کاهش سطح مناسبات دیپلماتیک با انگلستان

بصیرت:ملت ایران گذشته تاریکی را از اقدامهای دولت انگلستان در خاطره خود دارد. دست داشتن انگلیس در قراردادهای رویتر، تنباکو، دارسی، قرارداد 1919 وثوق الدوله، دخالتهای انگلیس در سال 1907 و ورود نیروهای آنها به کشور و... یادآور خاطراتی تلخ و تاریک از رفتارهای سیاه انگلیسی ها در تاریخ گذشته این ملت است.
با وجود وقوع انقلاب اسلامی، انگلیسی ها باز هم پیام استقلال خواهی ملت ایران را دریافت نکردند و ما به هر بهانه ای شاهد رفتارهای خبیثانه آنها هستیم. آنها عملاً روند گذشته و استکباری خود را ادامه داده و در هر موضوعی که علیه جمهوری اسلامی ایران بوده، به عنوان یکی از پایه های اصلی موضوع، ایفای نقش کرده اند.
در مسأله مذاکرات هسته ای هم آنها از هیچ کوششی برای پایمال کردن حق ما فروگذار نکرده اند و یکی از تخریب کنندگان جدی روند مذاکرات و ارجاع پرونده به سازمان ملل برای برخورد با ملت ایران هستند.
نمونه دیگر رفتارهای نادرست دولتمردان و تصمیم گیران انگلستان، دخالت آشکار در ماجرای حوادث پس از انتخابات تیرماه گذشته بود. آنها در حوزه رسانه و سایر حوزه ها تلاش گسترده ای را برای افروختن آتش فتنه در کشور انجام دادند.
با توجه به این اقدامها و اینکه انگلستان حاضر به دست برداشتن از عناد خود نسبت به جمهوری اسلامی ایران نیست، به نظر می رسد کاهش سطح مناسبات دیپلماتیک با این کشور کاری پسندیده باشد.
در حقیقت، تأکید ما این است که سطح روابط ما و انگلستان باید واقعی باشد؛ بدین معنا که اگر حضور آنها در کشور ما در سطح کنونی به نفع ملت ما نیست و باعث ایجاد فتنه نیز می شود، بهتر است این سطح در حدی که این شیطنت ها را کاهش دهد تنزل یابد و در حد حضور یک کاردار باقی بماند.
متأسفانه، انگلیسی ها در داخل ایران رسوخ کرده اند و ما نمونه های آن را در سطح مسایلی مانند حوزه های کارشناسی، نفتی و... می بینیم. همچنین برخی از چهره های شناخته شده نیز دست کم در خصوص اعزام فرزندان خود به این کشور و حتی اخذ اقامت برای آنها ارتباطهایی را با این کشور دارند.
البته، کسی منکر کسب علم برای دانشجویان کشور نیست، اما موضوع این است که علم تنها در انگلستان وجود ندارد و پس از کسب علم، دانشجویان باید به کشور برگردند. از همه مهمتر، اخذ اقامت و رفت و آمد زیاد به کشوری که به فرموده رهبر معظم انقلاب با جمهوری اسلامی ایران رفتاری خبیثانه دارد، جای سؤال و تعجب دارد.
لذا، با توجه به مسایل فوق، به نظر می رسد پیشنهاد کمیسیون امنیت ملی برای کاهش سطح روابط با انگلستان در حد یک کاردار کاملاً قابل بررسی و توجه جدی است، زیرا ما حتی نیاز اقتصادی هم به انگلستان نداریم و می توانیم جایگزینهای خوبی برای آنها پیدا کنیم.
* دکتر کاظم جلالی