سه نکته مهم

بخش سیاسى خارجی

على‌رغم تلاش مقامات آمریکایى جهت صدور قطعنامه جدید علیه جمهورى اسلامى ایران ،کشورهاى چین،روسیه و آلمان ضمن حمایت از توافقات اخیر تهران و آژانس با اعمال هرگونه تحریم‌هاى بیشترعلیه کشورمان مخالفت کرده‌اند. قرار است روز 24 سپتامبر ( 30 شهریور) نشست کشورهاى 1+5 درباره صدور قطعنامه جدیدعلیه ایران برگزار شود. یادآورى سه نکته مهم مى‌توانددرتشریح فضاى فعلى کشورهاى 1+5 موثر باشد:

1- هر زمان که به برگزارى نشست کشورهاى 1+5 نزدیک مى‌شویم “ سوالات فرعى “ جایگزین “ سوالات اصلى “ مى‌شوند هرچنداین جایگزینى به صورت ناخودآگاه صورت مى‌گیرد ولى بایدتاحدامکان ازتاثیرگذارى آن درعرصه تحلیل اجتناب نمود بر این مبنا سوال اصلى شکل‌گیرى یا عدم شکل گیرى اجماع 1+5 علیه ایران نیست بلکه آنچه اهمیت دارد تبعات تصمیمات1+5 له یا علیه تهران است جمهورى اسلامى ایران طى ماه‌هاى اخیر بدون توجه به قطعنامه‌هاى شوراى امنیت به فعالیت‌هاى هسته‌اى صلح‌آمیز خود ادامه داده است، اما هر یک از کشورهاى 1+5 بنابه به شدت تصمیمات ضدایرانى خود هزینه‌هاى سختى را پرداخت کرده‌اند که عینى‌ترین این هزینه‌ها کاهش اعتبار شوراى امنیت و افزایش میل به گذار ازجریان سلطه از سوى اکثر ملت‌هاى جهان بوده‌اند .

2- گزارش مثبت البرادعى و ترک جلسه شوراى حکام توسط وى که در اعتراض به بیانیه اتحادیه اروپا صورت پذیرفت ، عرصه هوچى‌گرى را بر کشورهاى 1+5 تنگ نموده است. بر این اساس هرگونه تصمیم ضد ایرانى این کشورها مترادف، با صف‌آرایى علنى جریان سلطه در برابر سازمان‌هاى بین‌المللى است. در این صورت چین، روسیه و آلمان نیز به عنوان کشورهایى “سرکش” از سوى نظام بین‌الملل مورد شناسایى قرار مى‌گیرند. این شناسایى عواقب سختى براى این سه کشور به همراه خواهد داشت.

3- مثلث تروریستى “انگلستان- آمریکا- فرانسه” در نشست 30 سپتامبر سعى خواهند کرد تحریم‌هاى تازه‌اى را علیه ایران به تصویب رسانند. “نیکولا سارکوزی” رئیس جمهور فرانسه سعى دارد در غیاب “تونى بلر”، جایگاه وى را براى کاخ سفید پر کند و “گوردون براون” نیز در راستاى تکذیب واقعیت “فاصله‌گیرى تدریجى لندن از واشنگتن”، با کاخ سفید در دور جدید تحریم‌ها علیه ایران همراهى خواهد کرد. سارکوزى و براون هر دو از این همراهى خود با آمریکا ضربه خواهند خورد، زیرا موقعیت کاخ سفید به گونه‌اى نیست که بتواند هزینه‌ خطاهاى متحدان واشنگتن در نظام بین‌الملل را بپردازد. در نهایت اینکه جمهورى اسلامى ایران فارغ از آنچه در نشست کشورهاى 1+5 یا شوراى امنیت سازمان ملل متحد مى‌گذرد به مسیر صلح‌آمیز هسته‌اى خود در قالب رابطه دو جانبه با آژانس بین‌المللى اتمى ادامه خواهد داد. از این رو نمى توان براى تهدیدات، تحریم‌ها و قطعنامه‌هاى کشورهاى 1+5 اصالتى قائل شد.