ترور صهیونیسم را به کام مرگ می‌کشاند

1- اعتقاد به ترور در اندیشه صهیونیسم
فرمان هفتم از پروتکل صهیونیسم تأکید بر سیاست ترور و ایجاد وحشت است. صهیونیست ها از دیرباز اعتقاد داشتند برای دستیابی به اهداف شان باید از ترور استفاده کنند. تاریخ صهیونیسم به ویژه از زمانی که سران آن تصمیم گرفتند با غصب یک سرزمین برای خود دولت تشکیل دهند پر است از اقدامات تروریستی که در بعضی مواقع تبدیل به کشتارهای فجیع و بسیار دردناک شده است. صهیونیست ها از زمانی که وارد فاز ترور به شکل حرفه ای شدند پنج گروه را مورد هدف قرار دادند. موفقیت هایی که بعضاً از ناحیه ترورها برای آنها حاصل می شد، اعتقاد آنها به امر ترور را محکم تر و آنها را برای ادامه ترور راغب تر می کرد. فلسطینی های مظلوم و بی پناه در صدر گروه های پنجگانه ای بودند که هدف ترور صهیونیست ها قرار داشتند. غصب سرزمین های فلسطینیان که با ترور گسترده آنها همراه بود، در نهایت منجر به این شد که صهیونیست ها باور کنند ترور مهمترین سلاح برای رسیدن به اهداف و خواسته ها است. این باور شیطانی در دورانی نزد صهیونیست ها ریشه می دوانید و محکم می گردید که ملت مظلوم فلسطین ترور می شدند و توان پاسخ دادن به آن را نداشتند، اما به تدریج با بیداری ملت فلسطین و بسته شدن نطفه مقاومت در روح و جان آنها وضعیت با آنچه که صهیونیست ها دنبال می کردند بسیار متفاوت شد تا جایی که انجام ترور نه می توانست رعب گذشته را ایجاد کند و نه می توانست یک موفقیت تلقی شود و نه می توانست بدون هزینه باشد.
2- تحریک فلسطینی ها
کشتار مردم فلسطین و ترور رهبران آنها برخلاف تصور صهیونیست ها این مردم را نه تنها مرعوب و سرکوب نکرد، بلکه برعکس آنها را به فکر چاره جویی انداخت تا جایی که چنانچه بررسی صورت گیرد و در آن علل و انگیزه های مقاومت مردم فلسطین دنبال شود کشتار و ترور از اصلی ترین علل و انگیزه بخش ترین عوامل خواهد بود. به عبارتی دوره وحشت آفرینی ترور کوتاه است، اما اقداماتی که برای مقابله با آن شکل می گیرد می تواند درازمدت و کوبنده باشد. با ترور هر رهبر فلسطینی این ملت برای ادامه مقاومت و مبارزه بیشتر تحریک شدند و توانستند بخش های جدیدی از ملت فلسطین را با خود همراه و هم عقیده کنند. ترور بی گناهان و رهبران فلسطینی گروه های بیشتری از مردم فلسطین را به درون حلقه عظیم مقاومت علیه صهیونیسم سوق داد. در شرایط حاضر برخلاف سال های گذشته فلسطینی ها به عنوان یک ملت که تک تک فلسطینی ها از اعضای آن محسوب می شوند، در مقابل صهیونیست ها ایستاده و مبارزه می کنند و این ناشی از تحریکات روحی و روانی ترور رهبران فلسطین است و صهیونیست ها تاکنون نتوانسته اند برای آن چاره ای بیندیشند.
