مردم کیستند؟

بصیرت:اهمیت نقش مردم در ترسیم معادلات قدرت در کشور‌هایی که نقش ملت تأثیر‌گذار است، بر کسی پوشیده نیست. در جمهوری‌اسلامی ایران طی 31‌سال، حضور مردم و مطالبات حداکثری آنان بوده که در اکثر موارد موجبات ترسیم مناسبات و معادلات جدید را فراهم آورده است. در حوادث پس از انتخابات نیز این قاعده رعایت شده و مطالبه حداکثری اکثریت مردم، موردتوجه نظام قرار گرفته است. البته در این مسیر، در پاره‌ای موارد برخی برای پیشبرد اهداف خود، آنان را به عنوان مطالبات مردم مطرح می‌کنند. این نکته که این اهداف به عنوان مطالبه مردمی مطرح می‌شود، خود نشان‌دهنده ارزش رأی مردم در ساختار تصمیم‌گیری جمهوری‌اسلامی است، اما نکته دیگر که از اهمیت فراوانی نیز برخوردار است، اینکه به راستی مطالبات حداکثری مردم چیست؟ و اکثریت مردم چه کسانی هستند؟ پاسخ این 2 سؤال قطعا شناخت بهتر مردم و جلوگیری از سوءاستفاده از نام مردم را منجر می‌شود. بدون‌شک در نظام‌های مردم‌مدار، این انتخابات است که مطالبات حداکثری جامعه را مشخص و در ادامه جریان فکری حداکثری را تبیین می‌‌کند. در انتخابات اخیر ریاست‌جمهوری هم این موضوع نمایان شد. مطالبات حداکثری مردم در حوزه‌های اقتصاد، فرهنگ و... مشخص شد و حداکثر آنها که بیش از 24میلیون نفر هستند، معرفی شدند. با این وجود اما فتنه پس از انتخابات موجب شد تا برخی به ایجاد شبهه بپردازند و دست به تخریب ساختار‌ها و ساز و کار‌هایی نظیر انتخابات بزنند. هم از این‌رو بود که برخی افراد متنفذ که البته جایگاهی در میان مردم ندارند و رمز موفقیت رقبا، انتقاد از رفتار‌های آنان است، سخن از مردم به زبان آورده و می‌آورند و اهداف خود را به «دروغ»، مطالبه مردم عنوان می‌کنند. عده‌ای دیگر نیز که نفاق آنان امروز دیگر بر کسی پوشیده نیست، جماعتی اندک‌شمار که آشوبگری نماد اصلی رفتار آنهاست را به عنوان مردم معرفی می‌کنند و کوچک‌ترین مقابله‌ای با این آشوبگران را برخورد با مردم تفسیر می‌کنند. در این میان به نظر می‌رسد «مردم» و مطالبات حداکثری آنها نادیده انگاشته می‌شود. هتاکی هتاکان حامی موسوی در روز عاشورا که می توان آنرا نتیجه سکوت خواص بی‌بصیرت دانست اما برای آنان که مردم چشم دیدن آنها را ندارند ‌باید حجتی تمام‌کننده باشد. اکثریت مردم میلیون‌ها نفری هستند که هفته گذشته پس از هتک‌حرمت عاشورا در تهران، در سراسر کشور به فریاد آمدند. شمار آنها به شماره نمی‌آید اما مطالباتشان مشترک بود و قابل فهم برای همه. اینها حداکثر مردم هستند و شعارهایشان نیز مطالبات حداکثری مردم. اینک کسانی که اهداف خود را مطالبات حداکثری مردم می‌دانند، در برابر این حضور تاریخ‌ساز، آیا سخنی برای گفتن دارند؟ این افراد آیا خواسته مشترک همه مردم را شنیدند؟ در برابر این خواسته چه رفتاری از خود نشان دادند؟ موسوی که با صدور بیانیه‌ای، از هتاکان به عاشورای حسینی حمایت کرد!‌ آن سایه‌نشین چه رفتاری پیشه می‌کند؟!
حسین مقدم