نکته، نکته!

رضا گرمابدری
آن رذالت، دنائت و خباثتی را که در ظهر عاشورای حسینی، گروهی معدود، خائن ، بی دین و مزدور در هتک حرمت حریم فخر آسمان و زمین حضرت اباعبدالله الحسین (ع) از خود نشان دادند، آنچنان جانکاه و دردآور بود که نمی توان نوشته را پیش از عرض تسلیت مضاعف به پیشگاه ملکوتی پناه عالمیان، امام زمان (عج) آغاز کرد. پس از عرض تسلیت به آستان مقدس آن عزیز حاضر و ناظر درخصوص اتفاقات اخیر به دو نکته اشاره می شود:
1- فرافکنان: پس از آغاز فتنه انتخابات هماره عده ای بودند که سعی داشتند با اتخاذ مواضع راه راه و سایه روشن بدون آنکه تلاش جدی برای فرونشاندن این فتنه از خود نشان دهند، با آن همراهی گام به گام داشتند، در حالی که برای آنها مقدور بود تا با ابراز مواضعی روشن و استوار و اصولگرایانه موقعیت خودشان را مشخص کنند و در کاهش امید اندک دشمن سهم داشته باشند، اما متأسفانه رفتار آنها در این مدت به گونه ای بود که برداشت می شد آنها نسبت به تداوم وضعیتی که مخالفان ایجاد کرده اند بی میل نیستند. این رویه از سوی این افراد ادامه داشت تا فتنه گران در محاسبه ای کاملاً اشتباه که برآمده از نهاد پلید آنها بود، روند هتاکی روزهای اخیر را با نقض حریم عاشورا به اوج رساندند، انتظار عمومی پس از این بی حرمتی فجیع این بود که افراد مورد بحث تغییر مشی دهند و مواضع خود را کاملاً شفاف کنند، اما بر خلاف انتظار پس از این وحشیگری تمام عیار و حرمت شکنانه روش گذشته این افراد ادامه یافت و تعجب برانگیزتر از آن تداوم این مسئله این راهپیمایی عاشورائیان در سراسر کشور است. در انتقاد و مخالفت با این شیوه که دشمن را راضی و حامیان انقلاب را ناراضی می کند باید گفت: خوب است مجدداً و به منظور کشف حقیقت به این رخدادها نگریسته شود، اگر چنین شود معلوم می گردد بحث امروز دیگر انتخابات و تعدادی معترض نسبت به آن نیست، بر مبنای شواهد متعدد و بیان صریح دشمن، نظام اسلامی مجدداً مورد هجوم منافقین، سلطنت طلب ها، مارکسیست ها و بستگان اعدامی های اول انقلاب قرار گرفته که همه جانبه از سوی کشورهای غربی که کینه نظام اسلامی را در دل دارند، حمایت می شوند. ماه ها است که دشمن از موسوی، خاتمی و کروبی عبور کرده است. با حضور بی نقاب دشمن و میدان داری در ایجاد بلوا و آشوب و قتل و کشتار و یورش به مردم عزادار و خیمه امام حسین (ع) ، این افراد دیگر محلی از اعراب ندارند از این خوش خدمتی به دشمن برای آنها فقط بدنامی و تنفر ملت از آنها باقی مانده است. آیا در چنین اوضاع و احوالی باز هم باید دو پهلو سخن گفت تا جایی که برای دشمن شادکن ها مفری پیدا شود. ملتی که با حضور ده ها میلیون نفری و با آگاهی کامل به صحنه آمد و موضع خودش را در قبال دشمنان نظام و این عمال اجنبی و حمایت جانانه اش از ولی فقیه اعلام کرد به هیچ وجه این شیوه برخورد را برنمی تابد. الان همه چیز روشن و شفاف است هیچکس نمی تواند ادعا کند پرچم به اهتزاز درآمده حق و باطل را نمی بیند پرچم سومی هم وجود ندارد، اصرار بر ادامه مشی گذشته از سوی کسانی که به جای متمرکز شدن بر اصل موضوع- که همان رویارویی دشمنان نظام با این مملکت است- درصدد هستند به هر نحوی، عرصه خاکستری را برای خود حفظ کنند و مجدداً موضوع را به جغرافیای بسته و تمام شده انتخابات برگردانند و بدینوسیله چشمان تیزبین مردم هوشیار را به موضوع انحرافی متوجه کنند، نمی توانند رضایت مردم را کسب کنند. مردم با تبعیت یکپارچه از مقام معظم رهبری به عمق فتنه رسیده اند و تا ریشه آن را خشک نکنند دست بردار نخواهند بود.
