مانور غرب در میدان میانمار / نادر مهتدى

بحران میانمار تحت تاثیر دخالت کاخ سفید و کشورهاى اروپایى دامنه گسترده اى یافته است.مخالفان دولت میانمار سعى دارند با ادامه راهپیمایى در رانگون حکومت این کشور را سرنگون سازند.واشنگتن و اتحادیه اروپا نیز در راستاى افزایش قدرت مانور خود در معادلات سیاسى و اقتصادى خاوردور این بحران را به بهانه هاى مختلف هدایت مى کنند.نکته جالب توجه در این میان،برخورد متفاوت غرب و کشورهایى مانند چین و روسیه در قبال این بحران است.پکن و مسکو سعى دارند حوادث میانمار را در قالب حوادثى داخلى تجزیه و تحلیل نمایند.البته دلیل این نوع رویکرد به طور کامل مشخص است.مقامات چینى و روسى نسبت به اهداف واشنگتن در ماوراى بحران میانمار آگاه هستند.

اخیرا سفیر چین در سازمان ملل در نشست شوراى امنیت با اشاره ضمنى به تلاش آمریکا و انگلیس براى تسویه حساب با میانمار در این شورا تصریح کرد که هر گونه اقدام شوراى امنیت باید براى تسهیل کار دفاتر دبیر کل و نه تاثیر و تضعیف آن باشد.”

آمریکا و انگلیس با بهره‌گیرى از تحولات داخلى اخیر در میانمار مى‌کوشند تا نزاعهاى کهنه سیاسى خود را با این کشور آسیایی، این بار به صحن شوراى امنیت بکشاند و تحریمهاى تازه‌اى را علیه رانگون تصویب کنند.

“وانگ گوانگیا” سفیر چین خطاب به اعضاى شوراى امنیت گفته است که کشورش با کشور همسایه میانمار رابطه طولانى دارد و ابراز امیدوارى کرد که این کشور زودتر به ثبات، پرباری، نظم و پیشرفت دموکراتیک برگردد.

بر اساس آنچه سفیر پکن در شوراى امنیت سازمان ملل متحد گفته است،چین بى‌نظمیهاى اخیر در میانمار را دنبال مى‌کند و از همه گروهها مى‌خواهد تا حداکثر خویشتندارى را پیشه کنند تا ثبات و پیشرفت دموکراتیک از طریق صلح آمیز ایجاد شود.

وانگ تاکید کرده است که در هر حال وضعیت فعلی، خطرى براى صلح و امنیت ملى یا منطقه‌اى ندارد، آینده در دست مردم و دولت میانمار است که از طریق گفتگو و مشورت کار کنند.

این جمله وانگ بیانگر رد صلاحیت شوراى امنیت براى بحث درباره موضوع میانمار بود. شوراى امنیت فقط در مسائلى مى‌تواند وارد عمل شود که احساس گردد آن مسئله صلح و امنیت جهانى را برهم خواهد زد. آمریکا و انگلیس با نادیده گرفتن این اصل بدیهى بارها از این شورا براى تسویه حساب با کشورهاى مخالفت سیاستهاى استکبارى خود بهره گرفته‌اند.

برخى تحلیلگران مسائل سیاسى مى‌گویند واشنگتن و لندن که به شوراى امنیت به مثابه وزارتخانه‌هاى جنگ کشورشان مى‌نگرند، جایگاه این نهاد را که عملا باید تامین‌کننده و تضمین‌کننده صلح در عرصه جهانى باشد تا حد پمپاژکننده نفرت و جنگ در عرصه جهانى و مکانى براى تسویه حساب با کشورهاى غیرهمسو پایین آورده‌اند.

“زلماى خلیل زاد” سفیر دولت بوش در سازمان ملل اخیراً به خبرنگاران گفته بود که واشنگتن و لندن مصر هستند که میانمار را تحریم کنند و از دیدگاه ما میانمار نه تنها باید در شوراى امنیت بلکه در خارج از شورا نیز تحریم شود.

در نهایت اینکه واشنگتن و اتحادیه اروپا نسبت به بحران فعلى بوجود آمده در میانمار در قالب یک فرصت جهت افزایش قدرت مانور خود در اطراف پکن مى نگرند.تقابل دیدگاه هاى روسیه و چین با ایالات متحده آمریکا و انگلستان و سکوت معنادار فرانسه در این میان از نکات دیگرى هستند که در این مجال باید مورد بحث و بررسى قرار گیرند.