واکنشهای غیرمنطقی با ژست صلح طلبی!

اظهارات وزیرخارجه ایران در مانیل که درباره تأمین اورانیوم غنی شده مورد نیاز کشورمان بیان شد، به روشنی دیدگاه های جمهوری اسلامی ایران را در برابر معاوضه اورانیوم 3/5 درصد با اورانیوم 20 درصد مطرح کرد.
منوچهر متکی گفته است؛ ما سه راه برای تأمین سوخت 20 درصدی برای نیروگاه تحقیقاتی اتمی تهران داریم؛ ارتقای غنی سازی در تهران از 3/5 تا 20 درصد یا خرید 20 درصدی از دیگر کشورها و یا پیشنهاد مطرح شده از سوی آژانس و طرفهای دیگر که ایران برای گفتگو در چارچوبی که مطرح شده، آمادگی دارد.
ایران تعویض همزمان اورانیوم را منطقی و قابل دفاع می داند، اما غربیها از این منطق آشکار در حالی سر باز می زنند که هیچ دلیل روشنی برای آن بیان نمی کنند. جالب ترین اظهارات در این خصوص هم از سوی فرانسویها بیان شده است و «برنارد والرو» سخنگوی وزارت خارجه فرانسه در این باره مدعی شده است، مذاکره با ایران درباره بحثهای فنی به نتیجه مناسبی نمی رسد!
واقعیت آن است که غربیها و بخصوص آمریکایی ها از همان ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی با هر گونه قدرت گرفتن جمهوری اسلامی مخالفت کرده اند. برای آنها وجود ایرانی قدرتمند غیرقابل پذیرش است و به دلیل اینکه داشتن دانش هسته ای برای هر کشوری یک مؤلفه قدرت محسوب می شود، آمریکا و همپیمانانش درمورد ایران در تقابل با آن قرار گرفته اند.
آنها در صدد برچیدن توان و دانش هسته ای ایرانیان هستند، بنابراین در هر مقطع تاریخی به تناسب شرایط پیشنهادهایی را برای ما مطرح کرده اند تا به نحوی برنامه هسته ای صلح آمیز ایران را به چالش بکشند آنها در مرحله نخست، سیاست خود را روی برچیدن تمام برنامه هسته ای ایران استوار کردند و در این راه از تهدید و بهره برداری از فشار کشورهای ثالث استفاده کردند، اما چون موفق نشدند؛ در مرحله بعد تلاش کردند فناوری هسته ای ایران را به برخی حوزه ها مثلاً در حد نیروگاه محدود کنند، اما این سیاست هم با مقاومت جمهوری اسلامی ایران مواجه شد، بنابراین آنها هم اکنون وارد فاز سوم از سیاست خود در برابر ایران شده اند که همان مهار ایران است.
باید گفت، پیگیری این سیاست از زمانی آغاز شد که ایران توانست برنامه غنی سازی خود را با شتاب بیشتری پیش ببرد و وارد مرحله پایلوت شود، از این رو دیگر ادامه سیاست برچیدن تمام دستاوردهای ایران امکان پذیر بود، زیرا ما وارد مرحله نیمه صنعتی شده بودیم و دیگر توقف آن ممکن نبود و این دانش به شکل بومی درآمده بود.
اکنون به نظر می رسد، مقاومت غربیها در برابر جمهوری اسلامی ایران و طرح مسائلی مانند آنچه سخنگوی وزارت خارجه فرانسه در خصوص عدم گفتگو بر سر مسائل فنی بیان کرد، از تلاش گسترده آنها برای مهار حرکت دانشمندان ایرانی برای توسعه نیافتن دانش هسته ای در ایران حکایت دارد. در واقع آنها می خواهند با گرفتن اورانیوم تولید شده در ایران و تحویل ندادن اورانیوم با غنای 20 درصد، تهران را تحت فشار قرار دهند.
این در حالی است که طبق اساسنامه آژانس، کشورهای دارنده فناوری هسته ای باید این سوخت را در اختیار کشورهای درخواست کننده قرار دهند.
پیشنهاد ایران برای معاوضه همزمان سوخت پیشنهادی کاملاً منطقی و روشن است، اما طرف مقابل در برابر این موضوع سیاست فریبکارانه ای را در پیش گرفته است تا به زعم خویش افکار عمومی را با خود همراه نموده و بتواند اجماع شکننده گذشته را عیله ایران ایجاد کند.
این سیاست هم احتمالاً در اجلاس 1 + 5 در نیویورک مورد پیگیری آمریکایی ها قرار گرفته است، تا بلکه بتوانند با استفاده از جنجال رسانه ای و تبلیغاتی ایجاد شده و در پشت ژست صلح طلبی اوباما شرایط جدیدی برای خود رقم بزنند، غافل از آنکه سیاست ایران در دستیابی به فناوری صلح آمیز هسته ای هیچ تغییری نمی کند و راه خود را با قدرت ادامه خواهد داد، ضمن آنکه بر خلاف تبلیغات غربیها، تهران بارها اعلام کرده است، اهل گفتگو و مذاکره است و از هر پیشنهاد منصفانه ای برای رفع تنش استقبال می نماید.
* دکتر سیامک باقری