دوئل دولت و شهرداری در ایستگاه مترو - جنگ مترو ادامه دارد - گام اول احمدینژاد در دوئل با شهرداری- مترو؛ قربانی جدید سیاست - اظهارات احمدینژاد درباره مترو، ادامه جدالهای انتخاباتی - هدف احمدینژاد از طرح تغییر مدیریت مترو، بدست آوردن بودجه «یکمیلیارد دلاری» است - خط و نشان احمدینژاد برای مدیران شهرداری و مترو - واگذاری مترو به دولت کاملاً مغایر با قانون است - دولت درک درستی از مترو ندارد - عدم امکان واگذاری مترو به دولت - مخالفت مجلس با دولتی شدن مترو - واگذاری مترو به دولت مغایر اهداف نظام است - تصدی دولت در مدیریت مترو غیرقانونی است - اظهارات احمدینژاد درباره مترو عملیاتی نیست.
مطالب فوق تنها بخش کوچکی از صدها تیتری است که رسانههای مخالف دولت و بعضاً تحت نفوذ و انقیاد شهردار تهران طی سه روز پس از اظهارات آقای احمدینژاد رئیس جمهور محترم در بیان ضدیت و مخالفت با تصمیم دولت برای حل مشکل متروی تهران مورد استفاده قرار دادند.
خبرگزاری مهر وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی، سردمدار این موجسازی رسانهای بود که آفند تبلیغاتی خود را با انجام مصاحبههای مدیریت شده علیه تصمیم رئیس جمهور در روز جمعه به انجام رساند و حتی به این نیز بسنده نکرد و اطلاعات مندرج در برخی از مصاحبهها را با خبرسازی و در قالبهای جدید تنظیم و به فضای رسانهای کشور تزریق کرد تا روزنامههای اصلاحطلب و برخی مدعیان اصولگرایی، نظیر همشهری، جام جم، خبر و تهران امروز، بازتاب دهنده صدای واحدی از ستیز با دولت و مخالفت با تصمیم رئیس جمهور برای حل مشکل میلیونها شهروند تهرانی استفاده کننده از مترو باشند.
صدای واحدی که از بوقهای تبلیغاتی اصلاح طلبان و مدعیان اصولگرایی، به گوش میرسد، حامل هیچ پیام خوشایندی برای دلسوزان انقلاب نیست، بویژه هنگامی که این همصدایی، بازتابی از تلاش غیردوستانه تبلیغاتی علیه یک دولت مردمی و سخت کوش و رئیس جمهور منتخب ملت باشد.
اکنون مدتی است که صبر و حوصله مردم، اگر نگوییم دستمایه بازیهای سیاسی مدیریت شهری قرار گرفته، با جرأت بیشتری باید گفت دستخوش رفتار و تصمیمات سوء مدیران سیاسی مترو شده و میلیونها تن از مردم شهر تهران در واگنهای قطار و در تونلهای تاریک زیر زمین، برای سبز شدن چراغ عبور، به انتظاری طاقت فرسا نگه داشته میشوند. مروری بر سخنان رئیس جمهور نشان میدهد که برخلاف جریان مسموم تبلیغاتی علیه دولت، رئیس جمهور برای برعهده گرفتن مدیریت متروی تهران، با هیچکس دوئل و جنگ ندارد، به دنبال مباحث انتخاباتی نیست، قصد دارد مشکل مردم را حل کند، درک درستی از مترو دارد و انتقال مدیریت ساخت مترو به دولت نیز یک امر کاملاً قانونی است. قانون مسئولیت حمل و نقل بار و مسافر در محدوده شهری را برعهده مدیریت شهری گذاشته است اما دولت میتواند همانطور که اتوبوس میسازد و آن را برای بهره برداری در اختیار شهرداری قرار میدهد، مترو را نیز بسازد و آن را برای بهره برداری، به مدیریت شهری بسپارد. بچههای بداخلاق، گاهی اوقات به جای تشکر از زحمات پدر و مادر، اوقات تلخی و ستیزهجویی را در پیش میگیرند. رئیس جمهور به عنوان یک مسئول دلسوز مردم، برای حل مشکل مترو وارد عمل شده است. باید به او دست یاری داد و به سبب اهتمام صادقانهاش در انجام این کار بزرگ، او را شایسته تقدیر دانست. همصدا شدن برخی رقبای سیاسی در پرخاشگری به رئیس جمهور، هیچ شاخصهای از ادب، نزاکت، اخلاق و منزلت سیاسی را به دست نمیدهد. گزیدههایی از سخنان رئیس جمهور، سند گویایی از رویکرد دولت در حل مشکلات مردم در حمل و نقل عمومی است. * دولت به تهران توجه جدی دارد. مجموعه اتوبوسهایی که از سال ۸۰ تا ۸۳ به تهران اختصاص داده شد، ۹۱۵ دستگاه بود در حالی که از سال ۸۴ تا ۸۷، ۳۹۰۰ دستگاه اتوبوس با یارانه 5/82 درصد به تهران اختصاص یافته و این امر، نشان دهنده توجه دولت به تهران است.
