فشار برای انصراف

سیامک باقری
پس از آنکه جمهوری اسلامی ایران غنی سازی 20 درصدی اورانیوم را با نظارت بازرسان آژانس بین المللی انرژی هسته ای به خاطر عدم اجابت درخواست ایران جهت تأمین سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران آغاز کرد، کاخ سفید رژیم صهیونیستی و کشورهای اروپایی شروع به یک سری اقداماتی کردند که شاید به وسیله آن بتوانند ایران را منصرف سازند و مسیر ایران را در این زمینه تغییر دهند. برای تبیین این موضوع چند نکته قابل ذکر است. نکته اول اقداماتی است شامل خطرسازی ایران که در این زمینه یک اقدام بیانی شامل موضع گیری های کاخ سفید، مقامات سیاسی آمریکا و... انجام دادند که فضای ارعاب آمیزی را علیه ایران ایجاد نمایند. دومین کار در این ارتباط، ایران هراسی است که در این زمینه دو سفر اخیر وزیر امورخارجه آمریکا به منطقه پیگیری شد و دقیقاً این موضوع را دنبال می کردند که در ادامه، زمینه سازی و ذهنیت سازی را برای فشار اقتصادی بر ایران داشته باشند. سومین نکته، شروع یک دیپلماسی اجماع سازی بود که در آن بتوانند روس ها، چینی ها و برخی از کشورهای اروپایی دیگر را علیه ایران هماهنگ کنند، که سفر نتانیاهو به روسیه در این راستا بود. چهارمین نکته، طرح پیشنهادی آمریکا است که در چهارچوب طرح سه جانبه به ایران داده اند و به نظر می رسد پنجمین اقدام آنها در اجلاس شورای حکام که از 10 تا 15 اسفندماه برگزار خواهد شد خود را نشان خواهد داد که در آن بتوانند قطعنامه ای علیه ایران صادر کنند.
نکته بعدی برمی گردد به ماهیت ابعاد این پیشنهاد. آیا این پیشنهاد چیز جدیدی است یا نه؟ در این پیشنهاد هیچ نکته جدیدی مشاهده نمی شود، در واقع تکرار پیشنهادهای قبلی است که ایران آنها را قبول نداشت. بحث دیگر مسئله خطرناک توصیف کردن غنی سازی 20 درصد در ایران است و موضوع بعدی اینکه در این نامه نوعی توهم دامن زده شده که ایران توانایی تأمین و تولید سوخت 20 درصد را نخواهد داشت نکته بعدی نوعی متعارض نشان دادن اقدامات ایران در رابطه با قطعنامه های شورای امنیت می باشد و در مجموع ماهیت این پیشنهاد تصویرسازی این بود که پیشنهادکنندگان دلسوز مردم ایران هستند و سعی دارند که این نیاز حیاتی و انسانی را برای مردم ایران تأمین بکنند. سعی داشتند این تصویرسازی را بکنند که آمریکا اطمینان سیاسی به ایران داده و ایران قبول نکرده و در مجموع این پیشنهاد به نوعی سعی داشت مسئله هسته ای ایران را به عنوان یک موضوع اول جهانی مطرح کنند که از آن در آینده بتوانند استفاده مطلوب ببرند و نکته آخر اینکه در مجموع می توان گفت که کاخ سفید در موضوع هسته ای ایران هیچ گاه تغییر موضع نداده و همچنان درصدد منصرف نمودن ایران از برنامه هسته ای است و نکته دیگر اینکه آنها در این ارتباط سعی دارند از راه فریب افکار عمومی، چه در بعد منطقه ای و چه در بعد جهانی و حتی ابعاد داخلی ایران را یک کشور نامتعادل و در تعارض با قوانین بین المللی معرفی کنند و نکته دیگر در همین زمینه، این است که آمریکا، رژیم صهیونیستی و چند کشور اروپایی سعی دارند که به اصطلاح رفتار ایران را معارض با قوانین بین المللی معرفی کنند و جلوه دهند و در همین راستا سعی در اجماع سازی کشورها علیه ایران دارند. آنها به دنبال آن هستند که ناکامی خود در اعمال تحریم های بین المللی علیه ایران را از این طریق جبران کنند و به نظر می رسد چنین اقداماتی ره به جایی نخواهد برد. به این علت که حقوق هسته ای ایران را در نظر نمی گیرد و همچنین در فضای توهم گونه ای هستند که فکر می کنند ایران توانایی تأمین سوخت 20 درصد را ندارد.
در ارتباط با روسیه اگرچه روسیه امضاکننده این پیشنهاد است، اما همچنان بر صلح آمیز بودن بحث هسته ای ایران تأکید دارد و معتقد به این است که تحریم ها ره به جایی نخواهد برد و بالاخره به نظر می رسد که این پیشنهاد و اقدامات و فضاسازی ها، مقدمه چینی است برای صدور یک قطعنامه در اسفندماه در اجلاس شورای حکام، همان اقداماتی که آزمایش خود را پس داده و بی نتیجه است و به نظر می رسد که جمهوری اسلامی درصد است تا حصول نتیجه کامل در این مسیر استوار گام بردارد و تمامی حقوق خود را در این زمینه تحقق سازد و کارهای دشمنان را بی اثر نماید.