حکومتی که پشتش به کوه گرم است

بصیرت: تقصیر خودشان نیست. لقمه حرام که در بطونشان جا خوش کند، آن می‌شود که در روز عاشورا به رقص و پایکوبی بپردازند.
بعد از گذشت نزدیک به 1400 سال، پا جای پای عبیدالله و شمر گذاشتند. باید هم که چشمشان این میلیون‌ها نفری را که در سراسر کشور، خود را برای فدایی شدن در راه دین و ولایت آماده جانفشانی کرده‌اند، نبیند.
بله! همان طور که BBC، آمریکا و فرانسه و اسرائیل و سردمداران فتنه ادعا می‌کنند، «تظاهرات حکومتی» ملت ایران در سراسر کشور، از دورترین شهرستان و روستا گرفته تا مرکز پایتخت تهران، در سوگ اباعبدالله (ع) برپا شد. واقعا در این زمانه، کدام حکومت را در سرتاسر جهان می‌توان یافت این هنر را دارا باشد که در عرض 3-2 روز، چنین راهپیمایی عظیمی در کشوری به این وسعت با متنوع‌ترین طوایف، قومیت، زبان و فرهنگ و حتی اقلیت‌های مذهبی برپا کند؟
واقعا این رسوا شدگان، لحظه‌ای با خود نمی‌اندیشند که حکومتی که این جماعت چندین میلیونی از مردم را با اشاره‌ای بتواند به خیابان‌ها بکشاند، چقدر باید برای مردمش، و مردم برای آن حکومت عزیز باشند؟! کاری ندارد، آمریکا یا آلمان یا فرانسه و هر مدعی دیگر، یک بار امتحان کنند تا ببینند واقعا مردم‌شان حاضرند برای حفظ نظام‌شان به صحنه بیایند و از جان مایه بگذارند؟
آری! ما افتخار می‌کنیم که بگوییم راهپیمایی میلیونی‌مان «حکومتی» بود.
راهپیمایی‌ای که هنوز ولی فقیه زبان نگشوده و اشارت نفرموده، اینگونه ملت سینه چاک و بی‌تاب به خیابان‌ها ریختند، وقتی مولای عشق لب‌تر کند، چه خواهد شد؟!
الله اکبر!
مگر ما چه داریم غیر از حکومتی امام زمانی؟
مگر ما به چه می‌توانیم تکیه کنیم جز حکومت ولایی؟
مگر افتخار به حکومتی که حاضریم جان ناقابل خویش را در راه ثباتش فدا کنیم، زشت است؟
مگر نظامی که برایش بیش از 300 هزار شهید تقدیم شده است تا 30 سال در برابر عظیم‌ترین تهاجم وحشیانه و توطئه‌ها قد خم نکند، افتخار ندارد که برایش به خیابان‌ها برویم؟
ما 300 هزار شهید دادیم تا امامی چون خمینی کبیر (ره) رهبرمان شود.
ما 300 هزار شهید دادیم تا حکومت ظلم را در این مملکت سرنگون کنیم.
ما 300 هزار شهید دادیم تا بیش از 8 سال برابر تهاجم و تجاوز وحشیانه صدام به پشتوانه همه قدرت‌های ظالم، بایستیم و وجبی از خاک وطن به دشمن نبازیم.
ما 300 هزار شهید دادیم تا مولای عشق‌مان «حضرت آیت‌الله خامنه‌ای» سکان هدایت انقلاب اسلامی را در ایام بحرانی و توطئه باران دشمنان، در دست گیرد.
ما 300 هزار شهید دادیم تا قدم آمریکا و انگلیس و روس و فرانسه، در این خاک پاک، قلم شود.
ما 300 هزار شهید دادیم تا آمریکا و مزدورانش، از ملت ایران عصبانی باشند و از این عصبانیت بمیرند.
ما 300 هزار شهید دادیم تا بدون هر گونه حمایت شرق و غرب، کمونیسم و امپریالیسم، انقلاب‌مان را فقط و فقط با تکیه بر اسلام و با هدایت امامی عظیم، به پیروزی برسانیم.
ما 300 هزار شهید دادیم تا اصل 110(ولایت فقیه) در قانون اساسی کشورمان چون گوهری بدرخشد، ثابت و مقدس شود.
ما 300 هزار شهید دادیم تا 30 سال انقلاب اسلامی‌مان را بیمه کنیم.
ما 300 هزار شهید دادیم...
هنوز هم تک تکمان حاضریم آخرین قطرات خون خویش را به پای نظام اسلامی و ولایت فقیه فدا کنیم؛ که این را تا به امروز ثابت کرده‌ایم. اما شما...
شما برای شورش سبز، جنبش اصلاحات یا هر چه که اسمش را می‌گذارید، با وجود همه حمایت‌های مالی، مادی، جنسی و... همه قلدرها و ظالمان جهان - که 30 سال انتظار چنین فتنه‌ای را می‌کشیدند - برای اینکه حکومتی که به قول شاعر دل سوخته، احمد عزیزی«پشتش به کوه بهشت زهرا(س) گرم است و هیچگاه شکست نخواهد خورد»، به خواست شما و میل اربابان غربی تان مثلا تغییر کند، حاضرید چقدر هزینه کنید ؟
این گوی و این میدان!
حمید داوودآبادی