آیپک؛ اتاق فکر سیاست های ضد ایرانی

بصیرت: کمیته امور عمومی آمریکا- اسرائیل (آیپک) قدرتمندترین ابزار سران صهیونیسم بین الملل در آمریکا می باشد که تأثیر و نفوذ فراوانی بر سیاست داخلی و خارجی این کشور در قبال مسائل گوناگون دارد.
یکی از مهم ترین حوزه های مورد علاقه سران صهیونیستی در سازمان آیپک ، مسئله ایران است. آیپک با برگزاری نشست ها و کنفرانس های سالانه با تمرکز بر مسائلی مانند مسئله هسته ای، تروریسم و تحریم ایران ، سعی کرده تا یک اجماع داخلی در ساختار تصمیم گیری آمریکا و یک اجماع بین المللی در سطح جهان را علیه جمهوری اسلامی ایران بوجود آورد.
گزارش حاضر که برگرفته از مقاله ای در فصلنامه مطالعات فلسطین است سعی دارد تا با معرفی سازمان صهیونیستی آیپک و با تأکید بر کنفرانس ها و نشست های سالانه آیپک پس از سال 2000، مواضع و سیاست های مغرضانه این لابی را علیه جمهوری اسلامی ایران مورد بررسی قرار دهد.

آیپک، ابزار صهیونیسم در آمریکا
کمیته امور عمومی آمریکا- اسراییل (آیپک) در اوایل دهه 1950 تحت نماینده شورای صهیونیست های آمریکا در واشنگتن شروع به کار کرد. نام این شورا در سال 1954 به «کمیته صهیونیستی آمریکا در امور عمومی» و در سال 1959 تحت فشار گروه ها و سازمان های غیرصهیونیستی به «کمیته امور عمومی آمریکا- اسراییل » تغییر یافت.
امروزه صهیونیست ها در آمریکا با ایجاد تشکل های مهم و ارتباط کامل بین منافع آمریکا و صهیونیسم به یکی از بانفوذترین گروه های تأثیرگذار بر سیاست خارجی کاخ سفید تبدیل شده اند. آنها یکی از اهداف خود را نفوذ در کانون های قدرت در آمریکا تعیین کرده اند. از میان 281 سازمان و 250 اتحادیه منطقه ای، آیپک مادر تمامی سازمان های صهیونیستی و بزرگترین آنها است.
در ساختار سازمان صهیونیستی آیپک، مدیر اجرایی نقش کلیدی را در دست دارد ولی پست های مهم دیگری نظیر معاون و مدیر اجرایی، رئیس و معاون ارشد نیز پست های مهمی به شمار می آیند. ساختمان آیپک در کاخ سفید واقع در شهر واشنگتن دی سی قرار دارد. این کمیته دارای دفاتر و مراکز منطقه ای در سراسر آمریکا و بیت المقدس است که مسئول هماهنگی اعضای محلی کمیته مرکزی آن در واشنگتن به حساب می آیند. آیپک سالانه کنفرانس ها و نشست هایی را برگزار می کند که مهمترین آنها «اجلاس ملی آپیک » عمدتا در ماه اکتبر و « کنفرانس سیاتیگنرا آپیک» غالبا در ماه مارس و در آنها به تعیین خط مشی کلی سازمان می پردازد. این خط مشی ها با جلسات و برنامه های آموزشی توأم است که محیط مناسبی برای آموزش اعضا و آشنایی آنها با فرآیند لابی گری است. برای توضیح الگوی مکانیسم سازمانی آیپک، کافی است فعالیت های گسترده آن را به طور مختصر مورد بررسی قرار داد؛ برای این نوع فعالیت ها می توان از موضوعات سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی بهره برد.
1- فعالیت های سیاسی: بطور کلی می توان گفت عمده فعالیت های سیاسی آیپک را می توان برقراری ارتباط با دست اندرکاران سیاست خارجی آمریکا و تأثیرگذاری بر فرآیند تصمیم گیری کاخ سفید برشمرد.
2- فعالیت های فرهنگی: صرف نظر از مکانیسم عضوگیری از طریق ایجاد شبکه، برنامه های کارآموزی آیپک، یکی دیگر از امکاناتی است که سازمان از آن در راستای تقویت مکانیسم اجرایی خود بهره می برد.
