احزاب مردمى چگونهاند؟ /پیام حاجى بابا
احزاب، در یک نظام مردمسالار، نقشى بس مهم دارند، زیرا واسطه میان مردم و هیئت حاکمه هستند. احزاب، مطالبات و نیازهاى اقتصادی، فرهنگی، اجتماعى و سیاسى طبقات و اقشار مختلف مردم، همانند کارگران، کارمندان، معلمان و ... را به اطلاع مسئولان امر رسانده، به طور مداوم آنها را پیگیرى و مطالبه مىنمایند.
بنابرآنچه گفته شد، مىتوان به خوبى دریافت که احزاب باید برخاسته از متن جامعه و اقشار مختلف اجتماعى باشند و توسط کمک هاى مالى و معنوى خود مردم اداره شوند. قطعا حقوق بگیر شدن احزاب از دولت یا تحت سیطره کاست ها و کارتلهاى عظیم اقتصادى قرار گرفتن آنها، صدمات جبران ناپذیرى به دنبال دارد و حریت و حق طلبى احزاب را مخدوش مىکند.
حزب اعتماد ملی، مانند بسیارى از احزاب تشکیل شده در نظام فعلى ایران بالاخص احزاب سیاسى شکل گرفته بعد از دوم خرداد 76 ،از جمله احزابى است که توسط برخى فعالان و نخبگان سیاسى و به دور از متن واقعى مردم تشکیل و هدایت مىگردد و مشخص نیست که این حزب،دقیقا سخنگو و پیگیر مطالبات کدام قشر از جامعه است. اینگونه احزاب که معمولا با بالا گرفتن تعارضات و اختلاف نظرهاى درون احزاب بزرگتر شکل مىگیرند، پشتوانه عمیق مردمى ندارند و به همین خاطر هم هست که قدرت بسیج کردن مردم در انتخابات را ندارند مگر با وعده و وعید و شعارهایى که به طور اتفاقى و موردى باعث گرایش مردم بدانها شود.
آقاى کروبى در جمع مسئولان حزب اعتماد ملى در سراسر کشور(1)، ضمن یاد کردن از اختلافاتى که میان او و حزبش با افراد تندروى اصلاحات وجود دارد، در مقام کم رنگ کردن این اختلاف، آن را امرى جزئى دانست و چند بار تاکید کرد که با اصلاحطلبان هیچ مشکلى نداریم. البته این کم رنگ کردن چندان کار ساز نیست و کاملا روشن است که اختلافى اساسى در میان اردوى اصلاحاتیان سربرآورده است، اما آنان براى رسیدن به پیروزى در انتخابات آتی، تلاش مىکنند هرجور شده، بر اختلاف مزبور سرپوش بگذارند چون مىدانند بدون ائتلاف قطعا کارى از پیش نخواهند برد.
آقاى کروبى در این جمع، به رئیس جمهور نهم، تاخته و چنین گفته است: “برادر عزیز، شما به حزب احتیاج ندارید. راست مىگوئید با آن دیدگاهى که شما دارید و نیروهاى غیبى و بىسیم به دستان در هر شهر و روستایى مىتوانند در پاى صندوقهاى راى هر تحول غیر منتظره اى را ایجاد کنند دیگر نیازى به حزب ندارید. بردار من بالاتر بگویم شما حتى به مسائل عادى و طبیعى خیلى نیاز ندارید... شما احتیاج به حزب ندارید اما چه کنیم که معتقد به تفکر امامى هستیم که فرموده است میزان راى مردم است.”
اولا باید گفت سخن امام مبنى بر اینکه میزان راى ملت است، هیچ منافاتى با عملکرد و اعتقادات رئیس جمهور نهم ندارد، زیرا ایشان اتفاقا مىخواهد راى ملت متبلور شود و تحت تاثیر برخى گروههاى خود ساخته جدا از مردم که با اموال مجهول و مشکوک و تحت لواى حزب کار مىکنند قرار نگیرند. رئیس جمهور با هر نوع حزب و هر تحزبى مخالف نیست، بلکه اگر یک حزب مثلا حزب کارگری، بیانگر واقعى مطالبات و خواستههاى مردم باشد مورد نظر رئیس جمهور است. شاهد این ادعا آن است که رئیس جمهور خدوم و ساعی، تلاش فراوان مىکند و این طرف و آن طرف مىرود تا مشکلات واقعى مردم را دریابد.
