طرح اروپا برای قدس

بصیرت:فلسطین در آستانه اولین سالگرد جنگ 22 روزه غزه در حالی از یک سو شاهد استمرار توسعه طلبی‌های صهیونیستها در کرانه باختری و بیت المقدس و از سوی دیگر مقاومت ملت فلسطین در برابر جنایات و تحرکات نژادپرستانه صهیونیستها به ویژ در غزه می‌باشد که برخی تحرکات فرامنطقه‌ای برای به اصطلاح اجرای صلح خاورمیانه از مسائل مهم این سرزمین را تشکیل می‌دهد. از نکات مهم در این عرصه طرح اتحادیه اروپا به ابتکار سوئد رئیس دوره‌ای اتحادیه اروپا است که براساس آن طرح تقسیم قدس با محوریت واگذاری قدس شرقی به فلسطینی‌ها و لزوم پایان تجاوزگری‌ها و توسعه‌طلبی‌های صهیونیستها در این منطقه اجرایی می‌شود. این طرح که در نشست وزرای خارجه اتحادیه مورد بررسی قرار گرفته در حالی مطرح شده که در حاشیه آن چند نکته قابل توجه است
اولا رژیم صهیونیستی با این طرح مخالفت و خواستار عدم مداخله اروپا در امور قدس شده است. این امر نشان می‌دهد که ادعاهای حال و گذشته مقامات این رژیم مبنی بر پذیرش اصل مذاکره برای تشکیل کشور مستقل فلسطین دروغی بیش نبوده و آنها هرگز به پذیرش این امر نخواهند بود چنانکه اصل بازگشت آوارگان فلسطینی به وطن را مردود می‌دانند. این امر گواهی دیگر بر شکست روند سازش و حفظ مقاومت به عنوان تنها راهکار تحقق آرمان ملت فلسطین است.
ثانیا ابتکار اروپا بدون حضور اعراب نشانگر انزوا و شکست اعراب در عربی ساختن تحولات خاورمیانه به ویژه مسئله فلسطین است. به عبارتی دیگر ورود اروپا به عرصه را می‌توان نشانه‌ای بر شکست سازشکاری اعراب با محوریت طرح صلح عربی و طرح‌های آمریکا می‌توان ارزیابی کرد.
ثالثا ابتکار اروپا نشان می‌دهد که سیاست اوباما رئیس جمهور آمریکا بر تحقق به اصطلاح صلح خاورمیانه با طرح‌هایی مانند طرح 57 کشوری (رویکرد57 کشور اسلامی به سازش) و نیز مذاکرات فلسطینی‌ها و صهیونیستها با چالش مواجه شده و اجبارا ابعادی از طرح را به اروپا واگذار کرده است.
براساس آنچه ذکر شد می‌توان گفت ارائه طرح از جانب اروپا هرچند که از نقایص بسیاری برخوردار است و نمی‌تواند چندان تحقق بخش حقوق فلسطینی‌ها باشد اما در نهایت اقدامی در جهت مقابله باتوسعه‌ طلبی‌های صهیونیستها و بیداری جهان در برابر جنایات آنها است که ادامه مقاومت را الزام آور می‌سازد. در همین حال این طرح افشاگر عدم سازشکاری صهیونیستها و نیز شکست طرح‌های عربی و آمریکایی برای صلح خاورمیانه است که از یک سو تقویت کننده مقاومت و از سوی دیگر شکستی برای سازشکاران است.