3- مشروعیت بخشیدن به واکنش فلسطینی ها
صهیونیست ها پس از سال های طولانی که از اقدامات تروریستی آنها می گذرد، نتوانسته اند به بازخوانی واقع بینانه آثار و پیامدهای ترور بپردازند. با پدید آمدن اراده مقاومت و مبارزه علیه صهیونیست ها در جمع فلسطینیان ، ترور رهبران فلسطین نمی تواند برای صهیونیست ها کارکرد سال های دور را داشته باشد. در حال حاضر مردم فلسطین ملتی را شکل داده اند که یکپارچه و قاطعانه مقابل رژیم صهیونیستی قرار گرفته و اعلام کرده تا احقاق تمامی حقوق خود دست از مبارزه برنمی دارند. طبیعی است چنین ملتی تمامی راه های مبارزه و عقب راندن دشمن و بازداشتن آن از ادامه ترورها را بیازماید، اما آنچه که در شرایط جدید می تواند برای صهیونیست ها دردسرآفرین شود خروج مقوله ترور از مسیر یک سویه است. فلسطینی ها یاد گرفته اند که با صهیونیست ها مقابله به مثل کنند و اقدامات تروریستی آنها را بدون پاسخ نگذارند. واکنش فلسطینی ها به اقدامات تروریستی صهیونیست ها می تواند از جنس رفتار صهیونیست ها باشد، اما نه با عنوان ترور بلکه با عنوان دفاع مشروع و مقابله به مثل. ترورهای انجام گرفته از سوی صهیونیست ها از نظر حقوقی و اخلاقی کاملاً محکوم و ناشی از ددمنشی آنها است، اما پاسخ فلسطینی ها به آنها چون واکنشی و دفاعی است حمایت عمومی را به همراه خواهد داشت و هیچ کس نمی تواند آن را محکوم کند و به خاطر آن فلسطینی ها را مورد سرزنش قرار دهد. چنانچه صهیونیست ها از ترور دست برندارند و به این رفتار حیوانی ادامه دهند، رویارویی ملت فلسطین با آنها وارد مرحله جدیدی خواهد شد که صهیونیست ها از تصور آن هم عاجزند. دنیا کاملاً از آمادگی پذیرش مقابله به مثل مشروع فلسطینی ها در برابر جنایات صهیونیست ها برخوردار است و صهیونیست ها باید انتخاب کنندگان عاقلی باشند در غیر این صورت تاوان سختی پرداخت خواهند کرد.
4- بدنام کردن کشورهای همسو
برخی از کشورهای غربی از ابتدای غصب سرزمین فلسطینی ها توسط صهیونیست ها، از غاصبان صهیونیست حمایت کردند. این حمایت که در چارچوب سیاست خارجی آن کشورها دیده شده بود، برای آنها بی دردسر و بی هزینه هم نبود. این کشورها به واسطه تعهدی که نسبت به حمایت از صهیونیست ها داشتند، ناچار بودند از اقدامات وحشیانه و ضد انسانی آنها از جمله ترور و جنایت در حق بی گناهان نیز حمایت کنند. البته این کشورها برای دور نگه داشتن خود از پیامدهای سنگین حمایت از جنایات صهیونیست ها روش هایی را انتخاب می کردند که در قضاوت افکار عمومی کمتر نقد شوند و مورد اتهام قرار گیرند، لکن چنین رفتاری نمی توانست پرونده آنها را در رابطه با حمایت از صهیونیست ها پاک نگه دارد. در ترور «المبحوح» این اتفاق بسیار بی پرده تر افتاد و حضور قطعی 11 تروریست با پاسپورت های اروپایی در ارتباط با ترور «المبحوح» کار را بر این کشورها سخت کرده است. واکنش شتابزده و افکاری آنها به خبر پلیس دبی که اعلام کرد 11 نفری که در ترور «المبحوح» دست داشته اند، دارای گذرنامه های اروپایی بودند، نتوانست بار سنگین مشارکت این کشورها در ترور «المبحوح» را سبک کند، بنابراین این گروه از کشورهای غربی هم متهم هستند و باید تاوان این مشارکت را در نزد افکار عمومی خود و دیگر ملت ها بپردازند. معلوم نیست کشورهای غربی که مردم شان این روزها نظر مثبتی نسبت به رژیم صهیونیستی و اقدامات ضد انسانی اش ندارند، تا چه زمانی حاضر هستند بابت حمایت از این رژیم جعلی خسارت بپردازند، آنچه که معلوم است اینکه آنها برای مدت زیادی نمی توانند بر این مشی ادامه دهند.
