آمریکا آچمز شد؟!

رضا گرمابدری
اقدام شجاعانه و هوشمندانه نیروهای اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران در دستگیری غیر مترقبه و ناباورانه شرور جنایتکار، عبدالمالک ریگی، آمریکا را در وضعیت آچمز قرار داد. دستگیری ریگی در آستانه هفته وحدت و ایام ولادت خجسته پیامبر اعظم(ص)، منادی وحدانیت خالق و وحدت مخلوق که رشک دشمنان شیعه و سنی را برمی انگیزاند، تحفه ای الهی برای مردم ایران بود. بررسی ارزش این عمل تحسین برانگیز در دو محور امکانپذیر است. الف- جنایت های فجیعی که این شرور قسی القلب آفرید.
ب- سرمایه گذاری های سنگین آمریکا بر روی این جانی خبیث.
درخصوص محور اول رسانه ها مطالب زیادی را به اطلاع مردم رسانده اند در حالی که جای بحث پیرامون محور دوم خالی به نظر می رسد. نوشتار حاضر درصدد است به اختصار به محور دوم بپردازد.
ناتوانی درازمدت آمریکایی ها درخصوص دستیابی به برنامه ای درخصوص ایران که بتواند برای آنها نتیجه خشنودکننده ای را به همراه داشته باشد، آمریکایی ها را وادار به پرسه زدن در محیط های مختلف کرده است. آمریکایی ها پرسه زدن را از کشور خود آغاز کرده و با گذر از اروپا و سایر مناطق دنیا به ایران رسیده اند، به این امید که بتوانند از رهگذر این پرسه زدن ها به گمشده خود یعنی عواملی که بتوانند به ایران ضربه بزنند، دستیابند. عواملی که آنها در این مدت شناسایی و به خدمت گرفتند بسیارند که بخش هایی از آنها در خارج و داخل در غائله فتنه سبز مشاهده شدند، اما در نهایت از آنها کاری برنیامد.
آمریکایی ها از حدود چهار سال پیش که اولین اقدامات جنایتکارانه ریگی آغاز شد، وی و تحرکاتش را زیرنظر گرفتند. با افزایش جنایت سبعانه ریگی و عواملش، آمریکایی ها احساس کردند به یافتن یکی از افراد موردنظر نزدیک شده اند. سفاکی و درنده خویی ریگی حجت را بر آمریکایی ها تمام کرد و ریگی جدید برگزیده آمریکایی ها برای لطمه به ایران شد. اخبار موجود از ارتباط آمریکایی ها با ریگی و نمایندگان وی نشان می دهد آمریکایی ها با شناخت دقیقی که نسبت به ریگی و اقدامات خصمانه اش علیه نزدیکان، اهل سنت، شیعیان، نیروهای نظامی، نظام اسلامی و مردم بی گناه ، پیدا کرده بودند، ظرفیت بالایی را برای جنایت های گسترده در نقاط مختلف ایران در وی مشاهده کرده بودند، از این رو تصمیم گرفتند یکی از سنگین ترین سرمایه گذاری ها برای به چالش کشاندن نظام را بر روی گروهک ریگی انجام دهند. آمریکایی ها در این سرمایه گذاری و بهره گیری از ریگی تنها نبودند، صهیونیست ها، انگلیسی ها و عربستانی ها نیز به اندازه آمریکایی ها از قابلیت های تخریبی این گروهک سفاک باخبر بودند. براساس اعترافات اولیه ریگی و رفتار آمریکایی ها با وی و گروهکش داشتند، معلوم می شود، آنها گروهک ریگی را به واسطه جوانی، کم تجربه بودن، بی سوادی و ... بسیار مطیع تر و جسورتر از منافقین می دانند، لذا درصدد بودند آنها را به قدرتمندترین گروهک عملیاتی علیه جمهوری اسلامی ایران تبدیل کنند. برنامه آمریکایی ها در این خصوص چند لایه و بسیار حساب شده بود. در برنامه بسیار پیچیده آمریکا قرار بود ریگی تبدیل به خطرناکترین سلاح آمریکا علیه ایران شود. هجوم صاعقه وار نیروهای امنیتی ایران به هواپیمای حامل ریگی آنچنان پنهانی و ناگهانی بود که از نیروهای بهت زده آمریکایی هم برای نجات ریگی کاری برنیامد. آمریکا یی ها سرخورده ، از دست دادن عامل سرسپرده ای همچون ریگی می دانند که جایگزین ساختن فردی به جای وی کار بسیار سخت و طاقت فرسا است و شاید هم غیرممکن.