ثانیا چگونه مىشود با “بىسیم به دستان”، 17 میلیون راى جمع کرد؟ آیا این ادعا همانند همان ادعاى آقاى کروبى در ایام پس از انتخابات نهم نیست که مىگفتند در شمارش آرا، مقام بالاتر را داشته است و ناگهان ترتیب عوض شده است؟ همانطور که در آنجا هیچ کس از تشکیکى که آقاى کروبى وارد مىکرد حمایت نکرد (چون کاملا طبیعى است که در شمارش آرا هر لحظه ممکن است ترتیب نامزدها عوض شود)، در اینجا هم کسى نمىتواند بپذیرد با بىسیم بتوان 17 میلیون راى جمع کرد.
ثالثا اگر آقاى کروبى معتقدند آقاى احمدى نژاد با “بى سیم به دستان” در انتخابات موفق شده است، چرا پس از این مىگوید آقاى احمدى نژاد در سال 88 توسط مردم بازنده خواهند شد؟ او گفته است: “برادر من سال 88 حتما به میدان بیا تا آنجا ببینى چطور مردم به تو جواب مىدهند که حزب مىخواهند یا نمىخواهند؟ حتما هم بیا تا جوابت را بگیری.” اگر “بىسیم” قدرت دارد و حرف اول را مىزند در سال 88 هم لابد چنین خواهد شد. یعنى آقاى کروبى در این ادعا نسبت به سال 88، به طور ضمنى پذیرفته است که پیروزى سال 84 احمدى نژاد هم به دلیل راى مردم بوده است (منتها به ادعاى آقاى کروبی، آن زمان، نمىدانستهاند احمدى نژاد مخالف حزب است و امروز که فهمیدهاند دیگر به او راى نخواهند داد)!
آقاى کروبى ادامه دادهاند: “اگر حزبى سوء استفادهگر است بگویید، اما اینکه به جان احزاب بیفتیم، این کار قطعا موجب مىشود نیروها زده شده و فعال برخورد نکنند و حوادث تلخى براى کشور پیش بیاید... اگر حزبى باج و رانت بخواهد و قصد سوء استفاده داشته باشد، کاملا بجاست که دولت با آن برخورد کند، اما یک فعالیت حزبى سالم، حق مردم است.” به نظر نمىرسد آقاى رئیس جمهور، چیزى جز این را گفته و معتقد باشد. ایشان نیز گفته است من به احزاب باج نمىدهم. آیا رئیس جمهور، حزب اعتماد ملى را تعطیل کرده است یا تدبیرات شدید امنیتی، حول و حوش آن گذاشته است؟ اگر چنین است خوب است آقاى کروبى برملا کند. باج خواهى و رانت خواهى احزاب که متاسفانه، پدیده نادرى هم نیست، اولین آسیبش به مردم مىرسد و طبیعى است که رئیس جمهور براى حفظ حقوق مردمى که او را برگزیدهاند با چنین احزابى مقابله کند.
احزاب موجود ایران باید به جاى پرخاش و داد و بیداد علیه رئیس جمهور، در موجودیت، کار کرد و پیشینه خود تامل کنند تا دریابند آیا برخاسته از مردمند، توسط آنها اداره مىشوند و پیگیر مصر مطالبات آنهایند یا آنکه جمعى نخبه بریده از مردم و فرو رفته در لاک تفکرات هم سنخان خود، گروهى را تشکیل دادهاند که در پى تحمیل خواستههاى خود بر مردمند و به نادرستی، خود را سخنگوى مردم مىشمارند. اگر صورت دوم درست باشد، هر مطالبهاى که از دولت داشته باشند، باج خواهى و خودخواهى است. باشد که احزاب ایران، مردمى شوند. به راستی، احزاب مردمى چه صفات و ممیزاتى دارند؛ احزاب مردمى چگونهاند؟
پىنوشت:
1- روزنامه اعتماد ملی، سهشنبه 20/6/1386، شماره 456، صص 2-1.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
