... و بار دیگر نیل / حسین شریعتمداری
2- مروری به تاریخچه اشغال فلسطین و تشکیل رژیم غیرقانونی اسرائیل، نشان می دهد که این رژیم- با حمایت مستقیم آمریکا و اروپا- هرگاه فرصتی یافته و شرایط را مناسب تشخیص داده از تجاوز به کشورهای همسایه با هدف اشغال اراضی جدید خودداری نکرده است. جنگ ژوئن 1967 با همین هدف صورت پذیرفت و اراضی اشغال شده در تصرف رژیم صهیونیستی باقی ماند و کشورهای مصر، اردن و سوریه که در جنگ 6روزه شرکت داشته و هریک بخشی از سرزمین خود را از دست داده بودند امیدی به بازپس گیری آن نداشتند. چند سال بعد، انور سادات رئیس جمهور معدوم مصر، در معاهده کمپ دیوید به سازشی ذلت بار تن داد تا بخشی از صحرای سینا را به طور مشروط و به بهای خیانت آشکار به مردم فلسطین از رژیم صهیونیستی بازپس گیرد... اردن تحت حاکمیت ملک حسین که با اسرائیل همراهی فراوانی داشت و برای خوشامد صهیونیست ها واقعه «سپتامبر سیاه» را آفریده و آوارگان و پناهندگان فلسطینی را قتل عام کرده بود، اصراری به بازپس گیری کرانه باختری رود اردن نداشت و سوریه با رهبری حافظ اسد اگرچه تسلیم رژیم صهیونیستی نشده بود ولی برای پس گرفتن بلندی های جولان هیچ راه حلی پیش روی نمی دید و...
3- اواسط دهه 70 میلادی- چند سال قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، یاسر عرفات رهبر ساف- سازمان آزادیبخش فلسطین- که برای سخنرانی به مجمع عمومی سازمان ملل رفته بود، شاخه زیتونی به نشانه صلح و تفنگی به نشانه مقاومت در دست گرفت. بعد از پایان سخنرانی عرفات، نماینده وقت آمریکا در سازمان ملل متحد به همتای اسرائیلی خود گفته بود؛ «وقتی شاخه زیتون را در دست ابوعمار دیدم، متوجه شدم که تفنگ او نیز فشنگ ندارد»! و حق با او بود، چرا که سخن از صلح بر زبان یاسر عرفات، یعنی پذیرش اشغال فلسطین و نهایتا- آن گونه که بعدها معلوم شد- دریوزگی یک دولت فلسطینی تحت اشغال و قیمومت اسرائیل، یعنی همان غزه و اریحا که به یک اردوگاه فلسطینی بیشتر شبیه بود تا یک دولت!
4- ساخت دیوار حائل در فلسطین اشغالی به هزارویک دلیل محکوم است و اصلی ترین دلیل آن که، فلسطین متعلق به صهیونیست ها نیست... اما، این سکه روی دیگری هم دارد... صهیونیست هایی که داعیه تسلط بر سرزمینی به وسعت از «نیل تا فرات» را داشتند و تصویر این آرزو را بر پرچم خود نشانده اند، امروزه از ترس انتفاضه به دور خود دیوار بتونی می کشند... آیا این عبرت انگیز نیست؟
5- امام خمینی (ره) با اعلام این که اسرائیل باید از صفحه روزگار محو شود، همه نامعادلات موجود درباره فلسطین اشغالی را زیر و رو کرد، بعدها «ابا ابان» وزیر خارجه وقت اسرائیل به هنگام پیروزی انقلاب اسلامی در مصاحبه با یونایتدپرس، به پیش بینی خود افتخار! کرد که در آستانه پیروزی انقلاب گفته بود اگر خمینی پیروز شود، در منطقه زلزله عظیمی به وقوع می پیوندد و تاکید کرده بود که این زلزله بیش از همه اسرائیل را می لرزاند.
تاکید حضرت امام (ره) بر ضرورت محو اسرائیل از جغرافیای سیاسی جهان، ضمن آن که از پشتوانه حقوقی و سیاسی مستحکمی برخوردار بود، برای ملت های مسلمان، تکلیف آفرین نیز بود. اعلام این نظر از سوی حضرت امام (ره) راه هرگونه سازش با اسرائیل را - چه از سوی سران عرب و چه برخی گروه های فلسطینی- سد کرد و در همان حال مقاومت و جهاد را به عنوان تنها راه نجات فلسطین، پیش روی نهاد.
فتحی شقاقی، رهبر شهید جهاد اسلامی فلسطین می گفت؛ امام خمینی به ما نشان داد که می توانیم اسرائیل را نابود کنیم...
6- تعیین روز قدس و دعوت از همه ملت های مسلمان برای راهپیمایی در این روز ضربه خردکننده دیگری بود که حضرت امام (ره) بر پیکر رژیم صهیونیستی و حامیان آمریکایی و اروپایی آن وارد آورد. حضرت امام (ره) با تعیین روز قدس، مسئله فلسطین را از سر میزهای مذاکره بی حاصل سران سازشکار عرب، به میان توده های عظیم مردم کشیدند و موضوع اشغال فلسطین را که غرب اصرار داشت آن را یک مسئله داخلی میان «اعراب و اسرائیل» معرفی کند، به یکی از اصلی ترین مسائل جهان اسلام تبدیل کردند.
7- بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، مردم مظلوم فلسطین- به قول گراهام فولر- احساس کردند که دیگر تنها نیستند و پشتوانه ای به عظمت جهان اسلام و با پرچمداری ایران اسلامی را که سازش ناپذیر است، به همراه خود دارند... و انتفاضه با این نگاه شکل گرفت.
8- امام راحل ما (ره) با تعیین روز قدس و برپایی تظاهرات سراسری علیه رژیم صهیونیستی، فرصت فرافکنی در جهان اسلام را از آمریکا و متحدانش سلب کرده و اجازه نداد سران سازشکار برخی از کشورهای عربی، به بهانه این که بلندگوی ملت های مسلمان هستند، داده ها و خواسته های دشمنان تابلودار اسلام را به نمایندگی از سوی توده های عظیم مسلمان بر زبان آورند، چرا که همه ساله در روز قدس، ملت های مسلمان آشکارا بر خواسته اصلی خود که نابودی رژیم صهیونیستی است اصرار می ورزند و محو اسرائیل از جغرافیای سیاسی جهان را به عنوان تنها راه نجات فلسطین اعلام می کنند.
9- این روزها، آمریکا و متحدانش پروژه ای با عنوان کنفرانس صلح خاورمیانه را تدارک دیده اند که قرار است ماه آینده میلادی- نوامبر .2007آبان و آذر1386- با حضور برخی از سران سازشکار عرب- و از جمله محمود عباس عامل خودفروخته دولت خودگردان- در واشنگتن برپا شود.
بدیهی است فریادهای مرگ بر اسرائیل و مرگ بر آمریکای ملت های مسلمان در تظاهرات روز قدس امسال- فردا- به سران سازشکار و خودفروخته عرب اجازه نمی دهد که در کنفرانس واشنگتن، خواسته دیگری را به نمایندگی از سوی ملت های مسلمان مطرح کنند.
10- تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، رژیم اشغالگر قدس برای مذاکره با سران کشورهای اسلامی اهمیت فراوانی قائل بود و به گواهی اسناد و سوابق مربوط به اینگونه مذاکرات، آمریکا و اروپا برای گردهمایی مشترک سران کشورهای عربی با مقامات اسرائیلی تلاش گسترده ای می کردند. اما، نکته درخور توجه این که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و ابتکارات الهی امام راحل (ره) که به تحول بنیادین در ماهیت مبارزات فلسطینی ها و تشکیل انتفاضه منجر شد، آسیاب اینگونه مذاکرات، در جهتی معکوس می چرخد. با این توضیح که آمریکا و اسرائیل اگرچه کماکان برای مذاکره میان سران عرب و اسرائیل تلاش می کنند ولی هرگاه این مذاکرات به نقطه تعیین کننده ای می رسد و پای تصمیم به میان می آید، اسرائیلی ها به بهانه ای مذاکرات را ناتمام می گذارند؟ چرا...؟! پاسخ را از زبان آریل شارون- نخست وزیر سابق و معدوم رژیم صهیونیستی- بشنوید. شارون بعد از ناتمام ماندن مذاکرات مادرید به خبرنگاران گفته بود، «تصمیم هایی که در این مذاکرات اتخاذ می شوند، ضمانت اجرایی چندانی ندارند». شارون سؤال بعدی خبرنگار روزنامه آمریکایی یو.اس.ای تودی را که خواستار توضیح بیشتری بود، بی پاسخ گذاشت و تلاش کرد فقدان ضمانت اجرایی تصمیمات اتخاذ شده در مذاکره با سران عرب را به فقدان اراده جدی در میان آنها نسبت دهد ولی واقعیت چیز دیگری بود که روزنامه اسرائیلی «معاریو» به آن اشاره کرد. مضمون گزارش معاریو این بود که تصمیم درباره پایان دادن به فعالیت انتفاضه برعهده سران عرب نیست، بلکه انتفاضه راه و بستر تصمیم گیری جداگانه ای دارد. به بیان دیگر مذاکره و نهایتاً سازش با سران عرب یعنی کسانی که نقشی در انتفاضه ندارند، به مفهوم انعقاد پیمان دوستی میان اسرائیل و کسانی است که پیش از آن هم با یکدیگر دشمن نبوده اند!
11- امام راحل ما (ره) خطاب به مردم می فرمودند که «فریادهای مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل» شما، مرگ آمریکا و اسرائیل را درپی دارد. به شرایط امروز رژیم اشغالگر قدس بنگرید. شکست در جنگ 33 روزه با حزب الله، دیوار حائل، پیروزی حماس با شعار نابودی اسرائیل، روند معکوس مهاجرت یهودیان، فرار نظامیان اسرائیلی از ارتش، افزایش نفرت مردم اروپا و آمریکا از صهیونیست ها که پیش از این حامی آنها بودند، گسترش یأس و ناامیدی از آینده در میان ساکنان شهرک های یهودی نشین- براساس نظرسنجی جروزالم پست- گسترش و شتاب فزاینده انتفاضه و...
12- و بالاخره، دو نوار آبی رنگ پرچم اسرائیل را می توان به یک نوار کاهش داد...رود نیل و غرق دوباره صهیونیست ها که دنباله فرعون هستند در مقابله با موسی علیه السلام.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
