتمی شده است.
ادعای اوباما در حالی مطرح می شود که ایران در خواست انجام اصلاحات اساسی در پیش نویس وین را دو هفته پیش توسط نماینده خود در آژانس به کشورهای غربی ارائه کرده است. این بار نوبت گروه 1+5 است که به خواسته های اصلاحی ایران پاسخ دهند. نکته مهم در خصوص ادعای آمریکا این که در چند سال گذشته آن ها به خوبی دریافته اند که میان مسئولان و مقام های ارشد دولت جمهوری اسلامی ایران در ارتباط با موضوع هسته ای که هم اکنون تبدیل به یک خواسته ملی و مردمی شده است هیچ اختلاف نظری وجود ندارد و اگر کسی نظری غیر از حفظ و توسعه فعالیت های هسته ای در ایران را دنبال کند خلاف خواسته عمومی عمل کرده و از طرف مردم مطرود می شود.
مسئله دوم این که مسئله هسته ای از برنامه های کلان نظام است که تصمیم گیری و سیاستگذاری درباره آن در سطوح عالی مدیریتی کشور صورت می گیرد و اختلاف سلیقه جریان های سیاسی هیچ تأثیری در نهادها و عوامل تصمیم گیری ندارد.