آشنایی با جنگ نرم (بخش هشتم)

آمریکا دشمن اصلی در جنگ نرم علیه جمهوری اسلامی به حساب می آید. در واقع مدیریت اصلی مقابله نرم با جمهوری اسلامی در دستان آمریکا بوده و بر همین اساس کارگزاران اصلی جنگ نرم را باید در این کشور جست وجو نمود. در ایالات متحده آمریکا بیش از 1700 کانون و مرکز وجود دارد که عمدتاً فعالیت آنان به صورت نرم افزاری علیه کشورهای غیر همسو با آمریکا به ویژه جهان اسلام می باشد. این مراکز و کانون های تفکر و مطالعاتی راهبردی را می توان به دو دسته عمده تقسیم کرد.
الف- مراکز و کانون های مطالعاتی و نظریه پردازی برای تصمیم سازی
این کانون ها بیشتر به مطالعه و شناخت کشور هدف پرداخته و براساس وضعیت شناسی از جامعه هدف ایده پردازی کرده و تصمیم سازی می نمایند. مهمترین مراکز و کانون های تفکر از این دست که در شرایط کنونی فعالیت های مطالعاتی خود را بر روی ایران متمرکز نموده اند،عبارتند از:
1- کمیته خطرجاری
این کمیته در سال 1950 میلادی تأسیس شد و پس از یک دوره تعلیق فعالیت در سال 1970 مجدداً شروع به کار کرد. مأموریت اصلی این کمیته در اوج جنگ سرد در قبال بلوک شرق و شوروی سابق، اعمال دیپلماسی سیاه و فروپاشی از درون بود.
کمیته خطرجاری بعد از فروپاشی شوروی سابق، فعالیت های خود را در مورد ایران متمرکز ساخته است.
آقای مارک پالمر، سفیر سابق آمریکا در مجارستان مدیر این کمیته می باشد. پالمر را باید یکی از استراتژیست های آمریکا دانست که در سوابق خود دستیاری چند رئیس جمهور و مدیریت موسسه سابان را دارد. این موسسه یکی از مراکز اصلی برنامه ریزی برای انقلاب های مخملی در جهان به شمار می آید. سیاست پژوهی و تئوری پردازی در راستای فروپاشی از درون محور اصلی فعالیت و اقدامات این کمیته است. سیاست سازی فروپاشی از درون، سیاست سازی انقلاب های مخملی در جهان و سیاست سازی چگونه باید با ایران روبه رو شد از مهمترین اقدامات کمیته خطرجاری به حساب می آید.
گزارش کمیته خطرجاری باعنوان «ایران و آمریکا، رهیافت جدید» در بردارنده 15 توصیه در راستای براندازی نرم جمهوری اسلامی ایران است. این 15 توصیه عبارتند از:
1- ایران مانع تحقق منافع آمریکا در منطقه است باید با تضعیف اقتصاد ایران و دامن زدن به اختلافات درونی جلوی افزایش قدرت ایران را گرفت.
2- ایران باید در صدر سیاست خارجی آمریکا قرار گیرد و همه نیروها برای پیاده سازی این استراتژی بسیج شوند.
3- دامن زدن به نافرمانی مدنی در تشکل های دانشجویی و نهادهای غیر دولتی و صنفی از ابزارهای مهم فشار بر ایران است.
4- باید برای برقراری ارتباط با مردم ایران به دنبال بازگشایی سفارت آمریکا در تهران باشیم.
5- باید شبکه های متعدد رادیو تلویزیونی را برای ایرانیان تدارک دید و پیام های خود را با پیشرفته ترین تکنولوژی روز به دست مردم ایران برسانیم.
6- در تعامل و گفت وگو با ایران باید سراغ رهبران با نفوذ و تأثیرگذار رفت.
7- درباره فعالیت های هسته ای ایران باید چند جانبه عمل کرد و اولویت اعمال فشار دیپلماسی است.
8- حمایت از اپوزیسیون از عوامل موثر برای تغییر رژیم ایران است.
9- باید NGO های هوادار آمریکا را فعال کنیم. دعوت از فعالان جوان ایرانی به خارج کشور برای شرکت در سمینارهای کوچک در این راستا جواب می دهد.
10- سفارتخانه های دیگر کشورها در تهران می توانند به ما کمک کنند. حضور در جلسات محاکمه، درخواست مشترک برای آزادی زندانیان، کمک مالی به خانواده های زندانیان و گروه های مخالف بسیار موثر است.
11- تضعیف سرویس های اطلاعاتی، امنیتی و نظامی ایران باید در دستور کار قرار گیرد.
12- سرویس های امنیتی و قضایی و متحدانش باید در همکاری با سازمان های حقوق بشر به جمع آوری مدارک و شواهدی در متهم کردن مسئولان ایرانی به نقض حقوق بشر اقدام کنند.
13- گفت وگو با دولت ایران هم باید در دستور کار باشد و نسبت به این تعامل ابراز علاقه کنیم.
14- باید رهبران ایران را وادار کرد یا از قدرت سیاسی به صورت مسالمت آمیز کناره بگیرند، یا از تندروهایی مانند احمدی نژاد حمایت نکنند. باید با اعمال تحریم های اقتصادی و فشار رسانه ای، زمینه روی کار آمدن جریان اصلاح طلب هوادار غرب را در ایران فراهم ساخت تا دیگر امکان روی کارآمدن تندروهایی مانند احمدی نژاد برای همیشه از بین برود.
15- باید قدرت بسیج و سپاه را از میان برد.
در شماره های بعدی معرفی دیگر مراکز و کانون های تفکر جنگ نرم پی گرفته می‌شود.