5- محکومیت در نزد افکار عمومی جهان
ابتدایی که صهیونیست ها به ترور روی آوردند، خود را در فضای تبلیغاتی که به شکل جعلی و تصنعی دلالت بر مظلومیت آنها می کرد، پنهان کردند. بعدها نیز رسانه های جهانی که غالباً در اختیار صهیونیست ها بود، اجازه نمی دادند مردم جهان از واقعیت های حاکم میان صهیونیست ها و مظلومان فلسطین آگاه شوند. صهیونیست ها از این دوره بی کسی فلسطینی ها و بی خبری مردم جهان سوءاستفاده های زیادی کردند، اما کم کم با تحول ایجاد شده در عرصه رسانه و به میدان آمدن وجدان های بیدار، مردم جهان تا حدودی با آنچه که صهیونیست ها بر سر فلسطینی ها آوردند آشنا شدند. از این رو در شرایط حاضر اثبات اقدامات جنایتکارانه صهیونیست ها علیه فلسطینی ها برای مردم جهان کار دشواری نیست و سالهاست که این زمینه در نزد مردم جهان ایجاد گشته، چنانچه نشانه های برجسته آن درحمایت ملت های مختلف از مردم غزه در جنگ 22 روزه مشاهده گردید. این روزها صهیونیست ها افکار عمومی جهانی را در مقابل خود دارند که با آشکار شدن حقیقتی می توانند علیه رژیم صهیونیستی آرایش بگیرند و اعلام موضع کنند. با گذشت زمان این واقعیت جدی تر نیز خواهد شد.
6- تقویت سازمانی نیروهای فلسطینی
تاریخ منازعات رژیم جعلی صهیونیستی با ملت فلسطین حاکی از آن است که صهیونیست ها در دوره ای هر کاری که خواستند علیه فلسطینی ها انجام دادند، به ویژه در موضوع ترور و جنایت، اما مسئله به اینجا ختم نشد و ترور و جنایت در محیط فلسطینی و نیز لبنان که دومین طعمه صهیونیست هاست آثار ناخوشایندی را برای صهیونیست ها به دنبال داشت و آن شکل گیری تشکلات قدرتمندی بود که با وجود ترور رهبران آن توسط صهیونیست ها، این تشکلات قدرتمندتر شده اند. ترور سیدعباس موسوی رهبر شهید حزب الله سبب ارتقای سازمانی و تشکیلاتی حزب الله شد تا جایی که در جنگ 33 روزه صهیونیست ها را خجالت زده و ذلیل کرد. ترور فتحی شقاقی، شیخ احمد یاسین، رنتیسی و... جهاد اسلامی و حماس را آنقدر قدرتمند ساخت که در جنگ 22 روزه صهیونیست ها را به زانو درآوردند. این روند حکایت از این دارد که ترورها نتایجی عکس اهداف صهیونیست ها به بار آورده است.
7- ترور و تعبیر به ناتوانی
بیش از 60 سال از جنایت های صهیونیسم علیه ملت رنج دیده فلسطین می گذرد و در شیوه برخورد صهیونیست ها با فلسطینی ها تقریباً تغییری ایجاد نشده، مگر اینکه به سبب افزایش آگاهی های عمومی و مرتبط با مسائل جهانی امکان جنایت های گسترده از صهیونیست ها سلب شده و جنایت های خود را در عرصه های دیگر و با شیوه های متفاوت از گذشته انجام می دهند اما اقدام به ترور را همچنان حفظ کرده اند. شاید در دوره ای ترور با تمام مذمتش برای صهیونیست ها یک نقطه قوت محسوب می شد، اما امروز کسی آن را در نقطه قوت نمی داند. حال که ترور امروزه نقطه قوت محسوب نمی شود، جا دارد این سوال مطرح شود پس چرا صهیونیست ها همچنان به تداوم آن اصرار دارند؟ علت اصلی می تواند این باشد که صهیونیست ها با مشاهده پیشرفت فلسطینی ها در امر مبارزه و بازدارنده نبودن ترور و بلکه ترغیب و تحریض کننده بودن آن برای ادامه مبارزه توسط فلسطینی ها، نتوانستند جایگزین مناسبی برای آن پیدا کنند، از این رو از سر عجز و ناتوانی دست به ترور می زنند. در واقع صهیونیست ها که این روزها اسیر و حقیر سرسختی مبارزه فلسطینی ها هستند با درک این مهم که ترور نمی تواند مشکل آنها را حل کند به امید یافتن گریزگاه، فرار به جلو می کنند اما دریغ از روزنه امیدی برای نجات. مشکل امروز صهیونیست ها افرادی به نام رهبران فلسطین نیست که آنها دست به ترورشان می زنند مشکل، آگاه شدن ملت فلسطینی و عزم راسخ آنها برای اعاده حقوق شان است در چنین اوضاع و احوالی ترور تنها می تواند آتش خشم فلسطینی ها را شعله ورتر و آنها را در تصمیم خود استوارتر گرداند و صهیونیسم را به کام مرگ بکشاند.