■ مدیریت باید طوری برنامههای خود را تنظیم کند که هر مقدار که تونل آماده شد قطار آن نیز آماده باشد تا بتواند از آن بهره برداری کند و این بهتر از آن است که 100 کیلومتر تونل بزنیم اما قطار نداشته باشیم؛ چرا که اگر همین امروز قطار سفارش بدهیم حداقل دو سال دیگر آماده میشود در حالی که ما پول خود را در تونل صرف میکنیم. به نظر میرسد بهتر از این میتوان از منابع در تهران استفاده کرد.
■ همین امسال تا الآن به کلانشهرها ۵۹ درصد از بودجه را اختصاص دادهایم اما به تهران ۷۰ درصد دادهایم و این مهم حاکی از توجه دولت به مسائل شهر تهران است.
■ من خیلی متأسفم در حالی که بحثها باید علمی مطرح شود به بحثهای در سطح خیلی پائین کشیده میشود و اعلام میکنند که ما طلبکار هستیم و دولت نداده است در حالی که اگر کسی از دولتطلب داشته باشد مگر دولت میتواند آن را نپردازد؟ یک معوقه داریم و آن اینکه مترو و شهرداری تهران اقساط بانکها را به آنها برنگرداندهاند.
■ بالاخره ما برای تهران راه حل دادیم و من فکر میکنم که بزودی باید در مسائل تهران دخالت کنم چون میبینم با بگو مگوهای بیجهت مردم در ترافیک عذاب میکشند.
■ بنده به عنوان یک کارشناس ترافیک معتقدم که مترو قطعاً برای تهران لازم است اما در کنارش معتقدم باید در زمینه مترو سرمایهگذاری کنیم. ساخت مترو در زمین تهران بتدریج انجام میشود و این، زمان طولانی میبرد مگر اینکه با سرعت انجام بدهند. دولت، مدیریت مترو را بر عهده میگیرد، بودجهاش را میگذارد و میسازد و قیمت آن را نیز تا ده، پانزده سال بالا نخواهد برد و به سرعت هم آن را تمام خواهد کرد.
■ من این تصمیم را گرفتهام و حتماً مدیر تعیین میکنم و قطار هوایی را هم خواهیم کشید.
■ از شورای شهر و شهرداری خواهش میکنم که همکاری کنند، ما یک ریال هم نمیخواهیم. بالاخره چهار سال است که دولت پول میدهد و از آن طرف با یک سری حرفهایی که واقعیت ندارد مواجه است. دولت باید سؤال کند و بپرسد این پولی که داده است چطور خرج کردهاید.
■ بیش از ۸۵۰ میلیارد تومان هم اقساطی است که باید به بانکها میدادند و بانکها پرداخت کردهاند ولی برنگشته است. به بانکها گفتهایم مراعات کنید و این جدا از وامهایی است که شهرداری تهران در این سالها گرفته است و ما هیچ محدودیتی ایجاد نکردیم.
■ اینها بحثهای فنی است و بحثهای دعوایی نیست که یکی بیاید این را متهم کند و دیگری، او را متهم کند.
ما چه دعوایی داریم. من خودم، فرزندم، همسرم و خانوادهام در این شهر زندگی میکنیم و در ترافیک هستیم، واقعاً ترافیک تهران مشکل است اما آدم دلش میسوزد که راه حل دارد ولی به محض اینکه راه حلی ارائه میکنیم آن را در حرفهای بسیار سطح پائین میاندازند.
■ ما نمیخواهیم از پول مردم تهران برای مترو گذاشته شود چون مردم تهران گران ترین هزینه زندگی را میدهند. بخشی از مشکلات تهران مشکلات کشور است و چون مرکز سیاسی کشور اینجاست مردم تهران هزینه آن را میدهند به همین دلیل در دولت تصمیم گرفتیم که این هزینه حمل و نقل را از دوش مردم تهران برداریم.
■ هر کاری که هر کسی میتواند باید برای تهران انجام دهد. به همین دلیل من تصمیم گرفتم مدیریت مترو را به دولت برگردانم؛ بودجه آن را هم خواهیم گذاشت و با همین بودجه خواهید دید که انشاءالله کارهای مترو انجام میشود و به سرعت جلو خواهد رفت.
■ مترو یک موضوع ویژه است، ما داریم پول میدهیم و از طرفی هم تحت فشار و متهم هستیم؛ چرا این کار را کنیم؟ خودمان با سرعت میسازیم، انشاءالله در اختیار مردم هم قرار میدهیم. ما میسازیم و آن را به مدیریت شهری میدهیم؛ ما نمیخواهیم آن را مدیریت کنیم. این بحثها در بخشهای دیگری چون اتوبوسرانی هم هست؛ بالاخره در اتوبوسرانی الآن باید ببینیم چند دستگاه اتوبوس داریم و چند نفر جابهجا میکنند؟
علیاکبر جوانفکر