3- فعالیت های اجتماعی: انتشار نشریات مختلف از جمله نشریه «نیر ایست ریپورت» و توزیع رایگان آن بین اعضای کنگره، روزنامه نگاران و تصمیم گیرندگان آمریکا در جهت اهداف و منافع سران صهیونیستی مهم ترین فعالیت آیپک است.
4- فعالیت های اقتصادی: ارائه کمک های مالی به صورت مستقیم به نامزدهای انتخاباتی از طریق سایر سازمان های صهیونیستی و جهت دهی کمک های آن به سوی نامزدها یکی دیگر از مکانیسم های مورد استفاده آیپک است.
شایان ذکر است که اساس شکل گیری نهادهایی مانند آیپک و سایر سازمان های صهیونیستی پس از تشکیل رژیم جعلی صهیونیستی در فلسطین اشغالی، حمایت از این رژیم و تقویت بنیه های آن برای بقا از طریق حمایت های مالی، سیاسی و ... است. بنابراین تمام تلاش های این سازمان ها خصوصاً آیپک چه در آمریکا و چه در سطح نظام بین الملل در همین راستا توضیح و تفسیر می شود. به طور کلی موضع گیری آیپک در قبال رژیم صهیونیستی را می توان به شرح زیر برشمرد:
الف) کمک به بقای رژیم صهیونیستی با ادعای تنها الگوی دموکراسی در خاورمیانه؛
ب) تربیت نسل آینده رهبران حامی و طرفدار رژیم صهیونیستی؛
ج) آموزش نمایندگان کنگره در مورد روابط آمریکا و رژیم صهیونیستی؛
د) افزایش همکاری های استراتژیک برای برخورد با تهدیدات؛
ه) تقویت رژیم صهیونیستی از طریق کمک های نظامی؛
و) تشویق و ترغیب سیاستمداران کاخ سفید در جهت بزرگ نمایی خطر تروریسم در خاورمیانه؛
ز) حمایت از تبدیل بیت المقدس به مرکزیت سیاسی رژیم صهیونیستی؛
ح) پایان دادن به انزوای رژیم صهیونیستی در سطح بین الملل و ...

مواضع، دیدگاه ها و اقدامات آیپک در قبال ایران پس از سال 2000
خصومت سازمان های صهیونیستی و در رأس آنها آیپک با جمهوری اسلامی ایران، در بیانات، اقدامات و دیدگاه های این سازمان ها مشهود است. آیپک، ایران را یک تهدید جدی نه تنها برای آمریکا بلکه برای جامعه بین الملل می داند و جمهوری اسلامی را چنین تعریف می کند: «ایران رهبر دولت های حامی تروریسم در جهان است که به تأسیس ، آموزش و تجهیز گروه های حزب الله، حماس، جهاد اسلامی و سایر گروه های تروریستی کمک کرده و در حال حاضر یک قدرت نظامی پیشرو در خلیج فارس است و به مدرنیزه کردن قابلیت موشکی و گسترش دامنه تسلیحات خود می پردازد. ایران خواهان نابودی اسراییل و جهان بدون آمریکا است.» به جرأت می توان گفت که اگر کلیه سیاست های آمریکا نسبت به ایران محصول طرز تفکر صهیونیست ها نباشد، بخش اعظم این تصمیمات و سیاست ها از ناحیه صهیونیست ها و سازمان های صهیونیستی خصوصاً آیپک متأثر می شود.
از آنجایی که دیدگاه ها، مواضع و اقدامات آیپک ( آنهم در بازه زمانی پس از 2000) علیه جمهوری اسلامی در لوای برگزاری نشست ها و کنفرانس های سالانه تبلور می یابد، در ادامه گزارش مهم ترین اقدامات و دیدگاه های مغرضانه آیپک در قبال ایران مورد بررسی و تحلیل قرار می گیرد.
1- ایران؛موضوع محوری نشست های سالانه آیپک:
دعوت از سران صهیونیستی و همچنین دعوت از روسای جمهوری و وزرای امور خارجه و نمایندگان آمریکا در کنفرانس ها و نشست های سالانه آیپک، از جمله مهم ترین برنامه های این سازمان است. در نشست های برگزار شده توسط آیپک پس از سال 2000 میلادی، یکی از اصلی ترین و محوری ترین موضوعات، «ایران و تهدیدات جمهوری اسلامی» بوده و تمام سخنرانان در مطالب خود مسئله ایران را نیز مطرح کرده و در رابطه با آن موضع گیری کرده اند.
