صهیونیست ها در اندیشه تکرار جنایت

بسم الله الرحمن الرحیم
بصیرت:سردمداران سیاسی و نظامی رژیم صهیونیستی چندی است که بار دیگر به زبان تهدید متوسل شده اند و از حملات قریب الوقوع ارتش این رژیم به غزه و لبنان دم می زنند. محافل خبری غرب نیز با تاکید بر اظهارات جنگ طلبانه مقامات رژیم صهیونیستی و تحرکات نظامی جدید این رژیم چنین اظهار می دارند که رژیم صهیونیستی درصدد است تا حمله ای گسترده تر از جنگ های 33 روزه لبنان و 22 روزه غزه علیه این مناطق صورت دهند.
ژنرال « یوآو گالانت » از فرماندهان ارشد نظامی رژیم صهیونیستی اخیرا تهدید کرد آرامش در غزه و لبنان موقتی است . ژنرال « یوم تاوسامیا » دیگر فرمانده ارتش رژیم صهیونیستی از قصد این رژیم برای ورود به غزه سخن به میان آورد و تاکید کرد که این حمله بسیار جدی تر از قبل خواهد بود و ممکن است به اشغال طولانی مدت مناطق مذکور توسط اسرائیل بیانجامد.
در مورد اینکه آیا تهدیدهای تازه ژنرال های ارتش رژیم صهیونیستی جدی است و یا یک بلوف و لاف زنی نمی توان با قاطعیت نظر داد ولی در این نکته هیچ تردیدی وجود ندارد که هرگونه ماجراجویی جدید این رژیم را با شکستی سنگین تر و مفتضح تر مواجه خواهد ساخت که تبعات و دامنه این شکست بسیار فراتر از گذشته خواهد بود چرا که مقاومت در غزه و لبنان از گذشته قدرتمندتر شده است و در مقابل رژیم صهیونیستی با ضعف ها و بحران های عمیق تری نسبت به سالهای گذشته مواجه است . گرچه بعید به نظر می رسد سردمداران رژیم صهیونیستی تا به آن حد کودن باشند که آزموده را بار دیگر بیازمایند و خود را وارد باتلاقی سازند که شاید این بار خروج از آن به سادگی میسر نباشد ولی تجربه تاریخی نشان داده است که این رژیم با تجاوز و اشغال زنده است و جنگ افروزی و جنایت بخش مهم استراتژی آن را تشکیل می دهد. اوجگیری بحران های داخلی و خارجی گریبانگیر این رژیم نیز زمینه را برای دور جدیدی از تجاوز و اقدام نظامی مهیا کرده است .
صهیونیستها درحال حاضر هم در داخل و هم در صحنه بین الملل در وضعیت طاقت فرسا و وخیمی به سر می برند. این رژیم نه در داخل آرامش و انسجام لازم را دارد و نه در صحنه بین المللی اعتبار و آبرو. هم اکنون حاکم بودن سرخوردگی و یاس بر صهیونیست های فلسطین اشغالی کاملا مشهود است و نشانه آن را می توان از سردرگمی موجود در هیات حاکمه این رژیم و در میان زمامداران آن به روشنی دریافت . گرایش و روی آوردن جامعه صهیونیستی به جریان های تندرو و افراطی و صهیونیستی همچون نتانیاهو که تنها ویژگی اش جنگ طلبی تهدید و جنایت است بیانگر اوج فشارهای روانی بر صهیونیستهاست . جامعه صهیونیستی پس از دو جنگ اخیر در لبنان و غزه به شدت روحیه خود را باخته و اعتماد به نفس خود را کاملا از دست داده است و برای نجات خود از این مخمصه و بازیابی روحیه اش به جناح افراطی متوسل شده است .
این وضعیت شرایطی را به وجود آورده که در آن جناح افراطی حاکم برای ادامه حیاتش به اقدامات تندی از قبیل به راه انداختن جنگی جدید گرایش پیدا نموده است . به رغم سردمداران این جناح یک جنگ جدید ضمن اینکه کانون توجهات را به خارج معطوف می کند رقبای سیاسی در داخل را نیز در انفعال قرار می دهد.
در صحنه بین المللی صهیونیستها همچنانکه در گذشته نیز نشان داده اند هیچگونه اعتنایی به مقررات و قواعد بین المللی در اقدامات تجاوزکارانه خود ندارند. آنها حتی در این زمینه اختلافاتی هر چند به ظاهر با دولت آمریکا دارند که با توجه به مناسبات خود نمی توانند آنرا نادیده بگیرند.
