اشغال نظامی به بهانه امداد رسانی !

بسم الله الرحمن الرحیم
بصیرت:ابعاد زلزله مهیب و ویرانگر هائیتی روز به روز بیشتر آشکار می شود و اکنون بیم آن می رود که شمار تلفات این حادثه تا 200 هزار نفر افزایش یابد . وارد آمدن چنین تلفاتی بر کشوری کوچک با جمعیتی حدود 8 5 میلیون نفر یک فاجعه بزرگ به شمار می رود و نکته مهم این است که شیرازه امور کاملا در این کشور فقیر از هم پاشیده و عملا دولتی در این کشور وجود ندارد که بتواند اوضاع را سروسامان بدهد.
اگرچه این سردرگمی و آشفتگی مصیبت های مردم فقیر و مستاصل این کشور را مضاعف کرده است ولی به نظر می رسد برای قدرت های استعمارگر به ویژه آمریکا این آشفتگی فرصتی استثنائی است تا با استفاده از آن سیاستهای استعماری و اهداف مداخله جویانه خود را پیگیری کنند.
هنوز هزاران ساختمان در شهر مصیبت زده پورتوپرنس مرکز حکومت هائیتی دست نخورده مانده و دهها هزار نفر همچنان زیر آوار قرار دارند . وضعیت و شرایط بازماندگان زلزله نیز به شدت رقت بار و وخیم است . در همین حال آمریکا حدود 18 هزار تفنگدار خود را به بهانه امدادرسانی در این کشور مستقر کرده بدون اینکه این نیروها اقدامی قابل ذکر برای زلزله زدگان انجام دهند. اعزام این تعداد نیرو به کشوری کوچک که کمتر از 28 هزار کیلومتر مربع مساحت دارد به هر بهانه ای که باشد مفهومی غیر از اشغال نظامی ندارد . واقعیت این است که آمریکا از 20 سال قبل در هائیتی مداخله کرده است و در پیگیری این سیاست از مداخله سیاسی و اعمال نفوذ دیپلماتیک تا اعزام هزاران نیروی نظامی به این کشور پیش رفته است .
آمریکایی ها در سایه این رفتار به هائیتی به عنوان حیات خلوت خود نگریسته اند. از نظر دولتمردان آمریکائی ایجاد یک جای پای دائمی در این کشور آمریکای جنوبی و در دوره ای که گرایشات ضد آمریکایی در این منطقه به سرعت درحال گسترش است حیاتی می باشد. بیهوده نبود که بلافاصله پس از وقوع زلزله دولت آمریکا به سرعت بسیج شد و روحیه انسانی آمریکایی ها به اصطلاح تحریک شد و آنها همه قدرت خود را برای « کمک رسانی » به هائیتی به حرکت در آوردند. همسر اوباما حسابی ویژه برای هائیتی باز کرد و اوباما بیل کلینتون و جورج بوش دو رئیس جمهور سابق را به کاخ سفید فرا خواند تا مثلا به کمک مردم هائیتی بشتابند. اما علیرغم این ظاهرسازی ها پس از گذشت اندک زمانی با مشخص شدن چگونگی حضور و آرایش ارتش آمریکا در هائیتی روشن شد که واشنگتن در پوشش این به اصطلاح انسان دوستی اهداف فراتری در سر می پروراند. این فرصت طلبی واشنگتن با واکنش های گسترده ای در کشورهای جهان مواجه شده است . ونزوئلا نیکاراگوئه و بولیوی به عنوان همسایگان هائیتی رسما به آمریکا اعتراض و بر این نکته تاکید کرده اند که بسیاری از نیروهای آمریکایی در هائیتی در هیچ عملیات امدادی شرکت ندارند نه جان کسی را نجات می دهند و نه زیر آوارها را جستجو می کنند. این کشورها ابراز نگرانی کرده اند که این حضور اشغالگرانه آمریکا در هائیتی دائمی شود.
رفتار مشکوک و غیرقابل توجیه آمریکا در حضور نظامی گسترده در هائیتی حتی اعتراض فرانسه را نیز برانگیخته است . البته این بدان معنی نیست که فرانسوی ها دلشان به حال ملت هائیتی و تمامیت ارضی این کشور می سوزد بلکه از آن بیم دارند که در قضیه اخیر سر آنها بی کلاه بماند چرا که فرانسوی ها به دلیل سالها سابقه استعماری در هائیتی گستاخانه برای خود در این منطقه حق آب و گل قائلند.
تامل در حوادث دو دهه اخیر در این منطقه و سیاستها و اقدامات آمریکا نشان می دهد که واشنگتن تاچه حد به بهانه ای برای حضور نظامی در این کشور نیازمند بوده است .
امریکایی ها پس از دو دوره اشغال هائیتی در سالهای 1294 و 1313 در سال 1373 نیز به بهانه حمایت از ژان « برترانداریستید » رئیس جمهور این کشور که در پی کودتا برکنار شده بود با 20 هزار نیرو به هائیتی لشکرکشی کردند و جالب است که در سال 1382 با اعزام نیرو اریستید را مجبور کردند از قدرت کناره گیری کند و دولتی دست نشانده در آن کشور مستقر ساختند که تا سال 1385 بر هائیتی حکومت کرد . این دولت دست نشانده آمریکا در سال 1385 به دنبال اوج گیری اعتراضات مردمی ساقط شد و « رنه پروال » از متحدین اریستید با رای مردم برگزیده شد که این اتفاق به مذاق آمریکا خوش نیامد. گرایشات « پروال » با حکومت های سوسیالیستی که در یک دهه اخیر در آمریکای جنوبی بر سر کار آمده اند همسویی دارد که این مسئله بر انگیزه و علاقه آمریکا برای حضور نظامی اخیرش در هائیتی افزوده است .
با توجه به تحولات اخیر تردیدی باقی نماند که آمریکائیها درصدد گرفتن ماهی مقصود از آب گل آلود در هائیتی هستند.
نماینده ویژه آمریکا در سازمان ملل ضمن تایید تلویحی اشغال هائیتی توسط نظامیان آمریکایی تاکید کرد که این نیروها تا مدت طولانی در هائیتی خواهند ماند . مسئول برنامه غذایی سازمان ملل نیز اعلام کرد اکثر 200 پروازی که روزانه به هائیتی انجام می شود نه برای خدمات امدادی بلکه برای انتقال نظامیان آمریکایی است .
گرچه مقامات آمریکایی در واکنش به انتقادات بین المللی مدعی هستند که هدف آنها اشغال هائیتی نیست ولی هم سابقه سوآمریکا در این کشور و هم لشکرکشی گسترده کنونی آمریکا تردیدی در این موضوع باقی نمی گذارد که واشنگتن هائیتی را به بهانه کمک رسانی به اشغال در آورده است و تنها چیزی که می تواند نگرانی جهانی را از این حرکت فرصت طلبانه آمریکایی ها رفع کند خروج سریع نظامیان از این کشور است که با توجه به شواهد موجود این اتفاق بسیار بعید است .