سال تداوم شکست های آمریکا در عراق

بسم الله الرحمن الرحیم
بصیرت:سال گذشته میلادی درحالی سپری شد که مسائل عراق همچنان در صدر اخبار رسانه های خبری جهان قرار داشت و اگرچه آمریکایی ها مدعی شدند اوضاع در عراق را تا حدودی تحت کنترل در آورده اند ولی این ادعا نمی تواند نافی این واقعیت باشد که سال گذشته میلادی نیز سال تداوم شکست های آمریکا در عراق و ادامه گرفتاری واشنگتن در باتلاق آن کشور بود.
سال میلادی گذشته در عین حال سال تلاش عراقی ها برای ایجاد زمینه خروج اشغالگران و اعاده حاکمیت ملی بر کشورشان بود. عراقی ها در تیرماه گذشته آغاز عقب نشینی نظامیان آمریکایی از شهرهای این کشور را جشن گرفتند تا به جهان این پیام را برسانند که احتیاجی به حضور این مهمانان ناخوانده ندارند و به واشنگتن نیز نشان دهند برخلاف انتظار دولت آمریکا عراقی ها نه تنها به عنوان ناجی به آنان نمی نگرند بلکه آنان را عامل اصلی فلاکت و شرایط مصیبت بار خود می دانند و برای خروج دائمی اشغالگران روز شماری می کنند.
این جشن عراقی ها البته با وقوع چندین انفجار خونبار در ماههای اخیر همراه شد تا این واقعیت مورد تاکید قرار گیرد که جشن واقعی ملت عراق زمانی است که تمامی بیگانگان از کشورشان خارج شوند.
از اینرو باید گفت که آمریکایی ها در یکسال گذشته در دو جبهه متحمل شکست شدند یعنی علاوه بر اینکه تلفات سنگینی بر نظامیان آن کشور وارد شد مجبور شدند در سایه انزجار ملت عراق و بدون اینکه به هیچ یک از اهداف خود از لشکرکشی به عراق دست یافته باشند به طرح عقب نشینی از عراق تن دهند. آمریکائی ها به همین دلیل بر توطئه های خود برای تاثیرگذاری هرچه بیشتر در صحنه سیاسی عراق افزودند تا در صورت اجبار برای خروج کامل از این کشور پایگاه هایی در داخل عراق برای ادامه نفوذ در اختیار داشته باشند. طبق توافقنامه امنیتی بغداد ـ واشنگتن خروج نیروهای آمریکایی از عراق باید تا اول زمستان سال آینده تکمیل شود.
در پی طرح زمزمه خروج نظامیان آمریکایی واشنگتن تحرکات برای باز گرداندن عناصر حزب بعث و عوامل وابسته به خود به داخل هیات حاکمه آمریکا را به شدت افزایش داد.
طرح و تکرار مقوله لزوم دستیابی عراقی ها به « دولت وحدت ملی » و فشار شدید آمریکا به بغداد برای پذیرش این طرح در همین چارچوب قرار داشت . آمریکایی ها نقشه وارد ساختن بعثی ها به حکومت را از مدتها قبل و به طور مشخص از زمان پیروزی ائتلاف شیعه در انتخابات چهار سال قبل دنبال کرده اند. زمانی که اشغالگران با پیروزی غیرمنتظره و چشمگیر شیعیان در انتخابات سراسری گذشته و متعاقب آن تشکیل دولت با اکثریت شیعه مواجه شدند و دریافتند که دولت برآمده از رای مردم دارای هویتی نسبتا مستقل و ضدآمریکایی است که با مراجع مذهبی نیز ارتباط بسیار نزدیکی دارد به انواع حیله ها برای تغییر وضعیت پیش آمده متوسل شدند ولی تاکنون این تلاش ها حاصلی نداشته است . قطعا برای آمریکایی ها پذیرش این امر بسیار دشوار بود که با صرف هزینه های سنگین نظامی و مالی جریانی بر سر کار باشد که مطیع و سرسپرده آمریکا نباشد. با اینحال شرایط بسیار دشواری که در عراق دچار آن شدند امکان مانور و فراغ بال را از آنها گرفت . این باتلاق آنچنان عمیق شد که آمریکایی ها را واداشت تنها فقط به خروج آبرومندانه از آن بیندیشند.
دولت بوش با محاسبات کاملا ناشیانه آمریکا را در باتلاقی بسیار مخوف گرفتار ساخت و مقامات واشنگتن به این جمع بندی رسیدند که درصورت غفلت در عراق با وضعیتی به مراتب بدتر از ویتنام روبرو خواهند شد.
اساسا روی کار آوردن باراک اوباما با شعارهای صلح طلبانه و ادعای ایجاد تغییر به همین خاطر بود که وی بتواند زمینه خروجی آبرومندانه از عراق را برای آمریکا فراهم سازد. ضمن اینکه دولتمردان آمریکا در داخل نیز به شدت تحت فشار افکار عمومی قرار داشتند و روز به روز بر اعتراضات و خشم آمریکایی ها که هم مال و هم سربازان این کشور را در راه جنگی بیهوده از دست می دادند افزوده می شد. از اینرو سیاست گزاران آمریکا در صدد برآمدند با طرح صلح طلبی و خروج نیروهای آمریکایی از عراق از زبان اوباما این فشارها را خنثی سازند. البته باید در نظر داشت طرح خارج ساختن نیروها از عراق تاکنون تنها محدود به عقب نشینی نیروهای آمریکایی از شهرهای بزرگ محدود بوده است و به جز چند هزار نیرویی که اخیرا اوباما دستور انتقال آنان را از عراق به افغانستان صادر کرد 130 هزار نظامی دیگر این کشور همچنان در خاک عراق حضور دارند و با توجه به ماهیت امپریالیستی آمریکا بسیار بعید است واشنگتن این نیروها را بدون دستیابی به امتیازاتی اساسی از عراق خارج سازد.
درحالی که باراک اوباما در دیدار ماه گذشته خود با نوری مالکی نخست وزیر عراق بر پایبندی واشنگتن به تعهدش در خارج ساختن نیروهای آمریکایی در موعد مقرر یعنی آخر سال 2010 میلادی تاکید کرد برخی مقامات آمریکایی از جمله وزیر دفاع آن کشور اعلام کرده اند درصورت لزوم نیروهای آمریکایی حتی پس از پایان مهلت مقرر در عراق باقی خواهند ماند.
اشغالگران در سال میلادی گذشته توطئه های متعددی را برای تداوم حضور مستقیم و غیرمستقیم خود در عراق شکل دادند که قطعا این گونه توطئه ها در سال جدید نیز با توجه به اینکه سال آخر حضور نظامی آمریکایی ها در عراق اعلام شده است افزایش خواهد یافت و این واقعیت هوشیاری بیشتر مردم عراق و وحدت در میان گروهها و جناح های سیاسی این کشور را می طلبد.