اقدامات افراطی نتانیاهو با سیاستهای دولت فعلی آمریکا که شعارهای صلح طلبانه سر می دهد تناقض شدیدی ایجاد کرده است . باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا که از ابتدا شعارهای صلح طلبی تغییر و تجدیدنظر در سیاستهای واشنگتن سر داده و با این ترفند وارد میدان شده است طبعا مایل نیست این حربه و پوشش صلح طلبی را با ماجراجویی های رژیم صهیونیستی از دست بدهد.
اوباما ترجیح می دهد برای حفظ ظاهر و به ویژه برای جلب رضایت اعراب چنین وانمود کند که تابع محض نظرات و سیاست های رژیم صهیونیستی نمی باشد و دارای موضعی مستقل است با اینحال هرگز حاضر نخواهد بود در این راه تا آنجا پیش برود که موقعیت سیاسی خود را با خطر جدی و ناشی از خشم لابی صهیونیستی آمریکا مواجه سازد و نمونه بارز آن عقب نشینی اخیر دولت وی در موضوع « شهرک سازی » توسط رژیم صهیونیستی بود.
با توجه به این موارد بعید است دولت اوباما در برابر جنگ افروزی های جدید رژیم صهیونیستی اقدامی بیش از توصیه های محتاطانه بعمل آورد.
با اینحال تردیدی نیست که صهیونیستها در جنگ افروزی های جدید با نگرانی های جدی مواجه هستند که عمده ترین آن ها ترس از تکرار شکست های قبلی ناشی از مقاومت متهورانه مبارزان ضد صهیونیست است . از اینرو رژیم صهیونیستی در تهاجم جدید به غزه و لبنان بر سر یک دو راهی قرار گرفته است . صهیونیستها بسیار مایل هستند با افروختن شعله های جنگی جدید به زعم خود انتقام شکست و رسوایی های دو جنگ گذشته در لبنان و غزه را بگیرند و این بار کار مقاومت را در لبنان و غزه یکسره سازند و با این دستاورد ضمن اعاده حیثیت از دست رفته خود روحیه ساکنان فلسطین اشغالی را تقویت نمایند. این آرزویی است که ژنرال ها و سردمداران سیاسی این رژیم در سر می پرورانند و تحقق آن صهیونیستها را برای انجام حملات گسترده نظامی وسوسه می کند. ولی شاید این آخرین رویای صهیونیستها باشد و صهیونیستها این آرزو را با خود به گور ببرند.
مقاومت هم در غزه و هم در لبنان با تجربه ای که از تهاجمات گذشته این رژیم اندوخته بسیار پخته تر و منسجم تر شده و آماده رویارویی و وارد ساختن ضربات کمرشکن و شکست نهایی بر این رژیم است .
پیروزی های مبارزان حزب الله لبنان و نیروهای حماس در مقابله با ارتش رژیم صهیونیستی ثابت کرد که این ارتش تا چه حد آسیب پذیر و پوشالی است . عقب نشینی ارتش صهیونیستی در برابر چند هزار لبنانی و فلسطینی که تنها ابزارشان سلاح های ساده بود هیچ دلیلی به جز احساس خطر و بیم از شکست های بیشتر و رسوایی های بزرگتر نمی تواند داشته باشد.
تجربه دو جنگ گذشته نشان داد که ارتش صهیونیستی در برابر جنگ طولانی مدت کاملا شکننده است و علاوه بر آن توان رویارویی با نیروهای مقاومت را ندارد. ضمن آنکه رژیم صهیونیستی برخلاف ادعاهای موجود از ضعف اطلاعاتی شدید نیز برخوردار است و هنوز از توان نظامی حماس و حزب الله اطلاعات چندانی ندارد. برای نمونه صهیونیستها با وجود تلاش های گسترده هنوز از محل نگاهداری « گلعاد شالیت » سرباز اسرائیلی آگاهی ندارند.
در کنار این مسائل باید به این نکته نیز اشاره کرد که در جنگ احتمالی آینده و اوج گیری جنایات رژیم صهیونیستی ملت های منطقه فقط نظاره گر وحشی گری های صهیونیستها نخواهند بود بلکه عکس العمل نشان خواهند داد واقعه ای که عواقب آن قابل پیش بینی نیست و چه بسا زمینه ای باشد برای زوال رژیم غاصب صهیونیستی .