بعد از شکست طرح شعارهای انحرافی در روز قدس و ناتوانی در به خیابان کشاندن هواداران در 13 آبان، روز 16 آذر نیز با حضور قاطع دانشجویان انقلابی و تسخیر دانشگاه، به روز شکست فتنه گران سبزپوش تبدیل گردید و مشخص شد که تنها پایگاه به ظاهر باقی مانده برای فتنه گران نیز مدتهاست توسط حامیان انقلاب اسلامی فتح گردیده است.
در این میان جریان مستاصل شده خط نفاق برای تداوم حداقل حیات خود این بار استفاده ابزاری از دین را برگزیده است و به فرا رسیدن ایام محرم الحرام و مراسم سوگواری سید و سالار شهیدان حسین بن علی(ع) به چشم فرصتی برای احیاء دوباره خود دل خوش کرده است. گمان آنان این است که محفلها و هیئت های مذهبی مکان مناسبی برای فریب مردم بوده و خواهند توانست با مسلمان نمایی، آبرو و اعتبار از دست رفته را باز گردانده و از دیگر سوی با نفوذ در صف عزاداران حسینی، فرصت مناسب برای دروغ پراکنی و ایجاد شبهه در اذهان توده های ملت را بدست آورند. همچنین با تفرقه افکنی و ایجاد دودستگی، زمینه تنش و درگیری را در سطح توده های ملت و عزاداران حسینی فراهم آورند.
اما به دلائل متعددی می توان پیشاپیش از شکست زودهنگام پروژه »محرم سبز» سخن گفت و نوید داد که برای فتنه گران آنچه از محرم باقی خواهد ماند روسیاهی و زبونی یزیدیان خواهد بود.
1- عدم اعتقاد به فلسفه عزاداری برای امام حسین(ع) در بین بخشی از سران خارج نشین کودتای سبز یکی از موانع پارادوکسیکال این جریان برای بهره برداری از مراسم محرم می باشد. ملت فراموش نکرده است روزگاری نه چندان دور را که کسانی از این جریان حادثه عاشورا را نتیجه تندروی! در بدر و احد دانستند؟! یا فراموش نکرده اند ادعای افرادی چون کدیور را که نگاه شیعه به جایگاه الهی اهل بیت را اندیشه ای انحرافی و متاثر از القائات شیعه غالی دانست و یا اظهارات سروش سبزپوش امروز که مقام عصمت و مصونیت از خطا و گناه را نه تنها برای اهل بیت(ع) که برای پیامبر(ص) نیز نفی می کند. با چنین شناخت انحرافی از جایگاه اهل بیت(ع) دیگر نمی توان از عزاداری برای سالار شهیدان سخن گفت.
2- رفتار سیاسی جریان فتنه در این ایام نیز از عدم سنخیت با حرکت امام حسین(ع) حکایت دارد. مخالفت با امام و رهبری جامعه اسلامی، همپیمانی با بیگانگان و دشمنان دیرینه اسلام، عدم پایبندی به ارزشهای اسلامی، و در آخرین گام هتک حرمت ساحت مقدس حضرت امام(ره) چهره ای از هواداران فتنه سبز در اذهان عمومی ساخته است که چندان تشابهی با عزاداران حسینی ندارد.
3- اکثریت مطلق کسانی که هیئات عزادرای محرم را برگزار و اداره می کنند، ملت حزب اللهی هستند که خود را حافظ شعائر اسلامی و نظام اسلامی می دانند. کسانی که هرچند ممکن است به گزینهای غیر از رئیس جمهور منتخب مردم در انتخابات دهم رای داده باشند، اما در دفاع از حریم ولایت و رهبری جامعه با تمام توان ایستاده اند و این درس را در مکتب عاشورا به خوبی آموخته اند. این افراد هفته هاست که به ماهیت جریان فتنه و نفاق پی برده اند و صف خود را از آنها جداساخته اند و بی شک منافقین جدید جایی در میان آنها نخواهند داشت.
4- سخن آخر اینکه اقامه عزا برای حسین بن علی(ع) نیازمند آمادگی روحی و قلوبی پاک است که کودتاگران سبزپوش با آن بیگانه اند. اصرار بر گناهان کبیره ای چون جدا شدن از صفوف ملت، ایستادگی در برای امام و رهبری جامعه اسلامی، اقدام برای براندازی نظام اسلامی، پیاده کردن فرامین بیگانگان و ایجاد شکاف در جامعه اسلامی، از آنها «پیکری سرد» ساخته است که در قبال عزاداری سیدالشهداء، نوعی از خودبیگانگی احساس می کنند.
تنها راه باقی مانده برای آنان توبه نصوحی است که راه آنها را از صفوف دشمنان حسین(ع) جدا سازد، بازگشتی «حر وار» به اردوگاه امام.