2- بیانیه اخیر موسوی: اگر کسی در محتوای بیانیه شماره 17 موسوی که پس از راهپیمایی گسترده و سراسری عاشورائیان ایران در کل کشور برگزار شد که با تأخیر هم صادر گردید، دقت کند، در می یابد که گویا موسوی اخبار این حماسه ماندگار و تصاویر مربوط به آن را از همان رسانه های دروغگویی دیده که پیوسته از موسوی حمایت می کنند و جنایت های روز عاشورای آشوبگران را راهپیمایی چند میلیونی نامیدند، اگر غیر از این بود باید بیانیه موسوی متن و محتوای دیگری می داشت، اما به نظر می رسد مشاهده این حماسه ای که دشمنان نظام و موسوی را رسوا کرد از همان رسانه های دروغگو که پیوسته به دنبال پنهان ساختن حقیقت هستند، اثر خردکننده خود را بر موسوی و مشاورانش گذاشته است. بیانیه موسوی بسیار متشتت و فاقد انسجام است و ضعیف بودن مطالب درج شده و موارد ادعایی حاکی از اضطراب و آشفتگی شدید نویسنده دارد.
در بیانیه موسوی آمده است:« برای مراسم عاشورای حسینی علی رغم در خواست های فراوان، نه جناب حجت الاسلام والمسلمین کروبی اطلاعیه دادند و نه حجت الاسلام والمسلمین خاتمی اطلاعیه صادر کردند و نه بنده و دوستانم. با این وصف یک بار دیگر مردمی خداجوی به صحنه آمدند و نشان دادند که شبکه های وسیع اجتماعی و مدنی که در طول انتخابات و بعد از آن به صورت خودجوش شکل گرفته است، منتظر اطلاعیه و بیانیه نمی مانند.» گویا موسوی در هنگام نوشتن این بیانیه با خود عهد کرد فقط دروغ بنویسد، زیرا سراسر این بیانیه مملو از دروغ است. موسوی در فراز فوق از به صحنه آمدن مردم خدا جوی! در روز عاشورا سخن می گوید. کدام مردم خداجو! بودند آن چند صدنفر خائنین وطن فروش و مزدوری که سر در آخور دشمن دارند و به اقرار مریم رجوی نیروهای عملیاتی منافقین هستند و آنگونه که رسانه های شیطانی حامی موسوی نشان دادند در ظهر عاشورا موقعی که زمین و آسمان عزادار و مصیبت زده شهید کربلا بودند اقدام به شادی و پایکوبی و آتش زدن خیمه اباعبدالله الحسین (ع) کردند و روی سیاه سپاهیان عمربن سعد را سفید کردند و یا مردمی که در روز سیزدهم محرم به شکل خودجوش در عدد ده ها میلیونی در سراسر کشور به خیابان ها ریختند و نشان دادند قدم گذاشتن در راه اباعبدالله الحسین امروز منتهی به نقطه استکبارستیز حمایت همه جانبه از مقام معظم رهبری می شود. ملت ایران 30 سال است که به هر بهانه ای تنفر خودش را از استکبار اصلی ترین حامی آشوبگران و گروهک های محارب و خائن به دین و وطن اعلام می کند و موسوی با نادیده گرفتن این عزت و غیرت حسینی مردم ایران وقیحانه از آن خائنین با عنوان مردم خواجو یادمی کند. موسوی و کسانی که طی چند ماه گذشته بیشترین بهره برداری ها را از وی و علیه نظام اسلامی کردند به همراه سایر ملت ها دیدند که در روز سیزدهم محرم سال 1341 قمری ملت غیور و رشید ایران در خیابان های این کشور آنچنان سیلی بر صورت آمریکا و اذناب داخلی و خارجی اش زدند که صدای آن در واشنگتن، لندن، پاریس، تل آویو و ... به وضح شنیده شد. اهل بصیرت متوجه هستند که کار به مراحل پایانی خود رسیده است و برای موسوی و همپالگیهایش فرصتی باقی نمانده است.« ان الله یدافع عن الذین امنوا ان الله لایحب کل خوان کفور»