2- طرح اتهام حمایت ایران از تروریسم:
قرار دادن ایران در محور شرارت از سوی بوش که متأثر از نگرش صهیونیست ها بود نیز بهانه ای برای سران صهیونیستی و سازمان های آنها خصوصاً آیپک برای استفاده از این موقعیت علیه ایران بود.
آیپک با افراطی خواندن جمهوری اسلامی و حمایت این کشور از تروریسم و سازمان های تروریستی و همچنین بر شمردن ایران به عنوان کانون خطر جهان بین الملل، تلاش کرده نگرش ها و دیدگاه های مغرضانه خود را در قبال جمهوری اسلامی در صحنه بین المللی ترویج دهد.
3- بزرگ نمایی و تخریب وجاهت برنامه هسته ای ایران:
آیپک دیدگاه های خود را در مورد برنامه هسته ای ایران چنین بیان می کند:«تداوم برنامه هسته ای ایران یک تهدید برای آمریکا، اسراییل و جامعه بین المللی است. ایران به سرعت به سمت توانایی ساخت سلاح هسته ای پیش می رود. وجود سلاح های هسته ای، رژیم بنیادگرای تهران را قادر خواهد ساخت تا سیاست خارجی رادیکال تری را در پیش گیرد و به متحدان تروریست خود کمک کند.»
آیپک تمام برنامه ها، اقدامات و مواضع خود را در چارچوب این نگرش تنظیم کرده و با جعل تهدیدات هسته ای ایران برای رژیم صهیونیستی و جهان، علاوه بر تأثیرگذاری در مواضع سیاستمداران کاخ سفید برای تداوم مواضع انعطاف ناپذیر در قبال ایران، تلاش های بین المللی را در راستای جلوگیری و مخالفت با برنامه هسته ای ایران هدایت کرده است.
4- تمرکز بر تهدیدات ضد صهیونیستی ایران
با روی کار آمدن دولت دکتر احمدی نژاد درایران و اظهارات ضد صهیونیستی وی، آیپک و سایر سازمان های صهیونیستی درصدد برآمدند تا از این فرصت نیز نهایت استفاده را برده و جبهه جدیدی را علیه منافع جمهوری اسلامی ایران بگشایند، بطوریکه سخنران های آیپک در کنفرانس های سالانه پس از 2000، جملگی بر چگونگی جلوگیری از تهدید ایران برای رژیم صهیونیستی و جهان با استناد به سخنان رئیس جمهور ایران پرداختند.
5- تمرکز بر گزینه تحریم (پس از طرح حمله نظامی به مراکز هسته ای ایران):
موضوع تحریم ایران یکی دیگر از مهم ترین موضوعات مورد علاقه آیپک پس از سال 2000 به شمار می رود. آیپک همیشه فراز و نشیب این تحریم ها را دنبال کرده و بارها کنگره آمریکا را وادار به تصویب قطعنامه های گوناگون علیه ایران کرده و از تحریم های بین المللی علیه ایران نیز همواره استقبال کرده و از هیچ تلاشی در این راستا دریغ نکرده است، بطوریکه در نشست های سالانه آیپک، تحریم ایران همواره یکی از گزینه هایی بوده که همگام با ادبیات حمله به ایران مدنظر بوده است.

نتیجه گیری
در مجموع مواضع آیپک علیه جمهوری اسلامی ایران بسیار افراطی است و تا حد زیادی بر سیاست های خارجی آمریکا نسبت به ایران تأثیرگذار بوده است. به اذعان بسیاری از سیاستمداران و تحلیل گران سیاسی، مادامی که لابی های صهیونیستی در فرآیند تصمیم گیری و سیاست خارجی آمریکا نفوذ دارند، انتظار نمی رود که آمریکا نسبت به ایران سیاست آشتی جویانه ای را اتخاذ کند؛ به ویژه اینکه پس از سال 2000 تاکنون اقدامات و مواضع ضد ایرانی آیپک به شدت افزایش یافته است.
به هر حال سازمان های صهیونیستی و در رأس آنها آیپک، تلاش دارند با بزرگنمایی خطر ایران و برنامه هسته ای آن برای آمریکا و جهان، دیدگاه ها و مواضع مغرضانه خود را علیه ایران در سطح بین الملل ترویج دهند.